2018: 'When BitCoin becomes a viable alternative, governments will crush it'

Because they can't allow an alternative to the current system to flourish. An outflow of cash form existing banks to a new alternative will evaporate the possibility governments and central banks have to print money, redistribute wealth and thus control power. Blockchain is a very amiable initiative, but being nice doesn't prevent any flourishing innovation from being dragged back in and drown by it's spiteful competitors. And no, they shouldn't be doing that, from a moral point of view. More and more viewers on my channel are from abroad, so more content in other languages besides Dutch will be published. Please watch my contribution to the matter at hand at the september 2018 BitCoin Wednesday meeting. If you like my work, please consider supporting me on BackMe.org.

Lees meer

De ECB redt via 'ABSPP' banken, Corona is slechts een excuus

Deze journalistiek ondersteunen? Kijk op BackMe voor de mogelijkheden.

Lezersvraag, van de vrienden van Gold Republic. Bij meerdere gelegenheden heb ik gezegd dat Corona een fantastisch excuus is om banken te redden. Een extreme maatregel wordt dan aangekondigd, waarbij een door de pandemie en de lockdown platgeslagen bevolking het allemaal accepteert. Ja, vervelend, maar we doen het voor de zorghelden, als je je niet aan de maatregelen houdt ben je een aso, alleen samen komen we uit de crisis, we zijn klaar met het virus maar het virus is niet klaar met ons dus houd even vol, hoor je dan. Niemand vraagt zich dan af of maatregelen wel proportioneel zijn; of ze eigenlijk wel bijdragen aan het vermeende doel. Van alle financiële ‘maatregelen wegens corona’ kunnen we zeggen dat ze een heel ander doel dienen, de pandemie was slechts het excuus. Nota bene, het gaat hier over de knaken, niet de kapjes, daar weet ik niks van. Bij een WNL-uitzending van vlak voor de lockdown heb ik hiervoor gewaarschuwd, nu zien we het gebeuren. Om dit technische topic uit te leggen moeten we een beetje terug de geschiedenis in, het is niet anders.

Waarom zou er überhaupt een excuus nodig zijn om in de EU banken te redden, of het nu om Corona gaat of iets anders? De EU heeft een welhaast onoverkomelijke blunder begaan door de euro in te voeren. Geen van de bevolkingen wilde deze munt, of tenminste, de offers brengen die horen bij monetaire integratie. In de VS is het niet ongewoon dat rijke staten een groot deel van hun eigen BNP afdragen aan armere staten, middels een scheve verhouding tussen fiscale inkomsten en uitgaven met de federatie, in een bepaald jaar. De hoofdeconoom van het IMF, Maurice Obstfeld, berekende dat deze afdrachten tussen staten soms wel tien procent van het inkomen van de rijkere staten bedragen. New York betaalt dan voor West Virginia, dat is een van de armste staten. Amerikanen doen daar niet moeilijk over, die snappen dat als je samen grote ambities hebt, je wil samen de ‘United States’ van een continent zijn, je de knip moet trekken. Bij een kleine opofferingsgezindheid echter horen beperkte gemeenschappelijke ambities, heel logisch. En als verschillende staten samen een munt willen hebben, de meest vergaande vorm van economische integratie, dan moeten de rijke staten grote offers brengen in termen van geld en macht.

De euro is geboren met het verdrag van Maastricht uit 1992. Daarin lezen we dat er een verbod is op wederzijdse financiële bijstand, artikel 125. Op die manier werd de euro acceptabel voor de relatief krenterige staten als Nederland, om het zo maar te noemen. Dit is een politiek compromis dat economisch gezien zelfs theoretisch onmogelijk is: er komt wel een euro, maar het bonnetje dat bij die euro hoort, hoeft niemand te pakken. Wel de voordelen, niet de nadelen. Ja, zo werkt het dus niet. Om een euro te laten slagen is er een gemeenschappelijke rekening nodig en een Europese commissie die naar eigen inzicht snel lokaal een crisis kan bestrijden, bijvoorbeeld in Griekenland. Als die noodzakelijke instituten niet aanwezig zijn, dan duurt een crisis veel langer dan nodig. Dat effect is zichtbaar aanwezig. En omdat er in de eurozone geen gemeenschappelijke regering is die doet wat nodig is, moet de ECB de gaten maar vullen. Die mist echter de instrumenten om lokaal, per land, te kijken wat nodig is om werkloosheid te bestrijden. De eurozone is gebouwd op het waanidee dat alle lidstaten vergelijkbaar zijn: als Griekenland medicijn X nodig heeft, geldt dat ook voor Nederland, dus krijgen ze het medicijn allebei. Zo kan het bestaan dat Griekenland monetaire verruiming kan gebruiken maar Nederland niet. Het is voor de ECB niet toegestaan om maatwerk te leveren (‘alle Europese landen zijn gelijk’), dus krijgt iedereen maar medicijn X. In Nederland krijgen we zo bijwerkingen die ernstiger zijn dan welke kwaal dan ook, in de vorm van een ontploffende huizenmarkt. Het was beter geweest om wel per land maatwerk te leveren, maar dat druist in tegen de Europese ideologie.

Bij de bespreking van het jaarverslag van de ECB in 2011 in het Europees parlement wordt dat ook met zoveel woorden zo gezegd, middels motie 2011/2156(INI).

‘The euro’s architects built a monetary union while conscious of the instability that a single currency would generate in countries with a wide range of different economic and production structures. Possibly those architects thought that steps towards a bigger political union would come when the need for them was great. Today, with the full explosion of the debt-crisis in the eurozone, their time has finally come.’

Er is een monetaire unie, maar geen politieke, en dat is een gebrek. Daarom moet de ECB die gebreken maar even opvullen met de schaarse middelen die het instituut heeft. Bij steekproeven blijkt vaak dat een meerderheid van de bevolking het niet aandurft om de euro te verlaten, maar een net zo grote meerderheid weigert vervolgens ook de knip te trekken. Deze patstelling is het gevolg van de verkiezingsretoriek van Rutte: we blijven in de euro met de Grieken maar ‘er gaat geen cent meer naar de Grieken’. Dat kan dus helemaal niet. Daarom blijft de ECB maar de boel bij elkaar houden met spuug, plakband en kauwgom, wachtende op een Europese politieke elite die een keer keuzes durft te maken en eerlijk te zijn tegen de kiezers: we brengen offers en maken een succes van die euro en als de kiezers die offers niet willen brengen dan kappen we met het ambitieuze project. You can’t eat your cake and have it too. Mario Draghi heeft dat als president van de ECB ook regelmatig zo gezegd. Ik doe wat ik doe, daarmee stel ik het leed uit en koop ik tijd voor jullie. Als de rente op de staatsschuld van Italië in 2015 bijvoorbeeld een tijdje kunstmatig laag is, dan heb je even de ruimte om gedurfde keuzes te maken en die schuld te saneren voordat er een volgende crisis is. Alleen is onze politieke elite zo machtsgeil, dat ze deze ruimte niet hebben gebruikt om volwassen keuzes te maken. Er is niets gedaan met de gekochte tijd, bij verkiezingen verkoop je graag een opbeurend verhaal. Om aan de macht te blijven is de mythe dat een muntunie zonder afdrachten kan bestaan, in stand gehouden. In het regeerakkoord van Rutte-III lezen we op pagina 50 dat ‘de eurozone geen schuldenunie moet worden’. Wederom, dat kan dus helemaal niet.

Toen kwam de Coronacrisis. De regeringsleiders hebben de boodschap van Draghi grotendeels in de wind geslagen. Zeven goede jaren waren niet gebruikt om de eurozone institutioneel te versterken. Toen de crisis in september 2019 kwam kon enkel de ECB met de gebruikelijke gebrekkige gereedschapskist bijspringen en dat gebeurde ook. Er is een reden waarom de nieuwe crisis de aanvangsdatum van 12 september 2019 heeft, in plaats de start van de lockdown in maart 2020. Omdat de eurozone de noodzakelijke instituten vanaf dag een heeft gemist, zoals blijkt uit de aangehaalde motie, zijn de banken ernstig verzwakt geraakt. Ze leenden uit hebzucht veel te veel geld uit aan landen, banken, bedrijven en burgers die dat helemaal niet aankonden. Het is leuk om flauw te doen over de Grieken met hun gat in de hand maar we kunnen ons ook afvragen waarom Noord-Europese banken meedoen met die gevaarlijke overkreditering. Landen redden komt daarom neer op banken redden, dat zijn de partijen die al die gevaarlijke rommelkredieten op de balans hebben staan. De ECB heeft duidelijk uitgesproken dat de private banken (dezelfde banken als Deutsche Bank die de vorige kredietcrisis hebben veroorzaakt) de partijen zijn die de economie moeten aanzwengelen in het geval van een volgende crisis. Dan moeten die banken wel van hun oude rommelkredieten worden afgeholpen en dat is staatssteun aan bankiers die zich schuldig hebben gemaakt aan mismanagement. Dat verkoopt zichzelf slecht, maar gelukkig kwam Corona om de hoek kijken. Allemaal maatregelen om banken te redden kunnen nu aan de pandemie worden toegeschreven.

Op 24 maart 2020 kondigt de ECB een nieuw groot steunpakket aan, het ‘pandemic emergency purchase programme’ (PEPP). Uit de naamgeving blijkt al dat de pandemie de directe aanleiding is. De ECB mag niet alleen staatsobligaties van private banken overkopen, maar ook samengestelde kredieten, of ABS’s. Dat staat voor ‘asset backed securities’. Wellicht kunt u zich Lehman Brothers nog herinneren. Die bank pakte een schoenendoos en deed daar allemaal gevaarlijke kredieten in van mensen die de lening, bijvoorbeeld een hypotheek, nooit meer konden terugbetalen. Omdat meerdere leningen nu in een doos zitten, ziet de koper van de doos, bijvoorbeeld een argeloos pensioenfonds, niet wat hij koopt, namelijk een bundel van monetaire handgranaten. Die zitten echter samen in een doos en vervolgens gaan banken in die dozen handelen en die van een prijs voorzien. Daarbij vergeten ze het onderliggende risico van de bijbehorende kredieten te meten en zo kopen ze een kat in de zak. Ze kijken letterlijk nooit in de doos zelf, om in te schatten wat het risico op hun transacties is. Als ze dat ineens wel inzien, dumpen ze die gebundelde kredieten massaal en heb je een kredietcrisis waardoor banken instorten en gered moeten worden. Zo’n schoenendoos heet in het jargon een ABS. Het is een stuk papier, een beleggingsproduct (‘security’) die gedekt (‘backed’) is door bepaalde bezittingen (‘assets’), de laatste zijn dan de gevaarlijke leningen.

Als de ECB graag wil dat een lokale private bank, bijvoorbeeld ABN Amro, de economie stimuleert, dan zijn het die banken die het bijgedrukte geld van de ECB krijgen. De ECB legt op de website uit dat gehoopt wordt dat die lokale banken het bijgedrukte geld uitlenen aan lokale ondernemers. Die kunnen dan investeringen doen, zoals nieuwe bedrijfswagens kopen, en als die chauffeurs nodig hebben groeit de werkgelegenheid. Mensen hebben dan een baan en gaan meer geld uitgeven waardoor de economie in de lidstaten nog verder groeit. De ECB kan natuurlijk alleen niet een paar kratten met biljetten voor de deur bij ABN Amro op de Zuidas zetten. Het verspreiden van het vers gedrukte geld gaat via de zogeheten opkoopprogramma’s, de ‘purchase programmes’, zoals het PEPP: het opkoopprogramma vanwege Corona.

Geen hond die het leest, maar bij de punten 2.13 en 3.8 in de FAQ over het ABSPP staan wat zorgwekkende dingetjes. De samenvatting van de QE is dat de ECB geld bijdrukt. Ze bellen een lokale bank, bijvoorbeeld Deutsche, en kondigen aan dat ze willen dat Deutsche meer geld tot de beschikking heeft om de lokale economie aan te zwengelen. Boekhoudkundig gezien kun je niet ergens wat geld dumpen, er moet een tegengestelde transactie zijn: de ECB geeft geld aan Deutsche maar Deutsche geeft in ruil daarvoor iets terug, dat net zo veel waard is als het bijgedrukte geld. Deutsche kan bestaande leningen verpakken in een ABS en die aan de ECB geven, maar het kunnen ook andere bezittingen zijn. In plaats van die bezittingen heeft de lokale bank nu contanten in de kluis liggen en die zouden aan het MKB uitgeleend kunnen worden om de economie te stimuleren.

Waar ik al een tijd voor vrees, is dat de ECB de desbetreffende banken stiekem helpt door hun meest verrotte bezittingen over te kopen voor de hoofdprijs. Deutsche heeft dan een belegging op de balans staan voor 100 euro, dat is de hoofdsom op de leningen in een ABS. Intern weet iedereen alleen al lang dat dat geld nooit terugkomt, het is uitgeleend aan allemaal failliete mensen. Die hebben pech gehad, ze zijn arbeidsongeschikt geraakt, of dakloos, of hun bedrijf ging kopje onder door corona. Men spreekt dan van een ‘non-performing loan’. De lening bestaat wel maar er wordt nooit rente op betaald, laat staan aflossing. Er komt niks uit, de lening ‘presteert’ niet voor de eigenaar, daarom heet het een ‘non-performing loan’. In dat geval heeft een lening wel een papieren waarde maar dat is boekhoudkundige fantasie. Iemand pakt een stift en schrijft op de schoenendoos, de ABS, het getal 100 (immers, de rommel werd op dat bedrag ingeschat) maar als ze er een enkele euro voor krijgen bij verkoop aan een andere bank is het al een wonder. De bank moet nu eigenlijk een verlies van 99 (namelijk 100 - 1) in de boeken nemen en dreigt om te vallen. Wat zou het fijn zijn als de ECB echter de printer aanzet en de ABS niet voor 1 maar voor 100 koopt. Eigenlijk heb je dan de bank gered.

Mag de ECB met bijgedrukt geld een non-performing loan kopen? Vanwege Corona moeten er wat extreme dingen gedaan worden dus ja, dat kan. Het staat met zoveel woorden op de website van de ECB. Als de ‘pool of assets in the ABS’ - dat zijn dus de onderliggende leningen die in de schoenendoos worden gestopt - inderdaad ‘non-performing loans’ bevat, dan kan de ECB die gewoon kopen. Er staat dat aanschaf van de ABS (en daarmee steun aan de bank, je neemt hun rommel over) niet ‘uitgesloten’ wordt als er inderdaad non-performing loans tussen zitten. Geld scheppen komt neer op het scheppen van een loket waar non-performing loans ook gedumpt mogen worden.


Sterker nog, als de ‘pool of assets’ uit zoveel troep bestaat dat de bank niet alleen geen rente meer krijgt op de leningen maar er zelfs verlies op maakt, dan mag de ECB ze ook overkopen. In het eerste filmpje over Deutsche Bank heb ik dit gekke koeien genoemd: ze drinken meer melk dan ze geven en daarmee zadelen ze de eigenaar op met een negatief resultaat, zelfs los van rente. In het jargon heet dat een ‘belegging gedekt door bezittingen met een negatief resultaat’, in het Engels: ‘negative yield ABS’. Nota bene, als een particulier wordt gebeld met de vraag of hij een ‘negative yield ABS’ van een bank wil kopen, hangt hij natuurlijk meteen op. Je betaalt dan voor een belegging die gegarandeerd een verlies oplevert. De waarde van een belegging is afhankelijk van de gerelateerde opbrengsten, als die negatief zijn is de waarde van de ABS ook negatief - zo vol met troep zit deze.


De ECB is er helder over: ja, wij kopen ABS’s met een negatieve yield. De yield (rente) van een op te open ABS mag lager zijn dan de rente op spaarrente en die is op dit moment negatief - dus kan de ECB ook ABS’s met een negatieve yield kopen. Als je hier bent aanbeland, als koper, heb je te maken met de rommel op de balans van de bank die bijna onmogelijk te waarderen is, juist omdat het zulke gevaarlijke producten zijn. De ECB koopt ze gewoon en weigert het publiek te vertellen van welke banken ze die troep precies hebben opgekocht. Zo kan de ECB naar keuze een bank uitkiezen, die opbellen om hun ABS’s met negatieve yield te dumpen tegen een goede prijs, en de bank zo te steunen. Bij de redding van ING in 2009 moest de Nederlandse overheid een positie innemen in de bank maar ook in hun beleggingsportefeuille. Dat leverde weerstand op. Deze nieuwe methode maakt het mogelijk te ontkennen dat het gebeurt.

De balans van Deutsche Bank laat iets bijzonders zien. In 2019 werd er aangekondigd dat een partij troep van bijna 400 miljard verkocht moest worden. Deutsche zette de partij apart, zodat de problemen werden geïsoleerd van de gezondere delen. Als je dan de rommel opruimt hou je enkel de bank met de gezonde onderdelen over maar dan moet er nog wel een koper worden gevonden. Daartoe richtte de bank een ‘Capital Release Unit’ (CRU) op, waarin de bezittingen alvast werden afgezonderd.


In 2019 is Deutsche Bank gezond, als je de onderdelen die het niet gezond zijn niet meerekent - zo kan ik het ook. De ‘core bank’, zonder de CRU waar alle gekke koeien zitten, maakt op zichzelf een lichte winst. De CRU maakt op zichzelf een verlies van 3 miljard op bezittingen van 260 miljard. In termen van koeien: stel dat u 260 koeien bezit die bepaalde hoeveelheid melk produceren maar ook drinken. Opgeteld is de melkopbrengst negatief, voor een waarde van drie koeien. Als een andere boer deze koeien koopt moet hij er dus geld op toeleggen, wat betekent dat de economische waarde van de 260 koeien gelijk is aan nul, of nog minder. Het zijn negative yield-koeien. In de andere stallen van de boer staan nog 1040 koeien, die samen een netto melkopbrengst kennen. Die winst, uitgedrukt in koeien, is gelijk aan 0,5. Trots stuurt de Duitse CEO een persbericht uit: de kernkoeien zijn gezond en leveren winst op. Daarbij negeert hij de gekke koeien met hun negative yield. Opgeteld heeft deze boer (dus de gekke en de gezonde koeien samen) dus 1300 koeien die samen een opbrengst kennen van 0,5 minus 3,0 oftewel 2,5 negatief. Het gaat hier om de 2,6 miljard negatief bij 'profit (loss) before tax' in de meest rechterkolom.


Als we een jaar later in de CRU kijken, de stal met de gekke koeien, dan zien we dat hun negatieve opbrengst minder ernstig is geworden. Hier wordt nu nog maar 2 miljard verlies gemaakt. Er zijn dan ook minder koeien in deze stal te vinden, er zijn er 60 verkocht (het gaat hier om de post 'total assets' bij de 'capital release unit'). Immers, het waren er eerst 259 om precies te zijn en nu nog maar 198. Degene die die 60 koeien opkoopt, accepteert dat hij verlies op de dieren maakt. Er zijn twee mogelijkheden. De ECB koopt ze op, omdat de koeien in een ABS zijn gestopt. De ECB maakt dan verlies op de transactie maar op de website van de centrale bank zelf staat dat dat acceptabel is, zie boven. Als een journalist wil weten welke transacties de ECB heeft gedaan, met welke bank, dan is dat niet mogelijk. Dat is het probleem van een ECB die de gaten opvult die overheden hebben laten vallen: het wordt een weinig transparant en daarmee ondemocratisch gebeuren.

De ECB kan naar keuze banken helpen, zonder daar op korte termijn melding van de te maken. Ook is het mogelijk dat overheden bemiddelt bij de verkoop naar andere banken. De overheid in het thuisland faciliteert dan de verkoop naar bijvoorbeeld Goldman Sachs, die de belofte krijgt dat de overheid de verliezen wel dekt als die gekke koeien echt te veel melk gaan drinken. De bank verkoopt dan zijn gevaarlijke positie, de kopende investment banker mag de bonnetjes van het voer bij de overheid neerleggen. Die overheid krijgt dan een hogere staatsschuld, om een bank te redden: weinig populair, sinds Lehman Brothers. Dankzij nieuwe boekhoudregels mag die overheid dat vervolgens ook weer verzwijgen voor de eigen burgers. Het was Pieter Omtzigt die me hielp deze rare constructie boven water te krijgen. Ik dacht nog, dat gaan ze hem niet in dank afnemen, die kritische houding. De laatstgenoemde methode wordt in deze video uitgelegd.

Helpt deze monetaire hekserij een beetje, bekeken vanuit Henk en Ingrid? Nee. Ten eerste wordt er wel geld bijgedrukt en verspreid via de handel in de schoenendozen, het is niet zo dat dat geld ook daadwerkelijk wordt uitgeleend aan de samenleving. In de jaarrekening van alle banken zien we dat banken van gekkigheid niet weten wat ze met dat geld moeten doen. Omdat de centrale bank de bank der bankiers is, moet bijvoorbeeld ING al het bijgedrukte geld op een post bij diezelfde bank aanhouden. De ECB drukt het geld bij, geeft het in ruil voor onbekende rommel aan ING, die het niet kan uitlenen aan de samenleving en het daarom maar weer parkeert op een rekening bij diezelfde ECB. De post overtollig kasgeld bij ING groeit zo van afgerond 53 miljard naar 111 miljard, in het Coronajaar. De Coronamiljarden liggen daar dus werkloos te wezen. De post van 53 miljard die voor Corona bestond is toe te schrijven aan eerdere rondes ‘QE’ die dus ook niks hebben uitgehaald. Hoewel QE niet werkte, gebruikt de ECB hetzelfde medicijn nog een keer in de hoop op een andere uitwerking.

Banken moeten nu wel een boeterente over dat overtollige geld aan de ECB betalen. De kosten schuiven ze door naar de spaarders, die nu worden gestraft met negatieve spaarrente. De burger heeft hier dus alleen maar last van.

Ook mag niet onvermeld blijven dat het bijdrukken van geld, onvermijdelijk als resultaat heeft dat dat geld verwatert. Je krijgt inflatie en dat is ook als doelstelling door de ECB zo gecommuniceerd. De ECB heeft zelf ook een balans, met een rechterkant waar het eigen vermogen staat. Elk ander bedrijf kan ook zo’n opstelling maken. Het verschil met de ECB is dat het de munten en digitale tegoeden in bezit van burgers zijn die het eigen vermogen van de bank vormen. Als de centrale bank geld bijdrukt, de euro zo verwatert en daarmee minder waard maakt, dan treffen ze daarmee iedereen die met die munt betaalt. En die mensen pikken dat braaf, want Corona.


Merk tot slot op dat het besluit om minder strenge eisen te stellen aan het onderpand dat banken bij de ECB inleveren dateert van 12 september 2019, voor Corona. Destijds was er de zogeheten Repo Market Crisis, een mini-kredietcrisis die in termen van nieuwswaardigheid in het niet is gevallen bij de lockdown. De centrale banken probeerden twee zomers geleden de geldpers al wat minder hard te laten draaien. Ze hoopten dat na jaren van ingrijpen de banken op eigen benen konden staan. Die intentie was nog niet aangekondigd of er was alweer paniek bij banken, zo verslaafd aan gratis geld zijn ze. Daarom kwam de ECB met een nieuwe reeks maatregelen, waaronder het opkopen van de gevaarlijke ABS’s. Daar is tijdens Corona mee doorgegaan maar de pandemie was dus niet de oorzaak.

Ik voorspel dat als de fysieke maatregelen voorbij zijn, zoals de mondkapjes, mensen het weer over de aanverwante Coronazaken gaan hebben - zoals de politieke beslissingen die zijn gemaakt met Corona als excuus. Eerst wil u dat uw kind kan afzwemmen en uw restaurant weer open mag, een ABSPP met wel erg risicovolle aspecten staat nu wat lager op de aandachtsagenda. Later dit jaar, bijvoorbeeld in november 2021, gaan hier wel debatten over gevoerd worden. Dan schrikt iedereen van wat er allemaal bedisseld is.

Dat is dan rijkelijk laat.


Lees meer

Face it: de euro vernietigt economieën en samenlevingen

Lang verhaal kort: weer op de borrel bij de Gold Republic Podcast. Een uurtje kijkplezier, sterkte!

Deze journalistiek ondersteunen? Kijk hier voor de mogelijkheden.

Lees meer

Oscillococcinum: eendenleverplacebo maakt miljardairsfamilie lachend rijk, genezen doet het niet

Dit artikel verscheen op 6 september 2017 op 925.nl en wordt herplaatst omdat het immer noch vermakelijk/relevant/informatief is.

Deze journalistiek helpen realiseren? Kijk op mijn BackMe-pagina voor de gezellige mogelijkheden.

Oorspronkelijk artikel:


Oscillococcinum: eendenleverplacebo maakt miljardairsfamilie lachend rijk, genezen doet het niet

Morgen is er de vreselijke storm des doods, waar iedereen ziek, zwak en misselijk van zal worden. Gelukkig is er oscillococcinum maar beter kauwt u op een hap berkenbast. Doet ook niks, is wel een stuk goedkoper.

De witte korrels van Boiron (dat is de producent) worden recentelijk weer aan de grieperige man gebracht, middels een hernieuwde advertentiecampagne. Let u op de term 'doet griep de das om'. De heilzame werking wordt doelbewust in een eufemisme gestopt, want anders is het kwaardaardige kwakzalverij en dat is strafbaar. Op een doosje met zakjes thee mag bijvoorbeeld wel staan dat u er rustig van wordt, maar dat het tegen een specifieke kwaal werkt is een medische kwalificatie en dat mag een marketeer niet zomaar doen. Daarom verwijst Boiron in omfloerste termen naar de heilzame werking, want anders worden er allemaal inspectiediensten van volksgezondheid boos.

Water met geheugen
Oscillococcinum is een homeopathisch middel. Dat wil zeggen dat een bepaald, in de natuur voorkomend middel, een geneeskundige werking wordt toegedicht. In dit geval is dat een rottende lever van eend (no joke), die in een pan water wordt gelegd. Dat water wordt vervolgens in een enorme ketel gegooid en daar worden dan homeopatische drankjes en pillen uit getrokken. Eigenlijk is het dus kraanwater met wat toevoegsels om een bepaalde smaak of kleur te krijgen, met een verre hint naar eendenlever.

Vervolgens zit er zo weinig van het oorspronkelijke 'geneeskundige' middel in het uiteindelijke consumtenproduct, dat dit onmogelijk schadelijk kan zijn. De lage concentratie maakt dat een mens kilo's van een bepaald homeopatisch middel kan slikken, zonder enige bijwerking. Maar ook zonder helende werking dan, natuurlijk. Op deze manier verkoopt de fabrikant kraanwater tegen de prijs van cognac.


Hoe herkent een gewone consument een placebo, dus een nepgeneesmiddel? Pakt u gewoon de jaarcijfers erbij. Een écht geneesmiddel is zo duur, omdat de verkoopprijs de kosten van onderzoek en ontwikkeling moet kunnen dekken. Als een geneesmiddel bijvoorbeeld € 10 kost, dan zou de helft aan onderzoek uitgegeven kunnen worden, een kwart aan verkoop en administratie waarna de ene helft van het restant naar de fiscus gaat en de andere naar de aandeelhouder. Ook medicijnen maken is immers ondernemen.

Bij het Franse moederbedrijf Boiron (dit is CEO Christian Boiron) zien we dat de jaarlijkse omzet op de korrels € 285 miljoen bedraagt. Daarvan gaat slechts € 1,6 miljoen op aan onderzoek en ontwikkeling. Dat mag zo weinig zijn (en nog hard dalen ook) omdat het geen echt onderzoek is, dat is bij homeopathie nooit het geval. Het is net wichelroedelopen: u kunt na een minuut of drie jaar tot de ontdekking komen dat er ergens aardstralen te vinden zijn. In uw fantasie zijn er misschien allemaal laboratoria van Boiron tussen het Himalayagebergte en het Amazonewoud, waar idealistische slimme doktoren met gevaar voor eigen leven de natuur afstruinen naar nieuwe geneeskundige kruiden die mensheid van griep moeten verlossen. Maar die zijn er dus niet.

De post 'marketing' met daarin het reclamebudget is daarom veertig keer zo groot als de kosten voor 'onderzoek'. Dat betekent dat als u € 40 aan oscillococcinum besteedt, er € 39 is uitgegeven om u tot kopen aan te zetten en slechts € 1 aan het daadwerkelijk onderzoek naar levers van eenden. Dat geeft te denken. Sterker nog, het jaarsalaris van de directeur van Boiron is al hoger dan de kosten voor 'onderzoek'.

Boiron is een Frans bedrijf dat voor het grootste deel in handen is van de gelijknamige familie. Uit deze cijfers mogen we opmaken dat ze wellicht miljardair zijn, het zit op de grens. Dat zijn ze geworden door ingedroogd water in bindmiddel te verkopen, dat water heeft aangeraakt dat in een pannetje heeft gezeten waar ooit een stukje rottende eendenlever in heeft gelegen, waardoor het water een geneeskundige werking heeft want water heeft een geheugen en rottende eendenlever helpt tegen griep. Denkt u daaraan, voordat u kapitalen aftikt bij uw lokale drogisterij, ter bestrijding van een kwaaltje dat na twee dagen toch al over zou gaan.

Lees meer

Als je de wooncrisis oplost, krijg je een bankencrisis

Deze journalistiek mogen maken? Kijk op BackMe.org.

Dit onderwerp zal in meerdere stappen uitgelegd gaan worden, het is dan ook redelijk complex. Er is een wooncrisis, laten we het maar gewoon zo noemen. Veel te weinig woningen bij een populatie die met een miljoen zielen groeit per decennium door migratie, dat gaat wringen. De overheid bouwt dan niet bij maar knelt het aanbod juist steeds meer af, ook vanwege de ‘stikstofcrisis’ die in ernst zwaar overtrokken is. Als er eens een huisje op de markt komt staan er honderden mensen op de stoep en degene die in staat en bereid is gigantisch over te bieden is de theoretische spekkoper. De daadwerkelijke aankoop wordt gefinancierd met belachelijk veel schuld en zo wordt je huizenmarkt een casino. Als de woningnood namelijk weer afneemt, dan hebben de kopers een schuld genomen op de top van de markt terwijl de daadwerkelijke waarde van die woningen dan daalt. De hypotheek is voor de bank een bezit, die intern weer gefinancierd moet worden. Die financiering bestaat uit eigen vermogen, bijna altijd beursgenoteerde aandelen (bij Rabobank heten ze ‘certificaten’), daarnaast obligatieleningen afgesloten bij andere banken - vaak om de geldscheppende functie uit te voeren, het ‘fractional reserve banking’ en tot slot spaargeld. Banken zijn verplicht om een bepaalde verhouding tussen eigen vermogen en het balanstotaal aan te houden. Dat eigen vermogen is de buffer tegen verliezen op de bezittingen, dus hoe hoger het eigen vermogen, hoe meer spek op de botten de bank heeft om latere ellende zelf op te vangen. Nu wordt het eigen vermogen van de bank op een bijzondere manier berekend, met regels die niet gelden voor andere instellingen. De bank mag een bezit, zoals een staatsobligatie of de hypotheek van het gezin dat net enorm heeft overboden op een matig flatje, tegen een lagere waarde meenemen in het sommetje van de buffers. Als een hypotheek van een miljoen op een rijtjeshuis wordt afgesloten, dan moet de bank zelf een miljoen ritselen om het overbieden te faciliteren. De bank moet daar een mix van eigen vermogen en vreemd vermogen (schulden aangegaan bij andere banken plus spaargeld) tegenover zetten. Hoe die mix er precies uitziet, hangt af van de hoogte van de waarde van de waarde van de woning in vergelijking met de hoogte van de hypotheek. Als de waarde van het huis veel hoger is dan de hypotheek, dan mag de bank de waarde van de hypotheek onderwerpen aan een ‘haircut’. De hypotheek wordt dan tegen een lagere waarde meegenomen in de interne risicoberekening van de bank. Er hoeft vervolgens ook minder eigen vermogen voor aangehouden te worden. Dat is ook logisch. Als de hypotheek veel lager is dan de waarde van het huis, dan is er sprake van een veilige situatie en is de kans op een oninbare restschuld ook veel lager. Daarom is de haircut hoger en hoeven er weinig buffers te worden aangehouden voor toekomstige problemen, die waarschijnlijk wel zullen uitblijven. Deze standaarden zijn vastgesteld door de Bank of International Settlements te Basel. Op dit moment zijn de Basel III-normen van kracht. Wat gebeurt er nu als woningen ineens in waarde dalen? Dat zou het prettige gevolg zijn van meer aanbod, het logische gevolg van een succesvolle bestrijding van de wooncrisis. De banken zien dan dat de verhouding tussen de hoogte van de hypotheken en de waardes van de bijbehorende huizen verandert. Het rijtjeshuis van een miljoen is nog maar een half miljoen waard, maar de hypotheek staat nog steeds op een miljoen euro. De hypotheek is nu twee keer zo hoog als de waarde van de woning en dat maakt deze gevaarlijker, zeker ook voor de bank. Volgens de Basel III-regels moet de bank plotseling veel meer eigen vermogen aan gaan houden. Dat kan alleen door ineens heel veel aandelen te verkopen aan beleggers. Alleen staan de koersen van die aandelen al jaren onder water, behalve bij Rabobank. Het is voor een bank dan heel ongunstig om aandelen te verkopen, het zal tegen vervelende voorwaarden moeten gebeuren. De koers van Deutsche Bank staat al jaren gevaarlijk laag maar ook in Nederland is het niet best. Hier is ABN Amro de zwakke broeder. Als een land (Nederland bijvoorbeeld) dan een overheid heeft die geleid wordt door een premier die graag een loopje neemt met de waarheid en liever doormoddert dan echte beslissingen te maken, dan zal deze de schaarste kunstmatig hoog houden. Dat doe je door de woningnood voorlopig niet op te lossen, het is geen prioriteit. Intussen zullen de centrale banken dan eisen dat die hypotheekbanken wel meer eigen vermogen aanhouden en ze daar de tijd voor geven en laat dat laatste nu precies aan de orde zijn. Intussen is het te hopen dat de verhuur voor speculatieve doeleinden ook blijft toenemen, bijvoorbeeld om toeristen te huisvesten. Als een stad dat zwicht onder toerisme moet je dat niet ook ineens gaan inperken, alles is gericht op een maximale verkoopprijs en daarmee een hypotheekschuld die op het oog nog uit te leggen is. Het gevolg voor je middenklasse is verschrikkelijk, want de monetaire strapatsen maken het onmogelijk om met een redelijk salaris een huisje te kopen en aan een gezellig gezinnetje te beginnen. De huizenmarkt is geen markt, het is een zeepbel die wordt gedreven door gebeurtenissen op op de financiële markten, zoals kunstmatig lage rentestanden, soepele normen voor speculatief vastgoedkrediet en een toestroom aan beleggers die woningen opkopen. Dat alles is wederom zeer schadelijk voor je samenleving, maar die stemde dan ook massaal op een doormodderaar die geen keuzes maakt maar de evidente zeepbel die de huizenmarkt is steeds weglacht. Alles is gericht op hogere huizenprijzen om een financiële afrekening uit te stellen, in plaats van betaalbare woningen te realiseren waar de samenleving om smacht. Als het drugstoerisme terugkeert zal dat de prijzen ook opdrijven, want speculanten zullen huizen kapen om ze illegaal te verhuren. Ook dan kijpt de regering graag een oogje toe. Dan is er ook nog de klimaatgekkigheid. Door mensen te dwingen van het gas af te gaan, moeten ze zich nog verder in de schulden steken. De ‘klimaathypotheken’ zijn gewild, niet door de mensen die in het huis wonen dat al onbetaalbaar was, maar door internationale financiële partijen. Vermogensbeheerders kopen deze hypotheken graag op en door het gasverbod moeten mensen wel meer schulden aangaan. Het grootste deel van dat geld lekt weg naar het buitenland. Gezinnen geraken nog dieper en uitzichtlozer in de schulden, er is geen meetbaar effect op ‘het klimaat’ maar banken kunnen nu wel nog iets langer doorgaan met hypotheken produceren en die doorverkopen. Dit is wel uitstel, geen afstel, ooit stort het piramidespel dat de Nederlandse huizenmarkt is in en hoe langer dat nog duurt, hoe groter de schuldenberg en hoe harder de klap. Voorlopig wordt dat afgewend door steeds meer verplichte schulden met het klimaat als excuus, en immigratie. Dit mocht ik zaterdag bespreken bij WNL, hier terug te luisteren. Een langere uitleg staat sinds twee jaar op Youtube, in een gesprek met de Løllemeister. Ook maak ik een filmpje hierover om het te visualiseren.

Foto: Klaus Stiefel

Lees meer

Video BackMe 001: een nieuw begin

*** Update *** het is ineens hartstikke lekker weer op vrijdag! Die borrel gaat naar een andere dag, na sluitingstijd, en volgende week zondag gaan we wandelen.

We gaan het anders doen! Geen luie, brave, politiek-correcte journalistiek die om de hete brij heen draait. De animo middels BackMe voor dat doel is hartverwarmend. Vanaf nu mag het gezellig en inhoudelijk worden. De eerste mail en video zijn openbaar maar gaan daarna om evidente redenen schuil achter een muur die vooral de vertrouwelijkheid respecteert. Van meerdere mensen heb ik een fout mailadres. Enkelen doen dat bewust (mag, hoeft niet), kijk even of u vandaag iets heeft gekregen en zo niet, stuur me een appje. Iedereen krijgt een antwoord, als dat even duurt komt dat omdat veel berichten ineens binnenkomen (zoals na een mail als deze). De volgende video's worden nu gemaakt en gaan in op elk van de genoemde deelgebieden, die krijgt u in de mail zodra ze beschikbaar zijn.

Tot snel!

Video: BackMe 001


Zeer geachte volgers op BackMe,

Dank u! Voor uw steun, praktisch en mentaal. Onderschat dat laatste ook niet, een journalist die zijn kont tegen de krib gooit heeft in de regel maar matig weinig vrienden onder de vakgenoten. Krijg je er ook nog een lockdown bij, dan wordt de wereld letterlijk al snel klein, heel klein. Dankzij uw enthousiasme weet ik een ding: de mensen willen dit, we gaan door.

De ambities zijn groot. Samenlevingen, zeker ook de Nederlandse, dreigen ideologisch te verscheuren. Politieke tegenstellingen nemen toe en media slagen er niet in een brug te slaan, door relativerende maar kloppende feiten te brengen. Er zijn meerdere trends te ontwaren die in een bepaalde mate met elkaar samenhangen maar opgeteld zeker resulteren in een giftige mix. Bepaalde geopolitieke gebeurtenissen, zoals Europese integratie, worden met hoge snelheid vormgegeven zonder dat de burger om een mening is gevraagd. Alle stappen met betrekking tot Europese integratie die voorbij de interne markt met de kernlanden gaan - zoals het wegnemen van de grenzen en een ingewikkelde euro - hebben Nederlanders vooral kopzorgen opgeleverd. Tegelijkertijd zijn media ook verzwakt geraakt.

‘Vroeger’, toen alles nog beter was, had de papieren krant een intrinsieke waarde. De waarde zit letterlijk in het papier en de inkt en de logistiek die nodig is om de krant elke ochtend in de bus te krijgen. De krant was uniek in deze, in tegenstelling tot een digitaal nieuwsproduct dat in principe kosteloos te reproduceren is. De hoofdredactie en de uitgever van de krant verhoogden de fysieke kostprijs vervolgens, om zo de journalist van een inkomen te voorzien. Deze wist zich zeker van een inkomen en kon eens lekker maanden gaan graven in een rotdossier, zoals het hoort. Er zaten ook advertenties in de krant, de uitgever verzorgde verkoop. Op een bepaalde hoeveelheid redactionele tekst was er dan een aantal advertenties voor knakworsten, vliegvakanties en scheermessen te zien. Journalist en advertentieverkoper waren zelfs fysiek van elkaar gescheiden, het is natuurlijk niet de bedoeling dat de adverteerder zich teveel met de inhoud gaat bemoeien. Dreigt dat te gebeuren dan kan de hoofdredactie vragen de banden met de adverteerder te verbreken. Dankzij de abonnementen kan de krant eisen stellen en is er een vrij grote kans op een journalistiek onafhankelijk en daarmee integer product.

Media hebben nog niet leren omgaan met de revolutie die internet teweegbracht. Kranten hebben nu websites waar ze delen van hun krant publiceren en waar ook advertenties voor inkomsten zorgen. Dat levert een zichtbaar probleem op. Kijkt u eens op Telegraaf.nl, daar staat in het midden altijd wat de meest populaire artikelen van die dag zijn. Die artikelen trekken de meeste ‘views’, wat maakt dat ze de ook het meest bijdragen aan het budget van de redactie. Vaak zijn het alleen niet de beste artikelen, in termen van het inlichten van de lezer over het wel en wee van de samenleving. Bij de start van de voorlaatste week van mei 2021 wordt het nieuws gedomineerd door een Nederlandse muzikant die kennelijk niet zo groot is en zijn vriendin mishandeld zou hebben. Er was in het weekend een liedjeswedstrijd waarbij een transgender presenteerde en een Italiaanse man met make-up die zich al dan niet vergreep aan wat met op de Zuid-as ‘neusbier’ noemt, voor de camera nog eens! Intussen heeft de regering ingestemd met nog een Europees klimaatfonds, waarbij de bijdrage van Nederland veel groter zal zijn dan die van andere landen. Hier is geen enkel debat over gevoerd. Dat haalt de krant dan weer niet, die stond al vol.

Artikelen binnen het segment ‘entertainment’ doen het altijd bijzonder goed. Deze krant heeft ook nog ergens een interessante financiële analyse geplaatst die veel werk kostte om te maken maar niet met dezelfde aandacht beloond wordt. Veel van mijn schrijvende vakgenoten bij deze papieren kranten geven het niet graag toe maar natuurlijk heeft deze situatie een machtsverschuiving tot gevolg. Als het artikel over de liedjeswedstrijd tien keer zo goed wordt gelezen als de ietwat taaie doch broodnodige analyse, dan financiert de sectie met entertainment het andere. Bij het vorige medium dat ik mocht aansturen, 925.nl, feitelijk een afsplitsing van Quote, gebeurde iets soortgelijks. Letterlijk tegen de prijs van enige kleerscheuren en meer maar vooral jaren aan uiterst kostbaar uitzoekwerk slaagde ik erin een bijzonder complexe frauduleuze bancaire transactie boven water te toveren. Deze is van groot belang, omdat elke Europese bank deze truc nu mag toepassen. Op dit verhaal zal ik later terugkomen. Mijn officemanager destijds was een prettige en afdoende kakkineuze jongedame die ik kende uit mijn vriendenking: zo kwam ze ook op de redactie te werken. Ze hield van hockey en plaatste, met in het achterhoofd het Europese kampioenschap, een artikel over deze sport. Of beter gezegd: ze beantwoordde de vraag: ‘wie zijn de mooiste hockeybabes’, daarmee was ook de titel van het artikel geboren. Niet uit rancune maar uit terechte zorg noem ik een statistiek. Dit artikel werd meteen 30 duizend keer gelezen, tegen een vijfde voor het fraudeverhaal. Letterlijk financieren de hockeydames zo het onderzoek naar fraude.

Internet is ‘groot’ geworden, men kan dagen op YouTube verkeren en daar zien wat katten allemaal niet voor grappige maar ook knappe kunsten kunnen uithalen. Het gevolg van de inmiddels onmetelijke omvang van het internet is dat het aanbod van pagina’s waar banners geplaatst kunnen worden ook enorm is geworden. Een banner boven een website is daarom steeds goedkoper geworden, wat het verdienmodel van de journalistiek onder druk zet. De keuze is dan simpel: stuur nog maar een onderzoeksjournalist naar het UWV en neem een extra stagiair aan die snel inspeelt op de waan van de dag. De financiële gezondheid van het medium stijgt zienderogen, ten koste van de diepgang. Deze trend is duidelijk zichtbaar en op deze manier faalt de journalistieke factor in het leveren van broodnodige informatie en duiding. Daar komt nog bij dat adverteerders steeds liever willen dat de boodschap ‘woke’ is, hij moet duidelijk uitstralen dat de redactie zich bewust is van maatschappelijk onrecht - wat dat ook moge zijn. Redacties doen er goed aan dat te volgen want anders is er helemaal geen geld meer. ‘Go woke or go broke’ is het adagium.

Nu zijn er wel nieuwe initiatieven geboren, maar deze kennen allemaal de overheid als geldschieter, zeker bij de start. En een subsidieverstrekker zal niet toestaan dat een vrijdenkende journalist meteen diezelfde overheid bij de lurven pakt, dat is duidelijk. Men bijt niet in de hand die voedt. We gaan natuurlijk niet terug naar ‘vroeger’, maar hoe voorkomen we dan dat de journalistiek verder afglijdt en afgestompt raakt, tot het niveau dat het het niveau van propaganda niet overstijgt? Let wel, George Orwell zei al dat journalistiek bestaat uit het maken van vijanden. Als er niemand boos wordt om een stuk is het niet meer dan PR. De oplossing is even simpel als taai om uit te voeren. We gaan een nieuw medium maken, maar dat moet volledig vrij zijn van advertenties en subsidies. Zodra er een euro uit een verkeerde hoek komt, is het al gedaan met de journalistieke integriteit. En u, beste supporter op BackMe, maakt dat mogelijk.

Dit nieuwe medium is in de maak, met alle toeters en bellen. Het wordt in eerste instantie een website die, zodra dat mogelijk is, ook een nieuwsuitzending gaat produceren. Naast het NOS- en RTL-journaal is er dan een alternatief. Er komt ook een uitgeverij bij, de eerste titels zijn al binnen. Het nieuwe medium wordt radicaal onafhankelijk en a-politiek. Geen correct gedweep met de waan van de dag maar enkel feiten en cijfers. Een dergelijk medium bestaat nu niet. De onafhankelijke initiatieven die er zijn slagen er niet in de mankracht (ja, ‘mankracht’, dat woord is al eeuwen oud en hoeft geen negatieve connotatie te kennen) te mobiliseren die grote onderzoeken vergen. De financiering komt uit leden. Uiteindelijk zal er uitbreiding naar Duitsland en de Engelssprekende wereld plaatsvinden, want daar spelen dezelfde problemen. Overal is men wel een beetje klaar bij de laffe, gekleurde en inhoudelijk zwakke journalistiek. De opstartfase is het lastigst en dan is het aanlokkelijk om toch maar deze of gene subsidieverstrekker en adverteerder aan de jas te trekken maar dat gaan we niet doen. Het eerste jaar krijg ik er zelf geen salaris uit, ook al neem ik alle opstartkosten en bijbehorende werkzaamheden voor mijn rekening. Bij een trustkantoor werken en louche types adviseren was aanmerkelijk lucratiever geweest maar ik maak een andere keuze. Dit is de enige mogelijkheid om radicale onafhankelijkheid en daarmee ook politieke incorrectheid te borgen en als er pizza’s rondgebracht moeten worden om de opstartfase door te komen helpt dat ook nog eens tegen de coronakilo’s. Nodig, het bikiniweer is nakende. Het is precies de ondersteuning van BackMe die me in deze cruciale fase helpt. Ik ben u eeuwig dankbaar.

De latere leden worden ook gevraagd om lid te worden van de gemeenschap, of ‘community’. Nu die nog niet is vormgegeven zijn de leden van BackMe dit. Praktisch gezien wil ik 6 onderzoeksgebieden vormen, die in het eerste filmpje worden uitgelegd. De gebieden kennen natuurlijk overlap met elkaar, maar je moet ergens beginnen met het ordenen van bijvoorbeeld de gedachten. Waar de mogelijkheden het toelaten komt er op elk vlak een journalist en gaan we zelfs internationaal uitbreiden. Brave journalistiek zorgt immers niet alleen in Nederland voor een verkeerde weergave van de feiten, zeker niet. Onder de volgers van BackMe zitten al bijzonder interessante mensen die ook hebben aangegeven praktisch mee werken. De identiteit blijft zonder expliciete toestemming strikt geheim, de reden daarvoor volgt zo. De leden doen mee met het inzichtelijk maken van bepaalde problematiek, afhankelijk van hun eigen kennisgebied. Zo is er nu een groot tekort aan betaalbare woningen. Een bepaalde betrokkene legt aan de anderen graag uit waarom de overheid zo stroperig is, het aanbod afknelt en de zaken zo verergert. Wie de woningmarkt niet interessant vindt maar enkel geïnteresseerd is in de euro, of migratie de demografie, mag dan overslaan, of niet. Enkel voor de gezelligheid komen is zeker ook een optie, net als overal wegblijven en enkel journalistiek consumeren. Enkele enthousiaste betrokkenen hebben ruimtes voor presentaties beschikbaar gesteld waar we elkaar kunnen treffen, zodra de beperkingen het toelaten. Daar gaat geen budget heen, dat hoeft ook niet.

Rondom de in het filmpje genoemde dossiers zit een hoop angst bij de betrokkenen, zoals angst voor de eigen baan. Daar heb ik zeer veel begrip voor en dat maakt ook dat een groot deel van het netwerk wel bijdraagt in kennis maar het daar graag bij wil laten. Neem de situatie met biomassa, te vinden op mijn site in het artikel ‘WIEBES WAANZIN: 48 MILJARD STUKSLAAN OP BIOMASSA EN NOG EEN RECHTSZAAK MET RWE’. Enkele ingenieurs, ambtenaren en juristen waarschuwen mij en andere journalisten al jaren voor de nakende ramp met biomassa. Om ‘het klimaat’ te helpen is het de bedoeling dat we overstappen op ‘groene energie’. Er is niks mis met een beetje zorgvuldig omgaan met het milieu, laat dat even duidelijk zijn. Maar Rutte en Wiebes hebben voor tientallen miljarden euro’s contracten getekend voor subsidiëring van ‘duurzame opwekking van energie’ die dat in werkelijkheid niet is. Ook is de uitvoering technisch onmogelijk, weten de ingenieurs te vertellen. Je kunt vinden wat je wil van die Zweedse tiener maar als iets niet kan dan gebeurt het ook niet. Rutte wil namelijk dat kolencentrales overstappen op het stoken van biomassa. Voor de omschakeling krijgen ze een kleine vergoeding. Vervolgens komt er een verbod op het stoken van kolen, wat betekent dat de kolencentrales ineens veel sneller dan gedacht moeten omschakelen. Dat kan niet, een benzinemotor verdraagt ook niet ineens wel diesel, als wetgeving rondom toegestane brandstoffen ineens wijzigt. De energiecentrales dagen de Staat daarom met miljardenclaims. De eerste rapporten lagen meer dan een jaar geleden al op het bureau van Rutte, dankzij zijn ambtenaren. Rutte wil dan de verkiezingen winnen en verzwijgt het probleem. De genoemde betrokkenen doen hun werk naar eer en geweten, ze zien een ecologische en financiële ramp opdoemen en zoeken contact met de journalistiek. Ze vrezen ook dat hun betrokkenheid zal eindigen met ontslag, Rutte is immers bekend van ‘functie elders’. Deze mensen zult u daarom niet meteen op een kennisborrel tegenkomen, omdat ze voor represailles in verband met hun klokkenluiderschap vrezen. Terecht ook, met de meeste bekende klokkenluiders loopt het slecht af. Kijk eens naar het lot van de man die de bouwfraude openbaar maakte. Al met al gaan we aan een constructieve maar ook gezellige community bouwen maar is vertrouwelijkheid cruciaal. Bij het dossier ‘Rechtsstaat’ is het overigens niet anders.

De komende weken zullen we het moeten houden bij een online vrijmibo. De eerste vindt plaats op vrijdag 28 mei om vijf uur - online, dat is. Een uitnodiging via Zoom volgt nog. Regelt u zelf de bitterballen? Ook is er voor de BackMe-supporters een stevige zondagse wandeltocht. Voordat we die inplannen kijken we even wat het weer wordt. Daarna komen de eerste fysieke bijeenkomsten en dan gaan we echt meters maken.

De Nederlandse samenleving zal dit decennia voor enkele stevige uitdagingen komen te staan. Veel zijn veroorzaakt of verergerd door een ernstig falende overheid. De journalistiek is behoudens de toeslagenaffaire niet of nauwelijks in staat geweest de overheid bij de les te houden. We hebben het dan ook over een blaffende hond zonder tanden, het gevolg van het ontbreken van een verdienmodel dat neutraliteit garandeert. Het gevolg is elke dag zichtbaar, met journalistiek die om de hete brij heen draait en het steeds mooier verpakt dan het is, uit angst voor financiële represailles.

Daarom is een nieuwe vorm van radicaal onafhankelijke en politiek incorrecte journalistiek broodnodig. U staat aan de basis van dit project, waarvan de mogelijkheden groot zijn.

Arno

Nota bene: ik heb een bijzonder streng spamfilter, dat moet eenmaal. Stuur bij twijfel een appje, mijn nummer heeft u!

https://arnowellens.backme.org/

Lees meer

Nederlandse staat verloor al 9 miljard euro op ABN Amro

Vervelend, zo’n witwasbankje op je grondgebied. Valt hij om, moet je hem nog redden ook. Sterker nog, de staat was al voor de helft eigenaar van ABN Amro, de meest woke bank onder de banken. Vandaag kwam er een schikking voor een half miljard wegens witwassen. In dat bedrag zit een boete voor kennelijk laakbaar gedrag en een heffing over de kosten die ABN Amro bespaarde door wat laks te zijn.

Wat niemand zich afvraagt, is waarom een bank zichzelf dit aandoet. Het ziet er wat wanhopig uit. Van witwassen wordt een mens ook niet heel rijk, reden genoeg om deze tak van sport te mijden als er grote risico’s aan kleven – en dat is bewezen het geval. Deutsche Bank is de Duitse evenknie die ook met een zeer gebrekkige winstgevendheid kampt en daarom op zoek is gegaan naar een ‘nieuwe’ klantenkring. Dan hebben we het over de ondernemers die wel heel veel contanten in vuilniszakken hebben, voor een belwinkel in Odessa of een taxibedrijf in Rostov. Voor deze mensen, vaak uit Rusland en Oekraïne, is Deutsche Bank de toegangspoort naar de eurozone. Deutsche Bank is dan de correspondentbank van een bank buiten de eurozone, om de zwarte roebels hier toegang te geven tot onder andere Nederlandse vastgoedmarkt. De bank die Deutsche Bank dan al correspondentbank aanwijst is regelmatig Danske Bank, waar net ene Gerrit Zalm ontslagen is vanwege een witwasakkefietje bij zijn vorige werkgever, ABN Amro. Een werknemer van een van deze banken vertelde me dat een fee van vijfhonderd euro gebruikelijk is voor de dienst als correspondentbank, als het om grote transacties gaat met veel fout geld. Voor dat bedragje is een gerenommeerde bank bereid de eigen reputatie te grabbel te gooien en een balans van afgerond 300 miljard euro voor ABN Amro of 1.300 miljard euro voor Deutsche Bank te riskeren. Is die balans dan eigenlijk wel zo solide?

ABN Amro sloot het Coronajaar af met een verlies van 45 miljoen euro. Dat had erger gekund, maar het leed is waarschijnlijk nog niet geleden. Ondernemers knopen de eindjes met hangen en trekken aan elkaar en het is goed mogelijk dat er nog veel meer afschrijvingen op de leningen moet worden gedaan, dat zal vanzelf blijken. In het jaarverslag laat ABN Amro zien wat Corona heeft gedaan met de koers. Na een eerste daling, met overduidelijk de lockdown als oorzaak, veren de meeste koersen weer op. Ondanks de ongekend grote ingrepen door de centrale banken, die zorgen voor meer kunstmatige vraag naar aandelen, weten bancaire aandelen de weg omhoog niet te kunnen vinden. ABN Armo doet het vervolgens nog eens slechter dan de sectorgenoten. De koersen van de Europese banken staan onder het niveau van vlak na het uitbreken van de vorige kredietcrisis.


Het is makkelijk om de bancaire malaise aan de pandemie toe te schrijven. Maar als we verder kijken, dan blijkt dat aandelen van banken al een jaar of vier in een vrije val zijn beland. Op de top noteerde het aandeel ABN Amro 28 euro, op het moment van schrijven staat de koers op 11 euro. Volgens het jaarverslag heeft de Nederlandse overheid 530 miljoen aandelen die 17 euro per stuk in waarde zijn gedaald. Dat levert een schadepost op van 9 miljard euro. Daarom, banken redden, bezint eer ge begint. Met de kennis achteraf had de staat de positie in 2018 te gelde moeten maken, dat had letterlijk 9 miljard euro gescheeld.


Er is een vervelend verschijnsel zichtbaar bij ABN Amro, net als bij de meeste Europese sectorgenoten. De banken vertrouwen elkaar al niet en kopen elkaars aandeel tegen een enorme korting, kennelijk verwachten ze dat er meer teleurstellend nieuws komt. De boekwaarde van een aandeel ABN Amro zit boven de twintig euro. Dat zou een redelijke prijs moeten zijn, na een vermeerdering met goodwill. De koers staat op minder dan de helft en dat zal het lastig maken om straks nieuwe aandelen uit te geven, als dat nodig blijkt te zijn. Om van de oude bancaire rommel af te geraken zullen er de komende jaren nog wat verliezen moeten worden geleden en het valt niet te verwachten dat ABN Amro weer gaat groeien. Nederland zucht onder de overkreditering, zeker op de huizenmarkt, dus er valt niet in te zien hoe Nederlandse banken daar de komende jaren nog veel resultaat zullen behalen. De nabije toekomst wordt dus gekenmerkt door het uitblijven van groei of zelfs een krimp, gecombineerd met boetes en eenmalige kosten die gepaard gaan bij het afwikkelen van de 'legacy assets'. Een goed dividend zal er voorlopig niet worden uitgekeerd en dat maakt dat het aandeel terecht ongewild is.  

Om de een of andere reden is het geen onderwerp van gesprek: het beleid van de ECB is een totale mislukking. Volgens de eigen website komt het opkoopprogramma naar op het ruilen van versgedrukte contanten in ruil voor oude, reeds verstrekte leningen. ABN Amro verkoopt dan bijvoorbeeld staatsobligaties aan de centrale bank, maar zeer risicovolle verpakte vastgoedleningen die zo rot zijn dat er geen rente meer uitkomt mogen ook worden gebruikt. In ruil daarvoor verstrekt de ECB contanten, die dan aan ondernemers verstrekt kunnen worden. De laatste zullen voor daadwerkelijke groei moeten zorgen. Uit data van de ECB zelf blijkt dat er van die opzet niets terecht komt. Er worden letterlijk duizenden miljarden euro's bijgedrukt en nog steeds klagen ondernemers over het uitblijven van bedrijfskredieten. Dat geldt wordt wel bijgedrukt, maar het blijft ergens hangen en dat kan alleen maar het lokale bankwezen zijn.

De balans van

ABN Amro laat zien dat door de meest recente operatie van de ECB er een overtollige kaspositie is van zestig miljard euro. Sinds de pandemie is deze verdubbeld. Nu kan men stellen dat ABN Amro tijd nodig heeft om deze nieuwe leningen te verstrekken en het goed mogelijk is dat dit geld binnenkort alsnog zijn weg naar de samenleving vindt. Dat is niet heel waarschijnlijk, want sinds de start van QE is deze positie gegroeid van 700 miljoen in 2014 naar 30 miljard vorig jaar. Elke euro die de ECB schept blijft hangen in het bankwezen, bereikt het productieve bedrijfsleven niet en wordt enkel gebruikt om een speculatieve vastgoedbubbel te financieren. Bij de andere Nederlandse banken is het beeld hetzelfde. Ook blijkt dat ABN Amro steeds minder leningen verstrekt aan het bedrijfsleven. Dat getal daalt licht. Intussen brengt de ECB een boete in rekening voor dit voorzichtige gedrag in de vorm van negatieve spaarrente, die weer wordt doorgeschoven naar de spaarder. In de kern is ABN Amro aan het wegsmelten en bij krimpende bedrijven is het redelijk dat de koers laag staat, er zijn immers geen groeimogelijkheden.


De genoemde verhouding tussen het eigen vermogen per aandeel en de koers heet 'price-to-book ratio'. Het getal geeft aan hoe goed beleggers een aandeel waarderen. Een getal ver onder de honderd procent (een) betekent dat insiders rekening houden met lijken die nog wel eens uit de kast kunnen gaan vallen, daar nemen ze alvast een voorschotje op. Zo zie je ruim van tevoren al dat er ellende nadert, als de insiders hun aandelen beginnen te dumpen. Op een gegeven moment red je het niet zonder hulp. Dat bleek duidelijk bij Lehman Brothers, de grafiek is natuurlijk verschoven naar nu. Deutsche Bank zit ook in deze situatie, net als Unicredit in Italië. De gemiddelde Zweedse bank heeft er dan weer geen last van. Sommige bancaire broeders zijn zwakker dan andere.

Onder deze omstandigheden zit een snelle verkoop van de bank er niet in. Er zal eerder meer steungeld naar de banken moeten, zeker in de andere Europese landen. Wat dat betreft was de boete een slimme zet. Deze gaat naar de overheid, ten koste van de aandeelhouders, voor de helft diezelfde overheid. Eigenlijk betalen de andere aandeelhouders dus een half miljard euro belasting. Dat is een schijntje in vergelijking met de kosten die redelijkerwijs horen bij het saneren van banken maar het is beter dan niks. En oh ja, een ander onderwerp waar men het niet over heeft: het Europese bankenreddingsfonds. Er staat voor vier miljard aan garanties voor banken in andere eurolanden in de laatste miljoenennota, de 'zorghelden' moesten het met precies honderd procent minder doen.


Deze journalistiek mogelijk maken: Arno Wellens op BackMe.org.

Foto: Gabriel Trujillo.

Lees meer

RTL Nieuws ontdekt surfende mevrouw uit Senegal en gaat helemaal woke

‘Mooi’, horen we de presentator van het RTL Nieuws zeggen. Een vrouw uit Senegal springt op een surfplank en heeft zojuist een surfschool geopend. Hoe bijzonder! ‘Oud nieuws, onjuiste inhoud en totaal irrelevant topic’ was een beter commentaar geweest.

Als ‘witte man’ heb je tegenwoordig niet makkelijk. Je krijgt van van alles en nog wat de schuld en dan heb je je te verontschuldigen. We leven in de tijd van het ‘intersectionalisme’, waarin afkomst ineens bijzonder belangrijk is. Onzinwoorden als ‘white privilege’ zijn de grootste uitvindinden van deze stroming. Media gaan daarin mee en brengen nepnieuws, teneinde deze marxistische ideologie vooruit te helpen. RTL Nieuws had ooit aanzien, maar is inmiddels ook een feministich propagandakanaal geworden.

Elke dag zit er in het RTL Nieuws van half acht wel iets over die vreselijke witte mannen. Zo bestaat er volgens de zender zoiets als ‘giftige mannelijkheid’. Een daadwerkelijke gebeurtenis wordt dan beschreven en vervolgens in het woke jasje gegoten. Als er rellen zijn rondom de avondklok, dan heeft dat met ‘mannelijkheid’ te maken. Vervolgens zoekt men een ‘hoogleraar diversiteit’ op om dat te duiden. Zo wordt feitelijke journalistiek omgebogen naar activisme. Google Trends laat zien dat het een nieuw woord is, tot 2018 bestond het idee helemaal niet.


Wie er een beetje op let ziet dat er elke dag zo’n item in de uitzending zit. Beeldmateriaal wordt dan verknipt en versierd met onjuiste feiten of er worden juist relevante gegevens weggelaten, alles om die nare witte man maar te framen. Het laatste item voor het weer is nu altijd zo’n woke verhaal dat na enige bestudering gewoon niet blijkt te kloppen.

Vandaag gaat het over een Senegalese vrouw die graag surft, ene Khadija Sambe. Het nieuws in deze is dat er nu een school is opgericht om lokale vrouwen en meisjes aan het surfen te krijgen, want het is kennelijk niet gebruikelijk dat ‘Senegalese meisjes van kleur’ dat doen. Dat wordt letterlijk zo in het item gezegd: het gaat om een school voor meisjes ‘van kleur’ in … Afrika. De illusie wordt zo geschapen dat Senegal een ‘wit’ land is met een minderheid die ‘van kleur’ is die wordt achtergesteld. Daarom mogen die arme vrouwen niet surfen! Gelukkig is daar dan dit initatief, hoe nieuwswaardig. Kijk eerst het item terug als u het niet heeft gezien, het begint op 16 minuten en 55 seconden.

Men kan zich al afvragen waarom dit nieuws is. Het gaat om een vrouw uit Senegal die graag surft. Als ze erin slaagt om haar dromen uit te laten komen, helemaal mooi. Dat geldt ook voor Jamaicaanse bobsleeërs, Koreaanse polsstokhoogspringers en Botswanese korfballers. De relevantie is niet meteen helder maar voor het gemak laten we dat aspect even. De directe aanleiding om dit nieuws te brengen is evenwel de oprichting van de surfschool voor ‘mensen van kleur’ in Senegal, daar wordt het item immers mee geopend.


Nu is er zoiets als Instagram en wie treffen we daar aan? Juist. Deze dame is al sinds 2010 aan het surfen en sinds 2018 probeert ze mee te doen met de Olympische Spelen. In dat laatste jaar werd ze om die reden ook geïnterviewd door NBC, in 2020 maakte Reuters een reportage over haar en haar surfschool die toen dus al bestond.

Die spelen zijn in 2020 uitgesteld vanwege Corona maar wie de moeite neemt om zich twee minuten in te lezen in haar verhaal ziet dat ze nu zo’n tien jaar surft. Het item van RTL Nieuws gaat over het nieuws van drie jaar geleden, toen deze school daadwerkelijk werd opgericht. Er is dus geen directe aanleiding om dit ‘nieuws’ te brengen. Bij de dagelijkse redactievergadering moest er een nieuwtje met betrekking tot ‘diversiteit’ worden verzonnen en na wat zoeken kwam iemand met het idee het nieuws uit 2018 en 2019 op te bakken. Dat hadden ze er ook bij kunnen vertellen, maar dan dringt de vraag zich meteen op waarom dit in 2021 als het nieuws van vandaag of gisteren gepresenteerd moet worden. Dat is dus het weglaten van relevante informatie. Er is geen directe aanleiding, er moest en zou iets komen over ‘mensen van kleur’ die ergens slachtoffer van zijn omdat dat er elke dag een dergelijk item is en zo kwam iemand met een surfende Senegalese op de proppen.

Hoe gaat het eigenlijk met de mensen van kleur in Senegal? Kunnen ze zich daar een beetje ontworstelen aan de terreur van de ‘witte mensen’? Nota bene, dat onderscheid maakt RTL Nieuws zelf, er wordt specifiek gerefereerd aan de ‘Senegalese mensen van kleur’. Gegeven hoe dicht dat land bij de evenaar ligt mogen we verwachten dat er best veel mensen van kleur zijn en dat klopt ook. Volgens de VN wonen er nu net iets meer dan zeventien miljoen mensen in Senegal, de grootste stad is Dakar met dik drie miljoen inwoners – waaronder een zekere surfende vrouw. Er is een Franse gemeenschap van meer dan twintigduizend zielen, dat zijn vooral reizigers die zijn blijven hangen. Op de duizend Senegalezen zijn er dus 999 ‘van kleur’. Als er in 2019 een surfschool wordt geopend, volgens RTL Nieuws een uiterst nieuwswaardig feit in 2021, dan zal het niemand verbazen dat zich daar ook ‘mensen van kleur’ aanmelden.

Goed, met ras heeft het dus niks te maken. Dan moet er een andere intersectionele kaart worden getrokken, namelijk die van geslacht. Het is de eerste keer dat er een zwarte vrouw meedoet met het onderdeel surfen. Of het nu gaat om de Spelen van 776 voor Christus in Olympia of die van 1936 in Berlijn, al die jaren konden we geen zwarte vrouwen zien die hun land vertegenwoordigden op het onderdeel surfen. Zien we hierin dan een rechtvaardiging van het item? Ook niet. Er is namelijk pas in 2016 besloten deze sport een officieel wedstrijdonderdeel te laten zijn. Daarin ligt de verklaring voor het afwezig zijn van zwarte vrouwen op dit onderdeel.

Senegal heeft trouwens steeds een respectabele vrouwelijke afvaardiging voor de Olympische Spelen. Het is niet zo dat die zielige vrouwtjes daar niks mogen en pas in 2021 mee kunnen doen omdat ze ‘van kleur’ zijn, het onderdeel surfen bestond gewoon nog niet. In 2016 stuurde Senegal 22 atleten naar de spelen in Rio de Janeiro en daarvan waren er 16 vrouw en 6 man. Van deze vrouwen waren er 12 lid van het basketballteam van het land, dat toen regerend kampioen van Afrika was: hier is beeld van het team.

De vrouwen wisten zich wel te kwalificeren, de mannen niet. Dat had RTL Nieuws ook kunnen zeggen, hoe succesvol de Senegalese vrouwen zijn ten opzichte van de mannen maar dan is het item niet meer zielig. De meeste basketballspelers van het team van Senegal zijn actief in het buitenland, vooral Frankrijk en Spanje. De opvallendste verschijning is wellicht Maimouna Diarra, net geen twee meter lang en 90 kilo zwaar. Zelf speelt ze voor een club in Angola. Iets zegt me dat ze prima voor zichzelf kan opkomen. Ook doen de Senegalese vrouwen mee met Taekwondo en worstelen. Khadidja Timera zal het land weer vertegenwoordigen bij het boksen, normaal gesproken werkt ze als topadvocaat in Parijs. Een andere bekende Senegalese topatleet is Amy Sène, zij stoot kogel en slingert hamer.

Het irritante, ‘woke’ aspect aan zo’n item van RTL Nieuws is dat het de feiten verdraait om zo slachtofferschap te creëren. De ‘vrouwen van kleur’ in Senegal mogen niet surfen maar daar komt nu gelukkig verandering in. De onjuiste berichtgeving zit hem erin dat relevante feiten niet worden genoemd. Er deed nooit eerder een zwarte vrouw mee bij het onderdeel surfen, omdat het nog nooit een onderdeel is geweest. Khadija kan heel goed surfen omdat ze het al tien jaar doet. Ze heeft les gehad in de VS, waar ze in 2018 al in het nieuws kwam. Ze wilde zich kwalificeren voor de spelen van 2020 maar die zijn uitgesteld vanwege Corona, waardoor haar pogingen in 2021 eigenlijk geen nieuws meer zijn. De surfschool is niet net geopend, er is geen enkele rechtvaardiging voor het hele item op specifiek deze dag. Op onderdelen die langer bestaan, zoals atletiek en basketbal, doen de vrouwen uit Senegal het goed, veel beter dan de mannen in ieder geval. Dat kan dus gewoon, ook in Senegal. Als RTL Nieuws iets wil doen met vrouwelijke atleten uit Senegal, dan hadden ze een profiel kunnen maken van tientallen sterke vrouwen die veelzijdig en succesvol zijn maar in plaats daarvan komt men hiermee. Via rare kronkels weet men de witte man weer de schuld te geven (want ‘mensen van kleur’ mochten iets niet) en dat is ronduit irritant. Kennelijk weet RTL Nieuws zich geen raad met sterke zwarte vrouwen. Het woke gedoe is eigenlijk uiterst denigrerend. Het gaat erom dat er een slachtoffer getoond kan worden, waarna het programma zich uitspreekt voor dat vermeende slachtoffer en zichzelf zo als moreel superieur neerzet. Of zijn ze bij de zender elke dag bezig met surfende Senegalese vrouwen?

Eigenlijk was ik bezig met een item over derivaten, dat komt iets later. Ik zat intussen even RTL Nieuws te kijken en daar kwam de irritatie over dit framen vandaan: vandaar dit uitbraaksel. Als je goed oplet dan zit er elke dag wel zo’n item tussen. Misschien met de redactie daar gewoon mee ophouden. Probeer eens bij de feiten te blijven. Dat was ooit de norm. Maimouna Diarra, Khadidja Timera en Amy Sene vouwen zo’n Pepijn Crone dubbel met een hand op de rug. Ze hebben zijn ‘woke’ gedrag niet nodig.

Lees meer

Waarom ik lijstduwer van de Libertaire Partij ben

Alle partijen die over vrijheid beginnen gaan uit van hetzelfde principe. Liberaal, sociaal-liberaal of libertair, in de basis gaat het om het idee dat elk kind vrij van zonden geboren wordt, zonder aangeboren afkeer tegen anderen op welke grond dan ook. Kinderen en volwassenen zijn uit zichzelf innovatief en creatief en als je ze een beetje met rust laat komen ze zelf met briljante uitvindingen. De overheid moet ze daarin faciliteren en zich richten op enkele kerntaken die een markt niet kan leveren en in die taken excelleren, zoals rechtsspraak. Zodra we daarvan afwijken, het idee dat de mens zo vrij mogelijk moet zijn, krijgen we een betuttelende overheid, een blok aan het been van de vooruitgang. Een overheid kan namelijk de neiging hebben uit te dijen. Ambtenaren en politici trekken dan allemaal taken naar zich toe en dan begint de dubbele teleurstelling. De overheid die te ambitieus was levert belabberd werk af op het terrein van de nieuwe taken en verzaakt ook nog eens met betrekking tot de oude. Zo heeft Mark Rutte een ‘klimaatambitie’, met subsidies van 48 miljard euro tot 2032 wil hij de energievoorziening ‘groener’ maken. Kolen wordt uitgefaseerd, we gaan over op ‘houtige biomassa’. Niet alleen heeft dat milieubeleid juist ontstellende schade aan dat het milieu tot gevolg, het is ook nog eens technisch onmogelijk. Alleen met nog meer miljardensubsidies kunnen bestaande relatief schone kolencentrales worden omgetoverd tot bosverslindende biomassacentrales, waar Rutte er nog eens 600 van wil bijbouwen – dat zijn een hoop leraren en verplegers. Rutte en Wiebes zijn hier tegen gewaarschuwd, maar in een vlaag van groen ondernemerschap hebben ze totaal verkeerde keuzes gemaakt. Een echte ondernemer, geen overheid, werkt voor eigen risico en denkt wel drie keer na voordat zij of hij aan zo’n avontuur begint maar wie met de pinpas van anderen rondloopt is eerder geneigd fouten te maken. Het gevolg van drie kabinetten onder Rutte: hogere belastingen, gevolgd door hogere woningprijzen en exploderende energierekeningen die corresponderen met een stukbezuinigde rechtsstaat, veel te grote klassen en onderbetaalde ‘zorghelden’ – met als kers op de taart meer milieuschade door averechts werkend haastig opgesteld ‘groen’ beleid. Je betaalt meer en krijgt minder, ziehier de dubbele teleurstelling. Deze bestaat ook op Europees niveau. Er komt een ‘nationaal herstelplan’ vanwege de lockdown maar dat moet door de Europese commissie worden goedgekeurd via een nieuwe, bureaucratische procedure waarin nog eens vijf maanden extra vertraging is ingebouwd voor allerlei overbodige, dubbele overlegrondes. Rutte heeft echter besloten geen herstelplan in te dienen ter goedkeuring, dat zal pas volgend jaar gebeuren waardoor er pas in 2023 iets van de coronamiljarden naar Nederland komt om de gevolgen van de crisis te verlichten. Deze nieuwe procedure geeft meer macht aan de Europese commissie, die ver weg van de burger zit waardoor deze een paar jaar langer op zijn eigen geld zit te wachten. Ook dat kan een stuk makkelijker geregeld worden. Overigens bestaat er nu nog geen Nederlands ‘herstelplan’ maar het is ook nooit onderdeel van debat geweest bij de verkiezingscampagne dus Nederland onder Rutte heeft totaal geen visie op de toekomst, we rommelen wat aan. Niemand weet precies wat 'The Great Reset' en 'Build Back Better' inhouden maar we zijn er maar wel vast mee begonnen. Het medicijn, meer macht naar Brussel ligt al jaren op de plank en heeft dus niets met een pandemie te maken. Het probleem van een ‘liberale’ zusterpartij die te lang aan de macht is is evident. Er zijn teveel lijken in de kast die weggemoffeld moeten worden, dus een partij met veel zitvlees zal nooit met frisse moed de bezem pakken en de overheid eens grondig saneren. Daarom is het tijd voor een nieuw liberaal geluid, van mensen die niet besmeurd zijn met allerlei schandalen en economische blunders. Een premier die al tien jaar doormoddert om het eigen falen te verhullen gaat niet ineens het licht zien. Stem daarom op nieuwe bevlogenheid en dat kan alleen met nieuwe mensen. De LP kan na de eerste zetel volwassener worden, groeien en dan nieuwe hoop bieden. Help Robert Valentine dat mogelijk te maken. Op naar eerlijke politiek, keuzes maken, ook om dingen niet te doen, zoals met belastinggeld het milieu beschadigen. In de basis moet de mens vrij zijn, ook de Nederlandse, hoe deze er ook uitziet. En die vrijheid staat steeds meer onder druk.

Met Robert nam ik dit gesprek op, een uurtje kijkplezier voor deze gure avond!

Lees meer

De banken gaan 2021 relatief goed in, maar uitstel is geen afstel (1/2)

Het cijferseizoen pakte voor de banken redelijk goed uit. Rabobank maakte ruim een miljard euro winst, ING zelfs 2,5 miljard. Voor beide banken geldt dat de winst ten opzichte van 2019, zonder corona, halveerde. Dat klinkt vervelend maar niet levensbedreigend. ABN Amro zag zijn winst dalen naar 45 miljoen negatief maar dat is niet veel, gegeven de omvang van het eigen vermogen. Deutsche Bank maakte zelfs winst, dik 100 miljoen euro, terwijl er over de afgelopen jaren per saldo een verlies van 8 miljard genomen moest worden. 2020 was het jaar van de lockdowns en andere Corona-ellende. In 2021 krijgt iedereen een prik en dan beginnen we met het herstel, dus al met al valt het mee. Of niet?

De mooie cijfers zijn het gevolg van dubbel overheidsingrijpen. Als dat wegvalt, is het gedaan met de pret. Het dubbele ingrijpen heeft betrekking op steun aan bedrijven, de klanten van de bank, en aan de banken in de vorm van het overnemen van reeds bestaande probleemleningen. Een bank kan geholpen worden omdat de overheid zorgt dat zijn klanten niet failliet gaan (voorlopig) zodat deze de rente kunnen blijven betalen, maar het is ook mogelijk dat een bank direct geld krijgt om de gevolgen van noodgedwongen wanbetalen op te vangen. Het zijn twee routes met dezelfde uitkomst. Een restauranthouder die de rente op zijn bancair krediet niet meer kan betalen maar noodsteun krijgt zorgt ervoor dat de bank geen schade ondervindt, op korte termijn tenminste. Mocht een klant, zoals een restauranthouder, al bij bijzonder beheer zitten vanwege de onmogelijkheid om terug te betalen, dan kan de overheid (of de ECB) deze probleningen ook van de balans toveren. Beide routes hebben dezelfde uitkomst, namelijk een gelukkige bankier – vooropig althans.

Er zitten een paar flinke beren op de weg, die ook losstaan van corona. Ten eerste krijgen ondernemers in Nederland en andere Europese landen steun die op lange termijn voor solvabiliteitsproblemen gaat zorgen. Er zijn ondernemers bekend, niet alleen in de horeca, die bijvoorbeeld hun pensioenvoorziening hebben aangesproken om niet failliet te gaan. Als ze niet snel de deuren mogen openen dan is alles alnog voor niets geweest. Ze mogen dan wel afhaalmaaltijden maken maar daar kunnen ze hun kosten niet volledig mee betalen. Een grote groep ondernemers zal de Coronaperiode achter zich laten met een enorme schadepost en een pensioengat dat zich later wreekt.

Daarnaast zijn sommige maatregelen van bedenkelijke aard. Sommige ondernemers gebruiken bijvoorbeeld het uitstel voor het doen van BTW-aangifte als middel om tijdelijke gaten te vullen. Het is een noodgreep, want de BTW over het lopende jaar moet uiteindelijk hoe dan ook betaald worden. De ondernemer is in deze een invorderingsambtenaar voor de fiscus. Hij int de belasting wel, maar betaalt hem meteen door aan de belastingdienst. Wat dat betreft maakt het niet uit of hij een goed of een verschrikkelijk slecht jaar heeft, de BTW is toch niet van de ondernemer. Als de opgehaalde BTW wordt gebruikt om bijvoorbeeld de huur te betalen, of de rente op het ondernemerskrediet, dan komt de rekening volgend jaar dubbel. De belastingdienst is een onredelijk monster dat er genoegen in schept om hardwerkende mensen te vermorzelen, zagen we in de toeslagenaffaire. Enkele bevriende advocaten met kennis van ondernemings- en faillissementsrecht noemen het ‘BTW-krediet’ als een grote bron van ellende voor 2022. Dan zal de BTW-schuld alsnog vereffend moeten worden en Corona of niet, als het om invorderen gaat is de belastingdienst meedogenloos.

Interessant genoeg daalt het aantal uitgesproken faillissementen door Corona, met een derde ongeveer (bron: CBS). Een redelijke verklaring ligt in de mogelijkheden om noodsteun aan te vragen, in elkaar opvolgende rondes en voor bedragen die uiteindelijk onmogelijk toereikend zijn. De getroffen ondernemers en hun crediteuren trekken de stekker er dus niet meteen uit maar kijken of ze het met hangen en trekken niet nog een maandje uit kunnen zingen – met een een ‘BTW-krediet’ bijvoorbeeld. Als deze ondernemers op een later tijdstip failliet gaan dan komt de pijn alsnog, maar dan uitgesteld. Ook zijn er door Corona achterstanden bij rechtbanken die ook op de een of andere manier ingelopen zullen worden.

Uit cijfers van het CBS blijkt dat er nu 200 faillissementen per maand worden uitgesproken tegen 300 voor corona. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat veel ondernemers die ook zonder Corona zouden zijn gestopt gebruik hebben gemaakt van noodvoorzieningen. Uiteindelijk zal er dus een inhaalslag zijn van het aantal uitgesproken faillissementen, wat ook een forse aderlating voor de banken tot gevolg kan hebben. Het gevaar bestaat dat twee probleemdossiers met elkaar worden vermengd, namelijk de reeds bestaande portefeuille van probleemleningen van banken en de nieuwe gevallen, de ondernemers en anderen die de lockdown zakelijk niet ongeschonden zijn doorgekomen.


Morgen kijken we naar de cijfers van Unicredit, want het persbericht over Q4 illustreert op heldere wijze de dubbele staatsteun. In de ene alinea zien we de verwachting van Unicredit met betrekking tot de staatssteun aan hun klanten, reeds genoemd; meteen daarna blijkt dat de bestaande portefeuille van ‘slechte leningen’ (die er zonder Corona ook al waren) in het rampjaar 2020 met 39 procent is gedaald. Juist tijdens de pandemie en de daarop volgende recessie besloten vier op de tien mensen die al jaren bij Bijzonder Beheer zitten om hele schuld maar in een keer af te lossen. Dat klinkt niet heel waarschijnlijk, hier is iets anders aan de hand. Het bijdrukken van geld zorgt ervoor dat banken bestaande 'legacy assets' elders kunnen parkeren. Ook dat is staatssteun, aan banken, maar dan direct.


Deze journalistiek ondersteunen doet u via BackMe.org.

Lees meer

‘Onbekende’ wachtgeldgraaier (€ 812.513,53) is Kathleen Ferrier

Stukje ophef over wachtgeld. RTL Nieuws meldde vrijdag dat voormalig Kamerleden en bestuurders de afgelopen tien jaar 36 miljoen euro aan wachtgeld wisten op te strijken. Volgens de oude regels kan een Kamerlid zelfs vanuit het ontvangen van wachtgeld, zonder ooit nog te werken, doorstromen naar een ruimhartig pensioen. Dat betekent dat na het verlaten van het politieke ambt er nooit meer gewerkt hoeft te worden maar er wel elk jaar een kleine ton aan inkomen is. Deze regels zijn inmiddels versoberd, wat niet betekent dat er niet nog mensen onder de oude regeling vallen.

Een zeker oud-Kamerlid kreeg tussen 2010 en 2020 niet minder dan acht ton aan wachtgeld. RTL Nieuws wist de persoon er niet bij te achterhalen. De naam staat in het archief van 925 en het gaat natuurlijk om Kathleen Ferrier. Dat artikel is weggehaald om politieke redenenen, maar het is nog in het internetarchief te vinden.

Ferrier was Kamerlid voor het CDA en stapte in 2012 op uit protest tegen de behandeling van Mauro uit Angola, de minderjarige asielzoeker die uitgezet dreigde te worden. Dat klinkt erg nobel maar nader bekeken stinkt de verontwaardiging een beetje. Het Kabinet dat Ferrier eerder wel gewoon steunde heeft veel meer minderjarige vluchtelingen uitgezet, naar landen die een stuk gevaarlijker waren of zijn dan Angola nog eens. Dat was allemaal prima maar in mei 2012 trok Ferrier het ineens niet meer en de keuze voor dat moment heeft haar geen windeieren gelegd.

Een Kamerlid moest aan twee eisen te voldoen om nooit meer te hoeven werken. Ten eerste is er het anciënniteitscriterium van tien jaar, het Kamerlid moest al tien jaar het ambt bekleden. Daarnaast moest de politicus minder dan tien jaar van het pensioen verwijderd zijn, het leeftijdscriterium. Ferrier is in maart 1957 geboren en werd in mei 2002 Kamerlid. Het is dan de kunst om het ontslag, met een relletje, zo te plannen dat je aan beide criteria voldoet. Daarvan is sprake per mei 2012, dan is ze tien jaar Kamerlid en zit ze ook op minder dan tien jaar van de pensioengerechtigde leeftijd vandaan. De aankondiging van het vertrek uit de Kamer kwam nog geen week na het aanbreken van het speltheoretische wachtgeldoptimum (waarop men maximaal wachtgeld kan trekken).

Waarom moet dit nu weer opgebakken worden? Omdat Nederland met een totaal verrotte politieke cultuur te maken heeft, waarin een burger die al een klein, onbedoeld foutje maakt (of zelfs dat niet eens) als een crimineel wordt behandeld. Door de coronapandemie zullen veel ondernemers diep in de schuldsanering geraken, zonder dat hen ook maar iets aan te rekenen valt. Dan nog blijven ze belasting betalen, ook voor Kathleen Ferrier die op 55-jarige leeftijd besluit dat ze wel genoeg heeft gewerkt. Haar truc is algemeen bekend, iedereen weet ervan, maar het wordt normaal gevonden. Maar eigenlijk is dat het niet. Het is moreel verwerpelijk wat hier gebeurt, want Ferrier had zich ook kunnen laten omscholen tot bijvoorbeeld pakketbezorger of monteur van zonnepanelen. Anderen moeten dat ook en een carriere van minder dan dertig jaar bij de semipublieke sector maakt niet dat Ferrier dan boven deze normen is gesteld.

Met Ferrier heb ik destijds contact gezocht. Ze had geen behoefte aan het geven van een reactie. Op haar blog schreef ze dat ze sinds het krijgen van het wachtgeld is verhuisd uit Nederland, maar wel een coach heeft om haar naar betaald werk te krijgen. Ze vond dat ze recht heeft op wachtgeld en vertelde dat ze daar gewoon belasting over betaalt. Strikt genomen is het natuurlijk gewoon legaal maar daar gaat het niet om. Het vinden van een nieuwe baan is evenwel nooit gelukt en dat hoeft ook niet, want vanaf 2023 krijgt ze pensioen.

De foto boven dit artikel is gemaakt door bevriend zakenman Erik de Vlieger. Tijdens een zakenreis naar Hong Kong (business class) trof hij een geschokte Ferrier aan, die niet anders kon dan het verdriet over het lot van de uitgezette Mauro blussen met Champagne. Met Mauro gaat het overigens lekker, hij heeft zijn school afgemaakt, werkt in de IT en is sinds een paar jaar vader. Natuurlijk is hij nooit uitgezet.

Lees meer

Wiebes Waanzin: 48 miljard stukslaan op biomassa en nog een rechtszaak met RWE

Eric Wiebes, dat is die man een buitensporige flater heeft geslagen in de toeslagenaffaire. Maar hij is niet klaar met Nederland, er moet meer kapot. In drie stappen is hij hard op weg om met massale houtkap de laatste oerbossen om te zagen, niet minder dan 48 miljard euro stuk te slaan op milieubeschadeging en als kers op de taart de belastingbetaler en de energieafnemer op onverwachte tegenslagen te tracteren, feitelijk een dubbele energierekening. Dit klinkt wat opruiend maar de realiteit is zo absurd dat een feitelijke beschrijving van de realiteit al opruiend klinkt. Met het Nederlandse klimaatbeleid gaan we namelijk het milieu, de schatkist en de energierekening opblazen om per saldo veel meer CO2 uit te stoten. Al die feiten zijn nu al bekend maar er is zoiets als een Rutte-doctrine: schuif ze onder het tapijt en kom over zes jaar maar met een rapport, waarna geen consequenties volgen.

Er is een korte en een lange versie van dit verhaal, al is dit een beginnetje van een reeks artikelen over de groene gekte. Eerst de korte versie. Nederland wil, met subsidie, kolen als brandstof voor energiecentrales stapje voor stapje laten vervangen door biomassa, dat zijn omgehakte bomen. In deze zin zitten al drie rampen verstopt. Ten eerste is er de immense milieuschade, want om aan hout te komen zullen we massaal bomen moeten kappen. Nederland is al goed kaal, dus nu is het tijd om te importeren. Boekhoudkundig is het zo dat de CO2 die bij biomassa hoort, meetelt in het land waar de bomen zijn gekapt. Als Nederland tegen betaling Baltische en Finse bossen laat kappen, dan is er per saldo meer CO2 in de lucht maar niet in Nederland. Wij denken dan dat we goed bezig zijn.

Ten tweede heeft biomassa subsidie nodig, deze regeling heet ‘Stimulering Duurzame Energie’ of SDE+. Uit de laatste Miljoenennota blijkt dat Rutte een groot aantal contracten heeft getekend, waardoor volgende kabinetten tot 2032 vast zitten aan uitgaven van 48,069 miljard euro. Let wel, dat zijn ramingen, het kan slechter uitpakken.


Dan komen we bij een derde probleem, dankzij tips uit de sector. Wat het kabinet wil kan helemaal niet. Je kunt een kolencentrale maar een beperkte hoeveelheid biomassa laten bijstoken. Los van het feit dat je enorme hoeveelheden bedreigd oerbos moet kappen om aan die biomassa te komen, een kolencentrale verdraagt maar een beperkte hoeveelheid bijmening. Op een gegeven moment moet de kolencentrale in zijn geheel dicht en zijn we op biomassa aangewezen.

Daarom is het nodig om de Nederlandse kolencentrales, de schoonste van de wereld, in zijn geheel af te breken en op die plek nieuwe biomassacentrales neer te zetten. Alleen zijn die kosten niet begroot. RWE, eigenaar van de Amercentrale en de centrale in de Eemshaven, is van mening dat de onmogelijke beloftes van Wiebes de Nederlandse overheid verplichten om dat bonnetje te pakken. Er moet dus met subsidie worden overgeschakeld op biomassa, waarbij Rutte-III een tijdspad opstelt dat technisch niet uit te voeren is. Stapsgewijs omschakelen kan helemaal niet, dus is er meer subsidie nodig.


In het jaarverslag van 2018 noemt RWE nog dat het bedrijf in ‘in gesprek is’ met Wiebes. Een jaar later staat in het jaarverslag echter dat ‘de rechten van RWE worden geschonden’ en dat RWE een rechtszaak aan het voorbereiden is. Als je dat zo opschrijft dan weet je dat je gaat winnen. Wiebes heeft Nederland al genoeg beschadigd om een mooie post in Brussel op te kunnen strijken. Is het een idee om hem elk jaar een miljard euro wachtgeld te geven tot 2025, zodat hij dan namens Nederland de Europese commissie in mag? Tot die tijd mag hij zich alleen niet meer met ‘biomassa’ en ‘groene energie’ bemoeien, geef iemand anders de kans de rotzooi op te ruimen. Het klinkt wat extreem, een gage van vijf miljard euro voor een falende bewindspersoon maar als we niet uitkijken kosten zijn klimaatplannen niet bovengenoemde 48 miljard euro, maar misschien wel het dubbele. Laten we daarom met dat wachtgeld eieren voor ons geld kiezen. De kosten om RWE uit te kopen kunnen we overigens dekken uit het Corona-fonds: dat was nooit bedoeld om Nederlandse ondernemers of zorgpersoneel te helpen, ook dat staat zwart op wit.

De lange versie van het verhaal ziet in gesproken woord bij de Bitcoin Show van BlammoTV. Een goed weekend toegewenst.

Deze journalistiek ondersteunen doet u via BackMe.org.

Lees meer

Coronafonds Italie: 74,3 miljard euro voor ‘groene revolutie’, slechts 9 voor zorg

Natuurlijk wil je die knip wel trekken als je arme Italiaanse oudjes ziet creperen, maar daar is het Europese coronafonds helemaal niet voor bedoeld. Het virus biedt een uitgelezen kans voor meer ‘groen’ en macht naar Brussel, een die de eurofederalisten niet hebben laten liggen.

Weet u het nog? Een half jaar geleden ging onze Minister-President Mark Rutte rollebollend over straat met zijn mediterrane collega’s. De inzet: gaat Nederland wel of geen giften verstrekken aan andere eurolanden, om de effecten van corona te bestrijden? Uiteindelijk boog Rutte en kwam er een ‘Recovery and Resilience Facility’ (RFF). Ook zou de Europese commissie voortaan zelf belasting mogen hebben om daar rente op zelf uit te geven obligaties mee mogen dekken, de zogeheten eurobonds. Dat staat haaks op het regeerakkoord maar al in 2018 besloot het kabinet om dat open te breken, interessant genoeg zonder enig politiek debat.

Op 4 december 2019 was er nog een vergadering van de eurogroep, waar Minister van Financiën Wobke Hoekstra zelf voorstelde om eurobonds in te voeren. Het is dus niet zo dat Rutte en Hoekstra tot hun schrik worden geconfronteerd met deze vorm van Europese integratie in financiële zin en zich er tevergeefs maar dapper tegen verzetten; het was hun eigen voorstel (‘agreed draft’). Omdat er verkiezingen aankomen slaan ze stoere taal uit om de eurosceptische partijen het gras voor de voeten weg te maaien maar dat gebeurt met valse argumentatie. Eurobonds zijn geleidelijk aan ingevoerd, met grote stappen in 2013, 2015, 2018 en 2019 en dat heeft niets met corona te maken. Corona zorgt er wel voor dat burgers meer pikken omdat het gevoel voor urgentie tijdelijk hoog is. Zo loopt de EU wel het risico op een zeer ondoelmatig coronafonds, waarbij er geld naar van alles en nog wat gaat behalve de zorg – corona was immers een medische aangelegenheid. In het geval van Italië gaan er voor elke euro voor zorg acht naar ‘groene revolutie’ en vijf naar ‘digitalisatie’.

Deze wanverhouding is pas de laatste dagen aan het licht gekomen, maar het lag wel in de lijn der verwachtingen. Het RRF betreft een uitgave van 672,5 miljard euro; 312,5 miljard in de vorm van giften en 360 miljard in de vorm van leningen. Het is in beide gevallen een sigaar uit eigen doos, want de leningen en de giften worden opgebracht en gefinancierd door de lidstaten die vervolgens zelf steun krijgen. Er is geen derde, externe weldoener.


Het is de bedoeling dat 37 procent van de coronagelden naar de ‘groene revolutie’ gaan en 20 procent naar ‘digitalisatie’. De Europese commissie heeft een stappenplan opgesteld voor het verstrekken van de gelden. Vanaf 15 oktober 2020 kunnen lidstaten hun plannen ter goedkeuring indienen bij de Europese commissie. Dan volgt er een ‘dialoog’ en een uiteindelijke indiening van de coronaplannen. De commissie en Europese raad beoordelen ze in de drie maanden erna en vervolgens mogen lidstaten de commissie verzoeken om een afdracht van hun eigen geld. Binnen twee maanden volgt er dan uitsluitsel.


Italië heeft een plan ingediend en gepubliceerd. Het land krijgt 208,6 miljard in het kader van coronabestrijding: 65,5 miljard als gift (‘sovvenzioni’), 127,8 miljard aan leningen (‘prestiti’) en als toetje is er nog een afdracht uit het React EU fonds van 13,5 miljard.


Waar gaat deze 208,6 miljard aan besteed worden? Rome zet in vooral in op ‘ecologische transitie’ en ‘sociale inclusie’. Er is terechte aandacht voor de modernisering van de overheid maar daar ligt niet de focus.


Het meeste geld gaat naar ‘groene revolutie’ en daarbinnen is het ‘energiezuinig maken van gebouwen’ de grootste post. Voor ‘salute’ of welzijn is slecht 9 miljard beschikbaar. Dat is slechts 4,3 procent van het totaal. De hele discussie van de eerste helft van het jaar heeft dan ook geen enkele betrekking op zorg en welzijn maar ambitieuze plannen met betrekking tot klimaat en digitalisering. Het maakt voor de donor nogal uit of Italië 9 miljard krijgt om corona te bestrijden of 209 miljard voor klimaat en digitalisering en een klein beetje voor zorg.


Het problematische aan de Italiaanse opzet is dat de regering aanneemt dat deze investeringen meteen voor economische groei zullen zorgen. Het document laat een optimistische grafiek zien waarin er uit wordt gegaan van een zeer snel economisch herstel, waardoor de schuld als percentage van de economie ondanks het begrotingstekort zal krimpen. Alles komt dus terug, met rente.


Deze journalistiek ondersteunen doet u via BackMe.org.

Lees meer

Een korzeltje aangaande 'Mijn meningen zijn feiten'

Mijn journalistiek mogelijk maken? Kijk op BackMe.org.

Je kunt tegenwoordig de tv niet aanzetten, of Harm Botje doet dienst als testbeeld. Het is hem gegund, want met zijn collega Mischa Cohen leverde hij een mooi boek af genaamd ‘Mijn meningen zijn feiten’. Het gaat over de opkomst van de lavendelsnuivende vriend. Kort na publicatie slaagde de laatste erin zijn eigenhandig opgebouwde ‘renaissancevloot’ tot wrakhout te reduceren en ja, dan mag Botje de gebeurtenissen duiden aan de praattafels. Een passage leverde bij mij behoorlijk wat irritatie op, namelijk de beschrijving van de opening van Forum voor Democratie. Baudet vroeg me voor die gelegenheid een presentatie te houden over de risico’s van de euro. Volgens mij was de EU bezig een bankenunie te bouwen, waarbij het faillissement van een bank in het ene land kan overslaan naar het andere. Eurolanden gaan elkaars bonnetje pakken en dat staat haaks op het verstandige principe van het afschermen van bancaire faillissementen, waarbij de schade beperkt en beheersbaar blijft. Ook zorgt het instellen van fondsen om banken te redden voor moral hazard. Bankiers die zien dat de belastingbetaler zo lief is om ze in geval van nood te helpen, zullen minder geneigd zijn uit de problemen te blijven. Als de EU een bankenunie instelt, dan is kritiek meer dan terecht. Precies dat was de inhoud van de presentatie. Het was de eerste keer dat er in ‘het keldertje’ een dergelijk event werd gehouden, dus er waren logistieke problemen zoals iets met een stekker van de beamer. Journalist Chris Aalberts was er ook en wist niets anders te reproduceren van de presentatie dan dat er inderdaad een probleem met een stekker was. Geen woord over de inhoud. In ‘Mijn meningen zijn feiten’ lezen we hierover:


Dat klopt niet. Speciaal voor Chris Aalberts heb ik dezelfde presentatie nog een keer opgenomen. Mensen klagen wel eens dat ze niet altijd even kort zijn, mijn speeches, en dat er wel erg veel bewijsmateriaal wordt getoond. Daar kan men wat van vinden maar dat maakt wel dat de stelling dat het ‘oncontroleerbaar’ is volledig misplaatst is. Dus, Chris Aalberts, wees een vent en leg uit wat er dan niet klopt.

Erger nog is dat ‘Mijn meningen zijn feiten’ de beschuldigingen van ontvangst van Russisch geld voor waar aanneemt, zonder onderbouwing en zonder te noemen dat er geen bewijs voor is gevonden. Een eurokritische presentatie wordt zo voorgesteld als een opzet van de KGB, waarbij er in bepaalde mate aangetoond kan worden dat er sprake is van Russische inmenging. Door de inhoud van de boodschap in zijn geheel te negeren, laten zowel Botje als Aalberts een zeer plausibele verklaring voor de eurokritische houding weg, namelijk dat men iets vindt op basis van de feiten. Niet het geld van Poetin maar de balansen van de Europese banken maken sommige Nederlanders bang voor een volledige fiscale unie met Italië en misschien hebben ze gewoon wel een beetje gelijk, met of zonder Russisch geld. Vorige week heeft het ESM het recht gekregen om banken in andere landen met Nederlands belastinggeld bij te staan, een zeer riskante operatie waar in Nederland geen draagvlak voor is. Dat alles blijft onbesproken, in het boek maar helemaal in de passage rondom de genoemde presentatie

Harm en Chris, speciaal voor jullie de ‘oncontroleerbare’ presentatie. Laat maar weten waar de denkfout zit, ik ben benieuwd!

Lees meer

Deutsche Bank is technisch failliet deel 4: de bankenunie

Geen makkelijke materie, maar toch kijkt u het helemaal uit. Deutsche Bank deel 4, al zijn er meer banken met grote problemen. Deutsche springt eruit, in negatieve zin. De problemen zijn daar wel heel omvangrijk en van een Duits bedrijf verwacht je zoiets minder snel. Intussen wordt de bankenunie verder opgetuigd, zo is gisteren het ESM-verdrag uitgebreid. Nu is het makkelijker geworden om banken te redden, met Nederlands geld nog eens, en dat is er met verbazingwekkend weinig debat doorheen geduwd. Met corona heeft het niets te maken. De bankenunie die geen enkele Nederlander wil staat al acht jaar in de steigers. Veel kijkplezier. Een Euro Evangelie bestellen doet u hier, er ligt een oorlogsvoorraad inmiddels. Deze journalistiek ondersteunen doet u via BackMe.org.

Lees meer

China is een enorme bedreiging voor de EU, Rusland helemaal niet

Sommige mensen kunnen er de schoorsteen mee rokende houden: nepnieuws verspreiden over allerlei Russische dreigingen. Denk aan Joshua Livestro, die 'de Poetin-kaart' trok toen hij faalde om Nederlanders warm te draaien voor een de facto EU-lidmaatschap van Oekraïne. Het is niet echt zo dat Poetin de mensen achter het referendum heeft omgekocht, maar als je de discussie verliest roep je dat gewoon. Recenter zou Poetin ook verkiezingen in Nederland hebben beïnvloed, in 2017 en 2019, volgens D66-politica Kajsa Ollongren. Niks van waar, bleek later. Om de een of andere redenen hebben euro-enthousiastelingen Rusland als dreiging aangemerkt. Daarmee hebben ze een reden gecreëerd voor Europese landen om zich dan maar onder de blauwe vlag met sterren te verenigen. De euro is mislukt, u heeft daar enorm veel last van maar aan de vooravond van een Russische invasie in Europa is eenheid geboden, dat soort onzin. De brengers van deze boodschap missen alleen het echte gevaar en dat is China en daarna Turkije. Ik mocht er anderhalf uur over praten met de mensen van Bots. In het midden kraakt het geluid even maar dat houdt op. Veel kijkplezier!

Lees meer

Amerika heeft in een enkel kwartaal $ 883 miljard extra schuld opgebouwd

In Europa is het gebruikelijk om de Grieken en de Italianen tegen de Duitsers en de Nederlanders af te zetten. Het ene kamp is een toonbeeld van financiele deugdzaamheid, het andere maakt er stelselmatig een potje van. Net als elke generalistatie is dat een overtrokken conclusie, maar een ding is duidelijk: de invoering van de euro heeft een wig gedreven tussen Noord en Zuid. De plus van de Duitsers was de min van de Grieken en zo is de eurocrisis ontstaan. Wanhopige eurogelovigen geven daarom Poetin de schuld maar dat is pure armoede. In 2011 was de Amerikaan Paul Krugman echter de eerste die wees op de diepere interne kloof in de eurozone, waar geen externe partij als schuldige voor mag worden aangewezen.





Paul Krugman: 'the road to Eurogeddon'

Krugman publiceerde een blog op de site van The New York Times en toonde daarin aan dat de toegenomen export van Duitsland (en Nederland) ten koste van de Grieken, Italianen, Portugezen en Spanjaarden. Economen spreken in dat opzicht van een ‘current account balance’. Dat is de export van goederen en diensten minus de import ervan. Een land dat veel uitgeeft aan luxegoederen uit een ander land zal die import ergens moeten financieren met eigen export. Het verschil tussen die twee is het huishoudboekje van een land. Een overschot geeft een netto bezit ten opzichte met de rest van de wereld, een tekort een schuld.

Het hebben van overschot, zoals Nederland dat heeft, klinkt aantrekkelijk maar is dat in beperkte mate. Een zeer groot overschot voor de een betekent een tekort voor een ander land. Als dat andere land vervolgens in schulden verdrinkt moet er worden afgeschreven en heb je een kredietcrisis, in de kern was (of is) dat de eurocrisis. De positie van de Grieken kon zo verslechteren, omdat het Europese bankwezen bereid was de tekorten te dekken, in de hoop dat bijvoorbeeld Nederland wel zou bijspringen als het fout ging. Griekenland en de andere zwakke broeders kregen in de vorm van de euro een munt die te hard was en hun export te duur maakte, voor Duitsland en Nederland gold het tegenovergestelde. Het laat maar zien dat het invoeren van de euro een blunder was, die nog steeds niet afdoende gecorrigeerd is.



Hoe zouden de VS het in dat opzicht doen? Interessant genoeg zijn de VS in de wereld wat Griekenland in Europa is, een enorm tekortland waar op mysterieuze wijze allemaal gaten gedicht worden. De VS hebben elk jaar een tekort van zo’n half biljoen dollar, oftwel vijfhonder miljard. De current account balance is een stroomvoorraad, zoals dat heet. Het geeft een verandering weer in tijdsbestek van bijvoorbeeld een jaar, net zoals de hoeveelheid water die door een kraan stroomt dat ook is. Bij elke stroomgrootheid hoort een voorraadgrootheid, dat is een stand op een bepaald moment, het gevolg van de historie van de stroomgrootheden. Bij de kraan is dat het bad dat na een bepaalde periode is volgelopen. De voorraadgrootheid die bij de current account balance hoort, is de netto internatiole investeringspositie (NIIP). Dat getal geeft weer wat alle bezittingen van een land zijn, minus de schulden. Het is de verzameling van alle bedrijven, burgers en overheden in de ene staat ten opzichte van de rest van de wereld. De tekortlanden, zoals de VS en Griekenland, moeten die tekorten ergens gefinancierd krijgen en als je geld bij iemand leent heeft die een ander een vordering op jou, een bezit. Zo simpel is het.

Bij de val van Lehman Brothers hadden de VS nog een tekort van 1,2 triljoen dollar. Uit de meest recente cijfers van het IMF blijkt dat die score na tien jaar vertienvoudigd is. In het tempo van 2020 bouwen de VS een externe schuld op die groter is dan ze in de twee eeuwen voor 2008 bij elkaar hebben weten te realiseren: een ogenschijnlijk onhoudbare situatie. De NIIP verslechterde in de kwartalen na de val van Lehman Brothers en dat is ook logisch. De koersen van aandelen stortten in, waardoor bezit verdween en de overheid moest zich in de schulden steken om de banken te redden. Dat geld werd grotendeels in het buitenland geleend. Toen kwamen de centrale banken met quantitative easing (QE), om daar nooit meer mee te stoppen. De zo opgebouwde muur van geld zorgde ervoor dat de Amerikaanse NIIP verder kon ontploffen, naar ridicuul aandoende niveau’s. Als gevolg van de kredietcrisis zakte de NIIP tot ongeveer 5 triljoen dollar, om daar te stabiliseren. Het effect van Trump zijn belastingverlaging is ook duidelijk te zien, want sindsdien heeft de Amerikaanse regering ongezien hoge begrotingstekorten en ook die worden met buitenlands geld gefinancierd.

Net international investment position per kwartaal van 2010 tot en met 2020 in miljarden dollars. Bron: IMF

De grootste overschotlanden in de wereld zijn onder meer China, Japan, Duitsland en Nederland. Traditioneel koopt de Amerikaan grofweg zijn tv in Japan en zijn auto in Duitsland. Die exporterende landen bouwen zo een overschot op en dat kunnen ze weer uitlenen aan de VS, die daarmee het begrotingstekort financieren. Deze drie landen zijn sinds de Oorlog politieke en militaire bondgenoten, die een overmatige schuldpositie van de VS vast onderling zouden kunnen regelen. China is dat echter niet. Dit land kan sinds de toetreding tot de WTO vrij handelen met de VS en de EU en heeft vanaf 2000 een gestaag stijgend handelsoverschot met beide blokken, van 200 miljard dollar per jaar met elk. Het verschil in export en import met Nederland bedraagt niet minder dan 30 miljard euro, in het nadeel van Nederland. De Chinezen potten dat geld op en kopen vervolgens Europese bedrijven en Amerikaans schuldpapier, wat hun machtspositie enorm ten goede komt. China is nu net zo’n belangrijke bron van kapitaal voor de VS als Japan en Duitsland dat zijn, maar hun positie groeit ook snel.

Van het eerste naar het tweede kwartaal van 2020 daalde de Amerikaanse NIIP van 12,1 biljoen negatief naar 13 biljoen negatief, een sprong van 883 miljard dollar in de verkeerde richting. De optimisten in de wereld vinden al die extra schuld niet erg. Tijdens een crisis moet je niet bezuinigen en het geld is er toch, dus waar doen we moeilijk over? Feit is wel dat de machtigste democratie van de wereld steeds meer gaat leunen op de grootste communistische dictatuur van de wereld, in plaats van twee oude militaire bondgenoten die sinds 1945 ook democratisch zijn geworden. Dat zal behoorlijke geopolitieke implicaties hebben in het komende decennium, wie er ook maar de volgende president van de VS zal worden.


***

Maak deze journalistiek mogelijk op BackMe.org: klik hier.

***

Lees meer

Ook Rabobank maakt spaarrente negatiever

Straks ontvangt u nog een symbolische rente tot een ton bij Rabobank, maar boven de kwart miljoen is die dan negatief. Eigenlijk is dat een vorm van belastingheffing door de ECB. Want die rekent banken een negatieve depositorente, om ze aan te sporen meer uit te lenen en zo de economie aan te zwengelen. Dat het hele idee achter QE, de bijgedrukte euro's moeten op deze manier de reële economie bereiken en deze versterken. Staat letterlijk zo op de site van de ECB. Vervelend: de economie zit in een schuldencrisis en die kun je niet bestrijden met nog meer schulden. Banken willen de versgedrukte euro's misschien wel uitlenen, maar ze kunnen het niet want iedereen heeft al teveel schulden.

Op dit moment zal de hoeveelheid dode euro's die wel bijgedrukt is maar het bedrijfsleven niet hebben bereikt richting de 300 miljard euro groeien en dat geld is het mikpunt van een negatieve rente. Het is dus een kostenpost voor de banken en die schuiven ze door naar de spaarders, dat is wat hier gebeurt. Het toont maar aan dat QE hard aan het mislukken is. Pak de balans van ING. In een jaar is de post overtollig kasgeld verdubbeld, van 64 miljard naar 119 miljard euro. De post Loans daalt echter.

Zo krijgen we de bijzondere siutatie dat de ECB de rekening van het eigen falen bij Nederlandse spaarders neerleggen, die dat gewoon pikken. U laat het gebeuren.

***

Maak deze journalistiek mogelijk op BackMe.org: klik hier.

***

Lees meer

Gevonden: pen met emotionele waarde

'Zeg Arno, wil je dit boek signeren met deze pen, want die heeft emotionele waarde?' Natuurlijk, kom maar. Vervelend dat die pen vervolgens kwijtraakt bij een event op het strand bij Scheveningen. Daar heb je bergen zand om dingen voorgoed in kwijt te zijn. Dankzij de noeste inzet van zes vriendelijke vrijwilligers die een maand lang op handen en knieën het strand hebben afgegraven is er toch goed nieuws: we hebben de pen gevonden! Neem contact op en ik stuur hem je toe, je weet me te vinden.

Lees meer

Hoe Rutte een toneelstukje opvoerde toen hij 'zijn poot stijfhield' inzake eurobegroting

De Vos loopt door het bos. Gelukkig is deze vos wel at ease en relaxed, ook al is de boodschap wat verontrustend. Maar Madelon Vos nodigde me zelf uit voor een uurtje babbelen in haar nieuwe show genaamd Madelon Navigeert! en ze had me al eens gesproken, dus ze wist waar ze aan begon. Veel kijkplezier toegewenst en vergeet u niet BarstMaar.EU te tekenen?

Lees meer

Niks erbij voor de 'zorghelden', wel € 4.163.500.000,00 naar de banken

Mocht er straks een bank in de eurozone instorten en daarbij meer schade aanrichten dan de eigen buffers op kunnen vangen, dan wordt de rekening nu Europees gesplitst. Het begon zo leuk, die euro. Als je de grens oversteekt om iets in een Duitse winkel te kopen, dan hoef je sinds het begin van deze eeuw niet meer eerst een paar honderd meter om te rijden naar het grenswisselkantoor. Daarin zit een voordeeltje van Europese integratie, maar wel eentje dat bijzonder lastig te becijferen is, zo klein is het. De grootste transacties worden toch digitaal verricht en hoe vaak wisselt een normaal mens eigenlijk guldens om voor marken? Inmiddels begint die euro ook nog eens te ontaarden in een complete doorzakoperatie, de schulden van de aangesloten landen worden nu hoofdelijk omgeslagen en dat was in eerste instantie niet de afspraak. Mocht Deutsche Bank nu vallen, dan kan een deel van de rekening bij Nederland worden geparkeerd. Het staat ineens in de miljoenennota.

De Nederlandse regering heeft in totaal voor 243,7 miljard euro aan garanties afgegeven. Van dat bedrag heeft 170,6 miljard betrekking op het buitenland, in theorie kan Nederland over een halve eeuw ook eens hulp nodig hebben. Nederland is vooral solidair met Zuid-Europese landen en banken. Er zijn namelijk tien fondsen die betrekking hebben op Europese solidariteit en daarvan zijn er negen die hun gelden nergens anders mogen uitlenen, aan een Afrikaans land dat in de problemen zit bijvoorbeeld. De enige uitzondering is het IMF, daar heeft Nederland een garantie van 44,6 miljard voor afgegeven. Dat zou voor hulp aan elk land besteed kunnen worden. De focus ligt dus op de Europese schuldencrisis, volgens de laatste miljoenennota. Ineens is daar ook het afwikkelingsfonds voor banken, het Single Resolution Fund of SRF. 'Single' wil zeggen dat het gemeenschappelijk is, alle Europese landen storten geld in hetzelfde potje en dragen daarbij dus zeggenschap af, ze gaan niet langer over hun eigen geld. In het regeerakkoord werd nog beloofd dat Rutte dan dwars zou gaan liggen: de EU mocht geen 'schuldengemeenschap' worden, lezen we op pagina 50. Hij heeft zijn woord gebroken, alweer. En met corona heeft het niets te maken. De gemeenschappelijke afwikkeling is nodig, omdat banken allang ziek waren. De koersen zijn al vijf jaar aan het instorten. Daarom besloot dit kabinet in december 2018 al mee te doen met het fonds om de schade van failliete en corrupte banken af wikkelen met Nederlands belastinggeld, ruim voor corona.

Waar de verplegers op de nullijn worden gezet, die 'zorghelden', mag er wel dik vier miljard naar falende banken buiten Nederland. Echt, waarom. Een goed debat is hier nooit over gevoerd en misschien moesten we dat maar eens doen. Daarom, een laatste poging, met de petitie BarstMaar.EU. Tekenen doet u hier, dan zet u het onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer.

***

Maak deze journalistiek mogelijk op BackMe.org: klik hier.

***


Lees meer

De koersen van ABN Amro en Deutsche Bank zitten ver onder de boekwaarde

Waarom is dat naar? Ten eerste zitten er volgens insiders lijken in de kast, daarom gaan ze short. En die lijken zullen ooit stinken, dan veroorzaken ze verliezen die wel eens groter konden zijn dan het eigen vermogen. Als oplossing kun je dan enkel aandelen uitgeven maar dat wordt weer heel moeilijk door de lage koers. Inderdaad, een vicieuze cirkel.

Lees meer

'Straks zitten we in de crisis en zijn we nog steeds met identiteit bezig'

Geslachten op paspoorten, discriminatie in de negentiende eeuw, en klimaatneutrale legers. Misschien moeten we het wat minder over identiteit hebben en iets meer over de crisis die gaat komen. De complete ontmannelijking van de samenleving zal ongetwijfeld een zeer belangrijk, nobel doel dienen maar misschien zijn andere dingen ook belangrijk - zoals economie, de onbetaalbaarheid van woningen enzo. Was getekend, Wellens en Hulleman - in 2017. Veel kijkplezier op zelfkastijdingzondag. Lekker losgaan op identiteit terwijl het huis in brand staat.

Lees meer

Dit is het moment om het WK in Qatar af te zeggen

Het is toch een rotland. Iedereen maakt zich druk om slavernij, daar doen ze er nog gewoon aan. Door Corona is reizen gevaarlijk, is dat probleem ook opgelost. De dictator van de etterpuist in de Perzische Golf is ook nog eens de grootste aandeelhouder in het failliete Deutsche Bank, dus er zal sowieso binnenkort Nederlands belastinggeld zijn kant op vloeien. Qatar financiert ook terreurbewegingen, dusdanig dat zelfs Saudi-Arabië het te ver vindt gaan: toch een prestatie. Door Qatar te bezoeken spek je dus het internationaal terrorisme. Ook betaalde hij de Nederlandse moskeeën die met de versterkte gebedsoproep hun geloof aan iedereen willen opdringen. Dat is een doelbewuste strategie om 'de islam te verspreiden'. Luister verder bij BNR.

Lees meer

De euro: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald

Er is geen enkel bewijs voor de stelling dat de euro ook maar iets bijdraagt in positieve zin, wel voor het omgekeerde. Wie dat noemt en onderbouwt met statistische feiten wordt in een land, waar redeloze eurofilie in de haarvaten zit, met de nek aangekeken. Het overkwam CDA-prominent Bert de Vries, mede verantwoordelijk voor de invoering van de rampzalige munt. Hij noemt het nu 'een project waardoor de volken van Europa de afgelopen tien jaar alleen maar tegen elkaar opgezet zijn.' Doe je dat, dan komt de brave journalist van Trouw meteen met de oorlog, zonder ook maar een redelijk argument te noemen. Kijk hier naar een interview met Ad Verbrugge. De rampzalige invoering van de euro is de grootste beslissing van na de oorlog maar daar is 'geen enkele discussie' over gevoerd. Lekker dan.

Lees meer

De machtsgeilheid van Rutte en Hoekstra zal Nederland duur komen te staan

In tijden van crisis loop je als een schaap achter de leider aan. Maar is dat wel zo slim? Feit is dat Nederland binnenkort aanzienlijke bedragen mag overboeken naar Zuid-Europa. Rutte en Hoekstra doen nu wel tof, een beetje ‘de poot stijfhouden’, maar door het verschijnsel van Ruttes Roulette (RR) kan dat helemaal niet. RR komt erop neer dat je het een doet, het tegenovergestelde zegt en dan maar hopen dat het niet uitkomt. Het principe werkt praktisch als volgt. Nederlanders hebben helemaal geen zin om tientallen miljarden aan belastinggeld af te dragen aan bijvoorbeeld Italië, als daar weer eens een bank omvalt. Het verkiezingsprogramma van de VVD speelt daar dan ook op in.

Uiteindelijk wint de VVD de verkiezingen en het regeerakkoord noemt dan ook dat Europa geen schuldengemeenschap mag worden. Pagina 50 heeft het ook expliciet over het redden van banken via het zogeheten Europese Single Resolution Fund (SRF) en het Europese Deposito Garantie Stelsel (EDIS).


Het Europees parlement (EP) heeft andere plannen. Het is voorstander van een Europees fonds dat op centraal niveau banken gaat redden. Het SRF zou in eerste instantie door banken zelf van middelen worden voorzien om een volgende crisis op te lossen. Het EP roept regeringen echter op het SRF bij te staan met belastinggeld, als dat nodig is. Dat zou echter haaks op het regeerakkoord staan. Het principe ‘RR’ houdt in dat Rutte en Hoekstra gewoon toegeven maar in Nederland ontkennen dat ze dat hebben gedaan. Puur liegen dus, om een baantje zeker te stellen. In Nederland worden de verkiezingen gewonnen met inspelen op eurosceptische sentimenten. In Brussel wordt de stoel warmgehouden voor een volgende functie, want Rutte en Hoekstra zijn toch altijd zo lekker constructief, op Europees niveau.


Op 29 juni 2018 gaan Rutte en Hoekstra akkoord met een ‘common backstop’ voor het SRF. ‘Common’ betekent in deze dat alle regeringen van de eurozone meedoen. Hier wordt het regeerakkoord dus geschonden en Hoekstra blokkeert elk debat daarover. Officiëel gaat er ‘geen belastinggeld naar het SRF’, alleen wel onder de voorwaarde dat er geen crisis komt die zo heftig is dat er niet genoeg in dat SRF zit: dan mogen de lidstaten betalen. Zo makkelijk gaat dat, weer eens een verkiezingsbelofte breken.

Het SRF zou gevuld moeten worden door de banken, er zit nu 33 miljard euro in het fonds. Om banken te redden tijdens een stevige crisis is er echter veel, veel meer nodig, eerder het honderdvoudige. Elke schade boven de 33 miljard euro die banken ondervinden, zal mede gedekt moeten worden door Nederland. Er is nergens een maximum afgesproken.

Op 4 december 2019, vlak voor de Coronacrisis, heeft Hoekstra nog een vergadering met zijn Europese collega’s. Daarin spreken ze over EDIS en SRF en er wordt juridische documentatie opgesteld.


Er wordt afgesproken dat de staatssteun bij failliete banken uiteindelijk wel terug moet komen, 'op middellange termijn'. Hoekstra verzet zich duidelijk niet. Als het fout gaat, betaalt Nederland mee. Nu maar hopen dat er op korte termijn geen crisis uitbreekt, want dan worden Hoekstra en Rutte aangesproken op hun in Brussel gedane beloftes. Dat de Europese collega's van Rutte en Hoekstra boos zijn is goed te begrijpen. Bij elke eerdere gelegenheid waren de twee zo mak als schapen: natuurlijk betaalt Nederland wel mee, we tekenen gewoon bij het kruisje. Nu moet er dan geleverd worden.


Door de leugens van Rutte en Hoekstra zitten we al te diep in het SRF om ons nog te verzetten. Hoe pijnlijk ook, Nederland kan zich er niet meer onder uitwurmen. Daarom, het zijn dure baantjes, die van Rutte en Hoekstra.

Elk fatsoenlijk debat over de euro en de overlevingskansen bij een volgende crisis zijn stelselmatig gesaboteerd. Intussen hield Rutte zijn volk rustig met zijn roulette: hij zou de pinpas van Nederland niet weggeven maar dat heeft hij wel degelijk gedaan. Daarover sprak ik 77 minuten lang met Sven Hulleman: veel kijkplezier.

Lees meer

Nee, de Russen zitten niet achter het Oekraïne-referendum

Het gebeurt vrij vaak. Dan zit je met een stel brave NRC-lezers en dan beginnen ze ineens over de Russen. Die kapen verkiezingen en referenda, hoe eng is dat! Ook geven ze geld aan Thierry Baudet. Daarom is het nodig dat de EU een lijn trekt en eensgezind strijdt tegen het gevaar uit het Oosten. Daar zijn de brave borsten het snel over eens. Als je dan stelt dat er geen enkel tastbaar bewijs is voor Russische financiering, maar wel van het tegenovergestelde, dan heb je het gedaan hoor. Hoe kun je tegen een stelling zijn waar wij het allang over eens waren? Krijg jij soms ook geld van de Russen?

Zembla kwam met een uitzending waarin werd gesteld dat het Kremlin achter onder meer het referendum over Oekraïne zat. Die uitzending had allles, behalve bewijs. Ik ga niet elke app, tweet of uitspraak van Baudet goedpraten of uitleggen. Het gaat in deze specifiek om de aanname dat het referendum van 2016 door de Russen is ingestoken. Dat is niet het geval. De groeiende euroscepsis is het gevolg van het falen van de EU zelf. Europese integratie moet zo snel, dat het project vol met weeffouten zit. Daar gaat het fout. De EU zit in een existentiële crisis en dat komt door interne gebreken, niet door een vermeende externe dreiging. Door constant naar de Russen te wijzen vergeten we een discussie over de EU zelf te voeren en zo blijft een oplossing uit. Vanuit het Kremlin van Amsterdam de oproep om te stoppen met deze hetze. Kom met bewijs of zwijg voor altijd.



Lees meer

'Brave deugmensen lopen graag lafjes achter de leider aan'

Kan het nog beter? Blond on blond, deze makkers van mij, en dan praten over brave journalisten en opiniemakers die alles willen elimineren wat een beetje afwijkt. In tijden vanc crisis lopen we braaf achter de leider aan. Maar hoeveel schade mag de economie toegebracht worden in de strijd tegen Corona? Jort Kelder praat met Sven Hulleman. Drie kwartier gratis kijkplezier in tijden van verveling. Alstublieft.

Lees meer

VS hebben nu MAANDELIJKS tekort van $ 737.851.000.000,00

Stukje bij beetje komt het besef binnen dat we met een crisis van Weimar-achtige proporties van doen hebben. Morgen komt ABN Amro met kwartaalcijfers en dan krijgen we een beeld van de schade in Nederland. Het Amerikaanse Treasury Department meldt dat de maandelijkse uitgaven (oranje) van 980 miljard dollar de inkomsten (blauw) van 242 miljard met maar liefst 747 miljard overstijgen (grijs).



Ter vergelijking: in de afgelopen twaalf maanden bedroeg het saldo opgeteld ruim duizend miljard, door structureel te lage inkomsten. President Trump heeft de belastingen verlaagd wat meer banen tot gevolg heeft gehad maar door Corona is dat effect teniet gedaan. De werkloosheid zal waarschijnlijk boven de 25 procent uitkomen.


De VS besteden elke maand ruim 300 miljard aan inkomenssteun en dat bedrag zal in mei aanmerkelijk hoger zijn, omdat de werkloosheid intussen fors gestegen is. Bij een BNP van 20 triljoen dollar en een staatsschuld van 106 procent daarvan, zitten we in dit tempo op het eind van het jaar op 150 procent. Het zal een hoop monetair gegoochel kosten om dat op te vangen, met alle gevolgen van dien.

Lees meer

Hoppa, nog eens dik drie miljoen werklozen erbij in de VS

Het wekelijkse ritueel: wat zijn de meeste recente cijfers met betrekking tot aanvragen van werkloosheidsuitkeringen in de VS? Een snellere indictator van de ernst van de huidige depressie is er bijna niet, het Amerikaanse UWV is simpelweg de vlotste me de rapportage. Sinds vorige week zijn er bijna 3,2 miljoen werklozen bij gekomen.


Tot de Lockdown waren er elke week maar 200 duizend aanvragen en omdat de werkloosheid stabiel was, moet de uitstroom uit de WW vergelijkbaar zijn geweest. Als we aannemen dat dat laatste zo blijft (er worden nog steeds mensen aangenomen in de VS), dan staat de werkloosheid nu op 23,04 procent. Als ook de inhuur van personeel stokt (logisch, in tijden van massale ontslagen) dan zitten we eerder op 24,20 procent werkloosheid, ongezien sinds de jaren '30 van de vorige eeuw.


De toename van de wekelijkse aanvragen van WW-uitkeringen is dan hoger dan ooit, in vergelijking met vorige recessies (de oliecrisis na de Yom Kippur-oorlog, de Early 80's Recession, de S&L crisis, de .COM bubble en de Kredietcrisis). Tot februari was het effect van COVID (het rode blokje) op de aanvragen nog niet zichtbaar.


Als we nu de wekelijkse aanvragen tot dertien weken voor en dertien weken na de piek onder elkaar zetten, dan blijkt dat COVID ernstiger is dan de Early 80's Recession en de Kredietcrisis, tot nu toe de meest heftige economische crises van na de Oorlog. Maar hoe groot is het verschil? Zo groot.


Fijn weekend. Hang in there.



Lees meer

Griezelig: Huawei en Chinese communistische partij starten nepnieuwscampage om zich vrij te pleiten voor Coronaschade

Laten we het beestje bij de naam noemen. China is een verschrikkelijk land, onze grootste en gevaarlijkste vijand. Het is alsof Hitler de oorlog heeft gewonnen en een halve eeuw later zit zijn kleinzoon op de troon. Met de gemiddelde Chinees is er niks aan de hand, dat is ook maar een mens: alleen wel een die onder de terreur van de Chinese communistische partij moet leven, het dodelijkste repressieve regime uit de geschiedenis. Tientallen miljoenen stierven er door toedoen van Mao en zijn vrienden en ook nu nog heeft het land concentratiekampen. Als we niet uitkijken wordt de Chinese communistische partij de winnaar van de Coronacrisis.

Het lijkt erop dat China ook heeft gelogen over de ernst van de situatie rondom Corona, van een dictatuur verwacht je niet anders. Het is nu druk doende om de eigen verantwoordelijkheid te minimaliseren en daar wordt nu ook Twitter voor gebruikt. China en telecomgigant Huawei kopen volgers in. Ene 'Shirly' tweet zogenaamd op eigen titel:


Kennelijk is het een medewerker van Huawei. Dat bedrijf wil de spullen leveren om het 5G-netwerk uit te rollen, maar terecht vrezen steeds meer Nederlandse en Europese politici dat China misbruik zal maken van de mogelijkheden die dat oplevert, van het uitbaten van marktmacht tot het hacken van toestellen. China had al een slechte reputatie en Corona maakt dat alleen maar erger. Plots is daar Shirley, die 'op eigen titel' berichten plaatst maar Twitter wel betaalt volgers te krijgen.


Shirley deelt wel alles van haar eigen werkgever, alsmede artikelen die Westerse leiders zoals Trump de schuld geven van de ernst van de uitbraak. Wie een beetje wakker is snapt wel dat het propaganda is, maar ongevaarlijk is het niet. Door een bepaalde boodschap heel vaak te herhalen zal hij uiteindelijk toch blijven hangen.


De communisten hebben ook een hekel aan Taiwan, want dat is wel vrij. De WHO mag daarom niet praten over de lessen die te trekken zijn uit de Taiwanese aanpak, blijkens dit schokkende interview. Dat komt de oplossing van de Coronacrisis natuurlijk niet ten goede maar dat accepteert de WHO kennelijk zonder enig protest.


China is al jaren een strategie aan het uitwerken, waarbij het de eigen macht vergroot door intellectueel eigendom te stelen. De EU is bekend met dit verschijnsel, aldus onderzoek naar illegale Chinese activiteiten maar legt het land geen strobreed in de weg.

Het resultaat is verschrikkelijk. China drukt met oneerlijke concurrentie, feitelijke slavernij en plat jatwerk Europese producenten uit de markt en dit continent laat het gebeuren. De handelsbalans van de EU met China is volgens EuroStat daarom gezakt naar 200 miljard euro negatief, elk jaar weer. China pot grote hoeveelheden geld op en gebruikt dat om de machtsbasis van de Chinese communistische partij te verbreden.


Leuk hoor, die goedkope rotzooi uit China, maar door het te kopen financier je wel concentratiekampen. Misschien moeten we eens heel goed nadenken over de relatie met China. Zolang het een communistische dictatuur is zouden we het niet als een normaal land moeten beschouwen, dat is het niet. Bij Taiwan ligt dat natuurlijk anders, dat verdient eigenlijk veel meer steun. Een enorme importheffing op Chinese goederen zou terecht zijn. Daarmee wordt de handel met dit land dan wel geraakt, maar die is toch al schadelijk voor de EU. Bij de VS is het niet anders.

Het doelbewust beschadigen van de handel met China heeft nog een voordeel. In een dictatuur wordt niks ontwikkeld, want de communisten bestrijden elk creatief gedrag van vrije geesten met grof geweld. Daarom jat China ook zoveel, het kan niet anders. Als goederen met gestolen technologie van Europese en Amerikaanse markten worden geweerd, dan is dat gunstig voor de ontwikkelaars van die oorspronkelijke patenten. Banen, productie en inkomsten blijven dan in eigen land en de winst op de technologie die China met zoveel moeite probeert te ontvreemden, belandt dan in de zakken van de rechtmatige eigenaar. Dat bevordert de innovatie in eigen land. Als we dit niet goed organiseren, is de communistische partij op een gegeven moment zo machtig dat Europese regeringen wel moeten buigen. De eigen economie is dan kapot, want al het intellectueel eigendom van enige waarde is dan gestolen.

Als China het spel vies speelt, hoeft Europa zich ook niet aan de regels te houden. Het boycotten van Chinese bedrijven als Huawei in kritieke sectoren van onze samenleving (zoals telecom en zorg) is een eerste stap in het beteugelen van de groeiende macht van de Chinese communisten. Jarenlang was dit geen onderwerp van gesprek, zo blij als we waren met de plastic rommel en goedkope kleertjes bij Zalando.

Met dat naïeve gedrag hebben we een monster gevoed. Het is tijd om het te laten verhongeren.

Lees meer

Werkloosheid VS nu op 20 procent

Het is een wekelijks ritueel geworden: wat is de stand van de aanvragen van werkloosheidsuitkeringen in de VS? Dit land publiceert deze statistiek als eerste in de wereld. Het ligt in de redelijke lijn der verwachtingen dat het Nederlandse cijfer volgt, want hier zijn soortgelijke maatregelen genomen (zoals de horeca van de ene op de andere dag sluiten). In de week van 25 april 2020 bedroeg het aantal aanvragen 3,839 miljoen.


Dat is goed en slecht nieuws. In de eerste twee weken waarin de lockdown volledig van kracht was, lag het ongecorrigeerde cijfer op 6,5 miljoen per week. De correctie zit hem erin dat het cijfer wel eens met terugwerkende kracht werd opgehoogd, niet vreemd gegeven de extreme situatie. Het was een bekend gegeven dat er lange rijen bij het Amerikaanse UWV stonden. Daarom was er de vrees dat het aantal werklozen veel hoger was dan die 6,5 miljoen, ze zouden zich in de weken erna wel melden. De eerste daling was zichtbaar in de derde week: toen kwamen er ‘slechts’ 5,2 miljoen werklozen bij maar in die week waren de Amerikaanse overheidsgebouwen een dag gesloten in verband met Goede Vrijdag. Het aantal aanvragen lag met 1,3 miljoen per dag op hetzelfde schrikbarende niveau.

In de voorlaatste week bedroeg het aantal aanvragen 4,442 miljoen, de eerste daadwerkelijke daling. Met wat geluk komen er geen miljoenen werklozen per week meer bij, maar daalt het niveau naar dat van een ‘normale’ crisis. Ter vergelijking: tijdens de Kredietcrisis, toch echt een heftige recessie, nam het aantal werklozen in een zeer slechte week met 600 duizend toe. Die cijfers verbleken bij de recessie door COVID19, het is een andere orde van grootte.

In de vorige week daalde het aantal nieuwe aanvragen voor een werkloosheidsuitkering naar iets minder dan vier miljoen. Onder de huidige omstandigheden zien we dat als goed nieuws. Maar op een beroepsbevolking van 164 miljoen Amerikanen betekent een miljoen werklozen erbij dat het werkloosheidspercentage met 0,8 procent stijgt. Vier miljoen werklozen erbij komt neer op dik 3 procent extra, bijna gelijk aan de werkloosheid voor de crisis van The Great Lockdown. Het aantal nieuwe werklozen sinds The Great Lockdown bedraagt 30,766 miljoen en dat in een paar weken tijd.


In de maanden voor de crisis was de werkloosheid stabiel en bedroeg het aantal nieuwe WW-uitkeringen steeds ruim 200 duizend. Dat betekent dat de uitstroom uit de WW op een soortgelijk niveau zal hebben gezeten. Als we die cijfers extrapoleren, kunnen we het werkloosheidspercentage inschatten. In het gunstige scenario blijft de uitstroom uit de WW op het oude niveau zitten. Dat is wat optimistisch, want bedrijven die het personeel ontslaan omdat de zaak op slot moet gaan niet in het oude tempo mensen aannemen. In het negatieve scenario daalt de uitstroom uit de WW naar nul. Dat is wel erg zwartgallig, want ook in slechte tijden is er wel iets van uitstroom. De waarheid zal in het midden liggen. In het gunstige scenario staat de werkloosheid nog steeds boven de 20 procent: 21,24 procent om precies te zijn. Zonder enige uitstroom zitten we op 22,27 procent. De laatste keer dat een dergelijk niveau werd aangetikt was in de crisis van 1929. Vandaar ook mijn oproep om de ernst van de situatie in te zien.

Lees meer

JortCall: De Russische roulette van Rutte, hij zit er te diep in om 'nee' te zeggen

Dat krijg je, als je constant toegeeft in Brussel bij de steeds verder voortkruipende Europese integratie: dan kun je niet ineens zeggen dat je toch niet wil betalen. Onze MinPres mag vandaag bakkeleien in de Europese raad, over nog meer financiële hulp aan het arme Zuiden. Met de verkiezingen in aantocht is het opportuun om de poot stijf te houden, maar dat gaat hem niet lukken. Bij eerdere bijeenkomsten van de Europese raad heeft Rutte zich reeds de kaas van het brood laten eten. Nederland zit er al te diep in. Kijk hier naar de JortCall, het dagelijkse gesprek bij 925 partner-in-crime Jort Kelder. Klikt u ook even op 'subscribe'? Helemaal top.


Lees meer

Tijdens enorme recessie gaat kabinet 5 miljard stukslaan op 'stikstofcrisis'

Ook zonder Corona nu waarschijnlijk in een recessie hebben gezeten, vanwege de krankzinnigheid rondom stikstof. Ja, natuurlijk, de uitstoot verminderen en de natuur een beetje beschermen, daar is niks mis mee. Alleen heeft Nederland de uitstoot van stikstofverbindingen gehalveerd in een generatie. Het is niet zo dat de stijgende uitstoot acuut een probleem oplevert, deze daalt juist. Nederland slaagt erin om de economie draaiende te houden bij dalende uitstoot maar ook dat is volgens sommigen niet genoeg: het land moet kapot. Het AD weet uit bronnen rond de regering op te tekenen dat het kabinet vijf miljard euro 'investeert' in het 'stikstofprobleem' en dat nog eens tijdens de grootste recessie die Nederland in eeuwen heeft meegemaakt. Dan weet je waar de prioriteiten liggen. Waarom het 'stikstofprobleem' overtrokken is ziet u hier. Veel kijkplezier.

Lees meer

Nieuwe aanvragen WW in de VS zijn NIET gedaald: vorig artikel was te optimistisch

Ook een mild positief artikel over de Amerikaanse werkloosheidscijfers was al te voorbarig, blijkens de reacties van enkele lezers. Ja, het aantal nieuwe aanvragen daalde wel van 6,5 miljoen naar 5,245 maar dat gebeurde net in de week van Goede Vrijdag. Als we echter corrigeren voor de dag dat het UWV dicht was, vorige week vrijdag, dan komen we wederom uit op een nieuw aantal werkloosheidsuitkeringen van ongeveer 6,5 miljoen. De daling ten opzichte van vorige week bedraagt minder dan een procent, net is als in de week daarvoor. Kennelijk is dat het maximale aantal aanvragen dat de instellingen kunnen verwerken en er staan nog steeds rijen. Het aantal mensen dat het inkomen verloor kan dus wel eens tientallen miljoenen bedragen, maar door de verstopping bij loketten zien we het nog niet. Op een beroepsbevolking van 164 miljoen betekent 6,5 miljoen werklozen erbij een toename van het percentage met ruim 3,6 procent per week of 0,73 procent per dag. Als we deze aanvragen sinds de lockdown optellen bij de bestaande werkloosheid, dan staat het Amerikaanse cijfer nu op 17 procent en het einde is dus zeker nog niet in zicht. Als de aanvragen nog twee weken op hetzelfde niveau blijven en er is werkloosheid ten gevolge van die werkloosheid (een failliet bedrijf trekt leveranciers mee) dan is een percentage van 25 reëel. Dat hebben we sinds de crisis na de crash van 1929 niet gezien in de geschiedenis, vandaar mijn eerdere vergelijking met de Weimar-republiek. In Nederland zal het niet veel beter zijn, want hier zijn soortgelijke maatregelen genomen en de economieën van de VS en Nederland kennen veel gelijkenissen. Als Nederland later met cijfers komt dan zullen die door de vele flexbanen optisch wellicht meevallen. Maar een ZZP’er die feitelijk in loondienst is en het inkomen verliest staat nog steeds als ‘zelfstandig ondernemer’ in de statistieken, terwijl hij nu wel met diepe economische en sociale ellende kampt.

In Frankrijk liet journalist Luc Bronner van Le Monde al zien dat de rijen bij de voedselbanken in de voorsteden van Parijs ook al groeien. Als hele volksstammen ‘one paycheck away from poverty’ zijn, dan is dat een logisch gevolg. Het wordt tijd dat we inzien dat deze crisis een diepe maatschappelijke ontwrichting tot gevolg kan hebben, als we mensen geen bestaanszekerheid kunnen bieden. Of, zoals de collega van Bronner bij Le Monde Grégoire Allix het omschreef: 'Derrière le confinement, la faim. Derrière la faim, la honte. Derrière la honte, la colère.' Lieve lezers, let op elkaar.

Lees meer

Hou toch eens op met dat gezever over Russische inmenging bij het Oekraïne referendum

Kennelijk vindt ZEMBLA het nodig om oude (en toch al magere) koeien van stal te halen: ‘de Russen’ hebben het referendum over Oekraïne gefinancierd, in een complot om het Westen de destabiliseren. De EU is geweldig en de Russen hebben er om de een of andere reden iets tegen, dus gaan ze de EU van binnenuit kapot maken door het verspreiden van nepnieuws te financieren. Het is een irritante grijsgedraaide plaat die de verliezers van het referendum steeds maar weer uit de kast trekken en dat is ronduit gevaarlijk. Het irritante zit hem erin dat het zo makkelijk te ontkrachten is. Het gevaarlijke heeft betrekking op het totaal misslaan van de plank, als het gaat om het duiden van de existentiële crisis waar de EU inzit. Het is natuurlijk niet zo dat de EU een baken van stabiliteit en organisatie wordt als Poetin verdwijnt. De EU maakte zijn eigen problemen en het is vrij kinderachtig om die aan externe factoren toe te schrijven.

Goed, wat is hier aan de hand? Vanavond zal ZEMBLA een uitzending wijden aan een aantal whatsapp-gesprekken die Henk Otten van GO aan de redactie heeft toegezonden. Deze maken deel uit van een grotere hoeveelheid communicatie per Whatsapp, mail en SMS in aanloop naar het referendum over Oekraïne van 2016. Waarom het dan nu pas besproken moeten worden zal wel een partijpolitieke achtergrond hebben, wie het weet mag het zeggen. Kennelijk werd er in het ‘vrijgekomen bewijsmateriaal’ toegegeven dat er Russische inmenging en directe financiering was. In die appgesprekken van het clubje dat zich met het referendum bezighield, waaronder ikzelf, werd er grappig gedaan over de insinuatie dat mensen geld van ‘ome Vlad’ hadden gekregen. ‘Mijn fiets is gestolen dus ik ben iets later maar ik krijg morgen een nieuwe van Poetin’, dat soort werk. Kennelijk ziet ZEMBLA deze oude gesprekken nu als een smoking gun maar het was natuurlijk een gebbetje. Ook zou er tijdens een overwinningsdiner een bedankje aan Poetin op de muur zijn geschreven, nog meer bewijs van Russische invloed. Dat was een stom grapje van mijn kant. Destijds had ik een affaire met een dame die Russisch spreekt en ze hielp me een bedankje in het Russisch te vertalen. ‘Spasiba Putin’. Natuurlijk is dat het resultaat een borrel. Het is niet zo dat Poetin vervolgens daadwerkelijk naar Amsterdam komt vliegen om die boodschap met een brede grijns tot zich te nemen: missie geslaagd. Dat ZEMBLA niet inziet dat dit om gebbetjes gaat maar het als echt bewijs ziet is beneden het niveau van dit programma.

Bij meerdere debatten is ook mij in die periode verweten dat ik Russisch geld zou aannemen. Dat is een makkelijk weerlegbare beschuldiging. Nederland is het enige Europese land dat de sancties naar aanleiding van MH17 breekt, nota bene het land met de meeste slachtoffers. Een belangrijk persoon uit de entourage van Poetin, zijn vriend uit de KGB-tijd, mag gewoon in Amsterdam een brievenbusbedrijf hebben. Het gaat daarbij om Sergey Chemezov, directeur van wapenbedrijf Rostec en diens dochteronderneming Almaz-Antay. Dat laatste bedrijf is tevens de fabrikant van Russische luchtdoelraketten. Chemezov is de uitgelezen persoon om een lamgeslagen land informatie te verschaffen over de technische achtergrond bij de ramp met MH17. In plaats daarvan koos hij ervoor om nepnieuws te verspreiden terwijl Nederland het verlies verwerkte: dan was het weer een ander vliegtuig met een boordkanon en toen ook hij niet kon ontkennen dat het om een luchtdoelraket ging, bleek die ineens door Oekraïne te zijn afgeschoten. Terwijl Chemezov Nederland overspoelde met nepnieuws, stond hij door zijn rol bij de invasie van de Krim op de Europese sanctielijst. Dat betekent dat hij niet naar Nederland mag komen (om flessen wodka uit te delen aan zijn sycofanten) en een bedrijf op ons grondgebied mag hebben. Zijn brievenbusbedrijf in Nederland was per definitie een illegale constructie. Ik heb hier meerdere artikelen over geschreven, als enige Nederlandse journalist. Ik kies geen partij in het conflict, naar mijn mening moet Nederland fout geld uit zowel Nederland als Oekraïne weren en een realistisch politiek beleid, 'Realpolitik' voeren naar beide landen. Bij beleidsmatige keuzes kan men de corruptie in die landen niet negeren en zowel Baudet als Rutte zijn hier naar mijn mening niet kritisch genoeg bij.

Rutte koos ervoor de sancties naar aanleiding van MH17 en de invasie van de Krim niet na te leven. Daar is een Kamerdebat over gevoerd, waarbij Jesse Klaver van GroenLinks de regering vroeg om opheldering te verschaffen over de situatie rondom Rostec en Chemezov. Rutte heeft altijd het beleid gehad om mild te zijn naar trustkantoren en buitenlandse belastingontwijkers niet teveel het vuur aan de schenen te leggen: ook niet als ze BUK-raketten verkopen en juist op zijn verzoek op die Europese sanctielijst staan. Fout geld komt pas als het nieuwe thuisland van de belastingontwijker (of ergens) ziet dat er sprake is van een coulante rechtsstaat, die niet teveel vragen stelt over de herkomst van bepaalde geldstromen en Rutte heet bepaalde types graag welkom. Om de motie van Klaver (geef opheldering) weg te kunnen stemmen was wel de steun van D66 nodig. We zien bij het Kamerdebat een geëmotioneerde Alexander Pechtold: onderzoek doen naar Chemezov, dat moet je hem ‘niet aandoen’, zegt hij letterlijk! Liever stuurt hij ‘Klaver met een kluitje in het riet’, dan dat hij hem helpt om de waarheid boven tafel te krijgen. Dit Kamerdebat, over fout Russisch (maar net zo goed Oekraïens) geld is er gekomen dankzij mijn eigen onderzoek. Er kwam geen inhoudelijke reactie van de regering op de vragen van Klaver, mede dankzij de steun van D66. Ik weet nog steeds niet waarom D66 en VVD deze Chemezov te vuur en te zwaard verdedigen maar zijn vriend en baas Poetin wel van van alles en nog wat de schuld geven, zoals het uitdelen van geld aan mijn vrienden. Bij een debat over het referendum in Leiden in maart 2016 kwam ook Kees Verhoeven van D66 met de valse beschuldiging dat ik Russisch geld zou hebben aangenomen. Dat was makkelijk te weerleggen: het was juist D66 die Chemezov en Rostec de hand boven het hoofd hield, wierp ik hem tegen, bij een Kamerdebat waarbij juist mijn onderzoek meerdere malen werd aangehaald. Kijk maar naar het filmpje hierboven. Sindsdien krijg ik wel de verwijten dat ik extreem-rechts of antisemitisch zou zijn, want in mijn geval is de claim dat ik een Russische asset ben aantoonbare kul dus men gaat op zoek naar iets anders. De zweem van Russische inmenging hangt wel rondom Baudet en dat heeft hij deels aan zichzelf te danken.

Naar mijn mening is Baudet te naïef op dit dossier, net als Rutte. Daar zit een politiek verschil tussen Baudet en mij. Ook hebben we meningsverschillen over de ernst van het ‘probleem’ migratie. Verder wil Baudet graag uit de EU en ik ben het met Henk Otten eens dat de interne markt gered moet worden, zeker met de landen van de oude EEG. Het economische voordeel van de interne markt is makkelijk aan te tonen, de euro blijkt vooral een miskleun te zijn. Baudet en Otten hadden met een dergelijk meningsverschil nooit samen een partij kunnen hebben, los van enige vermeende malversaties waar ik niets van weet. In 2017 heb ik nog wel een brief naar alle fractievoorzitters geschreven om veel scherper te zijn op het toelaten van buitenlands geld, ook uit Rusland. Er volgde toen een debat over een motie van Pieter Omtzicht en Renske Leijten. Vaak is het fout geld en je moet je afvragen of je wel het boekhoudkantoor van allerhande Russen, Oekraïeners, Afrikaanse en Arabische dictators en Chinezen wil zijn. Het is vaak geld met een luchtje. De motie was een uitvloeisel van de discussie over Rostec en alle Kamerleden stemden voor, behalve twee; drie maal raden welke. Baudet en zijn Forum zijn naar mijn mening te coulant geweest in dit dossier en dat maakt het nu wel makkelijker om ze aan te wrijven dat er een ‘Russische connectie’ is.

Wat ik honderd procent zeker weet, is dat de ‘Poetin-kaart’ een verzinsel van de voorstanders van het associatieverdrag is, zeker in de periode waar de uitzending van ZEMBLA over gaat. We hebben namelijk ene Joshua Livestro, voorman van het met buitenlands geld gefinancierde vehikel ‘Stem Voor’ die letterlijk toegeeft dat hij het inhoudelijk niet kon winnen. Daarom ‘trok hij de Poetin-kaart’ voor wat die waard was. Daar is beeld van en wel hier, op 18 minuten gaat het over dit onderwerp. Mocht u een felle reactie willen tikken naar aanleiding van dit artikel, neemt u zich dan alstublieft graag eerst de woorden van Livestro tot u. Hij geeft letterlijk toe dat de financiering door Poetin een compleet verzinsel is omdat hij het inhoudelijk niet kon winnen. Dat geeft te denken.

In de laatste periode van de referendumcampagne was het duidelijk dat de voorstanders van het verdrag het zouden verliezen. Daarom kwam ineens ‘de Poetin-kaart’. De boeren, milieubeweging en voorstanders van directe democratie hadden zich op een gegeven moment bij ons aangesloten en dat kon Livestro inderdaad onmogelijk winnen, op 'inhoud' dan. De belachelijke claim dat we individueel geld hadden ontvangen werd daarom het mikpunt van spot bij borrels. Bij het overwinningsdiner heb ik een fles Smirnoff wodka meegenomen, nadat ik de etiketten er vanaf had geweekt. Ik heb er zelf een briefje op geplakt met ‘Shelomova Zelfgestookte Bietenwodka’, naar de moeder van Poetin. Natuurlijk is dat een flauw grapje maar ZEMBLA ziet in dit soort studentikoze onzin het daadwerkelijke bewijs van Russische inmenging.

Het gevaarlijke hieraan is dat het voorbijgaat aan de reden waarom het referendum op een ‘nee’ uitmondde. De EU gaat te snel en terwijl de eurocrisis nog niet is opgelost, wordt er met een avontuur in Oekraïne begonnen. Over de euro is nooit goed nagedacht, ook niet over het weer gezond maken van banken. Door de Coronacrisis zitten we nu met een flink aantal failliete banken en hoe dat opgelost moet worden zal de komende tijd onderwerp van debat zijn. Toch denkt ZEMBLA dat we het over onze grappige berichtjes moeten hebben, op dit moment in de geschiedenis nog eens. Een meerderheid van de Nederlandse samenleving vindt dat de EU te snel gaat en wil graag een pas op de plaats maken, toen en nu. In plaats van dat er goed wordt nagedacht over hoe een functionerende EU (met minder landen, of zonder gemeenschappelijke munt) tot stand kan komen, gaan we ons nu druk maken over flauwe grapjes en appjes van een paar jaar geleden.

Baudet kan zeker wat kritischer zijn over zijn buitenlandse vrienden en ik deel zijn standpunt rondom trustkantoren niet. Nederland verdient geen geld aan het toestaan van belastingontwijking, integendeel. Daar hebben wij meerdere malen over gediscussiëerd, ook in informele setting, na het referendum. Ons meningsverschil hierover is duidelijk, zie nogmaals de genoemde motie. Ook kan hij zijn boodschap best wat vriendelijker brengen, op een manier waardoor onze Surinaamse vrienden er meer om kunnen lachen, zullen we maar zeggen. Geen boreaal gedoe dus. Het idee dat er een verband is tussen de nee-stem en Russisch geld is echt een totaal verzinsel. Nogmaals, hierboven ziet u het Livestro zelf toegeven. Waar ik enkel nog flessen wodka van de moeder van Poetin kreeg, mocht Bart Nijman van Geenstijl zelfs met zoonlief het bed delen, aldus Livestro. Echt, doe normaal.

Met of zonder Poetin, de EU integreert te snel en dat geeft problemen. ZEMBLA richt de aandacht nu op een oorzakelijk verband waarvan de redactie zelf kon begrijpen dat het er niet is en dat is een programma van hoge kwaliteit onwaardig. Nu de werkloosheid richting de twintig procent kruipt is onze humor van een paar jaar geleden geen onderwerp waarvan het ons nu kunnen veroorloven om er energie aan te verspillen.

Lees meer

5,2 miljoen extra werklozen in de VS: dat is een soort van lichtpuntje

De laatste cijfers van de FRED (duiding hier) laten dat er vorige week 5,245 miljoen nieuwe WW-aanvragen waren. Dat is goed en slecht nieuws. In de twee weken ervoor lag het aantal nog steevast boven de 6,5 miljoen er werden er zelfs correcties op het cijfer achteraf toegepast. De toestroom van werknemers die door de lockdown geen werk meer hebben was zo groot, dat de systemen van het Amerikaanse UWV het niet aankonden. Daarom was er een stuwmeer van mensen die het in de weken erna maar moesten proberen.

Het goede nieuws is dus dat er 'slechts' 5 miljoen mensen meer dan het normale wekelijkse aantal de baan heeft verloren. De weg naar beneden is zo ingezet. De werkloosheid moet nu wel op 17 procent zitten en daar begint het slechte nieuws.


Het IMF sprak gisteren de verwachten uit dat de werkloosheid in de VS maximaal op tien procent uitkomt. Voor Nederland komt het IMF uit 6,5 en 5,0 procent uit in 2020 en 2021, tot drie cijfers achter de komma nauwkeurig. Daar past een krimp van de economie bij van 7,5 procent, die wel snel wordt ingelopen. De werkloosheid en economische krimp komen uit hetzelfde model.


De kans is levensgroot aanwezig dat de voorgestelde krimp van 7,5 procent op korte termijn veel slechter gaat uitvallen, aangezien de cijfers van het IMF nu al door de werkelijheid zijn ingehaald. Laten we het volgende week maar beoordelen, bij de nieuwe wekelijkse cijfers van de FRED. Als het aantal nieuwe aanvragen dan ver onder de vijf miljoen zit is het einde aan de stijging van de werkloosheid in de VS in zicht en zou deze kunnen toppen op twintig procent. Nederland zal soortgelijke cijfers kennen.

Lees meer

Reactie op beschuldigingen ‘fascisme, nazisme en antisemitisme’ van Nieuw Israëlitisch Weekblad en vordering

LS.,

Zonder aanwijsbare redenen kiezen de kopstukken van NIW, Esther Voet en Bart Schut, ervoor om mij te betichten van ‘fascisme’, ‘nazisme’ en ‘antisemitisme’. Om 2 uur op 15 april deelde een mij onbekende volger op Twitter een video van mij, waarbij ik probeerde in te schatten wat de economische gevolgen zijn van Corona. Daarin schetste ik de vergelijking met de Weimar-republiek, omdat de werkloosheidscijfers die kant op gaan en omdat toen en nu veel antisemitische complottheoriën de ronde doen. Esther Voet werd in de Tweet aangehaald en er werd naar haar mening gevraagd. Zonder het filmpje gezien te kunnen hebben, gegeven de reactietijd, wees Voet de inhoud af als ‘bruin’. Het contact begon bij deze opmerking en de woordenwisseling begon door deze beschuldiging aan mijn adres van nazisympathieën, zonder enig initiatief van mijn kant. Ze nam aan dat Café Weltschmerz (CW) een antisemitisch platform is. Daarin werd ze bijgestaan door Bart Schut, die nota bene zelf te zien is op dit platform. Er volgde een tirade waarin Bart Schut onder meer ‘Opgesodemieterd, gore fascist’ tweette. Nota bene: het filmpje was juist een waarschuwing tegen een herhaling van de fouten die in de Weimar-periode zijn gemaakt. Desondanks moest de inhoud volgens Schut en Voet wel ‘antisemitisch’ zijn. De enige onderbouwing van die claim is gelegen in het feit dat het medium (CW) dat soort geluiden verspreidt en het genoemde filmpje precies daar te zien was - een medium waar Schut, nogmaals, zelf ook te zien is.

Het zonder enige onderbouwing wegzetten van mensen als ‘facist’, ‘nazi’ of ‘antisemiet’ is strafbaar volgens artikel 226 sr. Ook is een dergelijke hetze niet ongevaarlijk, omdat het mensen kan opjutten. Hoe dan ook is er sprake van reputatieschade. Ik wens daarom dat de aantijgingen per direct gestaakt worden en vorder verder niets.

Diezelfde middag namen enkele bekenden uit de Joodse gemeenschap contact met me op. Ze stoorden zich aan het gedrag van Schut, die volgens hen geen deel uitmaakt van die gemeenschap omdat hij niet Joods is (een discussie waar ik verder graag buiten wil blijven), dat Schut niet namens de gemeenschap spreekt ook al ziet hij zichzelf kennelijk als ongevraagde voorvechter voor de Joodse zaak, dat hij de herinnering aan de Holocaust bezoedelt door als een redeloze mensen lukraak voor ‘nazi’ uit te schelden en dat het geheel belachelijk aandeed daar ik op CW me meerdere malen heb ingezet in de strijd tegen racisme en antisemitisme en het onderhavige filmpje juist een waarschuwing van een herhaling van ‘Weimar’ bevatte. Ze stelden voor dat ik de zaak zou laten rusten en deze querulanten niet meer aandacht zou geven dan ze verdienden. Ik ben voornemens dat advies op te volgen maar vind het redelijk dat ik voortaan gevrijwaard ben van dergelijke giftige aanvallen. Nogmaals, het begon met de opmerking van Voet dat de inhoud van het filmpje wel 'bruin' moest zijn. Daar heb ik Schut van op de hoogte gesteld op Twitter. Deze deëscalerende geste werd beantwoord met een vervolgtirade met daarin onder meer de tekst:

‘Kun je ook nog reageren zonder antisemitische stereotypen of zit het er zo diep bij je ingebakken dat je gewoon niet beter weet?

Anywhose, ik vermoedde al dat je aangiftedreigement loos - zij het vermakelijk - gebral was. ‘

Ik vorder bij deze dat Bart Schut, Esther Voet en het Nieuw Israëlitisch Weekblad elke verwijzing naar ‘bruin’, ‘nazi’, ‘fascist’ en ‘antisemiet’ met betrekking tot mij staken. Er is geen maatschappelijk belang gediend bij deze scheldpartij en er is ook geen reden om aan te nemen dat ik bijvoorbeeld een aanhanger van het Italiaanse fascisme zou zijn. Voor de volledigheid merk ik op dat ik van gemengde Zuid-Afrikaanse afkomst ben maar in Nederland ben geboren, omdat mijn ouders zich niet aan de regels van Apartheid wilden houden.

Deze vordering is een laatste poging om de aantijgingen gestaakt te krijgen, zonder dat er naar juridische middelen gegrepen hoeft te worden. De vordering heeft enkel betrekking op toekomstige uitlatingen. Schut, Voet en NIW kunnen gehoor geven aan deze oproep om de onmin te beëindigen door simpelweg de genoemde uitlatingen nooit meer te bezigen, vanaf tien uur op 15 april 2020.

Lees meer

Economische horrorcijfers van het IMF zijn waarschijnlijk nog veel te optimistisch

Het beestje heeft een naam gekregen. Heette de kredietcrisis officieel nog ‘The Great Recession’, de economische malaise die we nu meemaken dankzij mensen die graag aan halfrauwe vleermuizen sabbelen (ja, het is hun schuld) krijgt van het IMF de welluidende naam ‘The Great Lockdown’. In de laatste World Economic Outlook (WEO) nemen de rekenmeesters aan dat de economie dit jaar wereldwijd met drie procent gaat krimpen. In 2021 komt het herstel en groeit de economie met zes procent. Corona zorgt dan voor de vertraging van de menselijke vooruitgang - in termen van geld - met een jaar. Dat valt best mee toch? Inderdaad.



Maar waarschijnlijk zijn de aannames die ten grondslag liggen aan het rapport veel te optimistisch. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste rekent het IMF met een herstel van de economie dat het effect van Corona in een jaar compleet compenseert. U krijgt hetzelfde inkomen, alleen ietsje later maar per saldo is er geen economisch litteken. Ten tweede zijn de prognoses met betrekking tot werkloosheid, naast veel te grof, nu al achterhaald.

Het vorige WEO is van januari 2020 en negeert de effecten van Corona volledig. Toen verwachtte het IMF nog dat de economie elk jaar met een groei van drie procent zou voortkabbelen. Hoofdeconoom Gita Gopinath van het IMF noemt dat het schatten van economische gebeurtenissen altijd een precair proces is en in dit soort turbulente tijden helemaal. Dat is het IMF ook niet aan te rekenen. Wel is het waarschijnlijk verstandig om er rekening mee te houden dat het getoonde scenario van April 2020 later ook wordt bijgesteld, in negatieve zin dus. Let wel, het IMF denkt dat de economie van Nederland in 2020 met 7,5 procent zal dalen, het dubbele van de schade van de kredietcrisis. Ter vergelijking zijn de cijfers van de VS ingevoegd. De cijfers tot en met 2018 zijn historisch, daarna is er sprake van een schatting.

Het IMF rekent met data van tot en met ongeveer begin april. Wie voor 200 landen een scenario wil schetsen met betrekking tot acht economische variabelen krijgt te maken met vertraging, dat is logisch. Dankzij de Amerikaanse FED hebben we echter beschikking over economische data die wel op weekbasis aangeleverd kunnen worden, namelijk de wekelijkse WW-uitkeringen. Waarom is niet duidelijk maar de FED van St. Louis kan deze data wel per week verschaffen, maar DNB of CBS voor Nederland niet.

Het economisch model van het IMF geeft acht schattingen en de groei van het GDP en de werkloosheid horen daarbij. Geschat wordt dat de werkloosheid in de VS van 3,5 naar tien procent in 2020 groeit, om daarna hard te dalen. In Nederland zal de werkloosheid van ruim drie procent toenemen tot ruim zeven procent, om binnen twaalf maanden weer te dalen tot het niveau van 2017: exact vijf procent, tot drie cijfers achter de komma nauwkeurig! Wat betreft economische groei volgt Nederland de VS wel op de voet, maar de werkloosheid in de polder blijft wonderwel steken op de helft van het Amerikaanse niveau. Dat heeft vooral te maken met definities. In Nederland is een ZZP’er die twaalf uur tegen minimumloon in een schijnconstructie werkt en diep in de armoede zit, een ‘zelfstandig ondernemer’. In de VS krijg je dan gewoon een uitkering. Volgens de definitie kan de werkloosheid dus laag blijven, in termen van menselijk leed is de werkelijkheid hier veel ernstiger dan de cijfers doen vermoeden. De Amerikaanse cijfers zijn realistischer, want ook in Nederland verliezen dezelfde mensen door de lockdown hun baan.

Uit de cijfers over de wekelijks WW-aanvragen blijkt dat 16,8 miljoen Amerikaanse werkenden hun baan hebben verloren, op een beroepsbevolking van 164 miljoen en een bestaande (frictie)werkloosheid van 3,5 procent. De Amerikaanse werkloosheid zit daarmee al bijna op de veertien procent. Dat deze dit jaar niet verder zal oplopen dan tien procent is dus een veel te optimistische aanname van het IMF. Waarschijnlijk wordt het veel erger, maar dat weten we morgen. Waarom is dat zo?


Wie goed naar de cijfers van de FED kijkt, ziet dat die van vorige week niet aansluiten bij die van een week daarvoor. Er is een verschil van 219 duizend. Kennelijk ontdekte het Amerikaanse UWV dat ze 219 duizend aanvragen extra hadden behandeld, zodat de cijfers met terugwerkende kracht werden aangepast. De officiële grafiek laat dus een lichte daling zien. In de voorlaatste week bedroeg het aantal aanvragen 6,867 miljoen, de week erna ging het om 6,606 miljoen. Dat verklaart de lichte, zichtbare daling (de rode lijn hieronder). Als we er rekening mee houden dat het bij de initiële cijfers echter om 6,648 miljoen aanvragen in de voorlaatste week ging, dan is de daling minder dan een procent. Dat zou op een soort constipatie kunnen wijzen, waarbij 6,6 miljoen het absolute maximum aan aanvragen is dat er in een week behandeld kan worden.

In dat scenario is het goed mogelijk dat nog tien of twintig miljoen Amerikanen door de lockdown hun baan hebben verloren. Daar lijkt het helaas wel op, omdat uit berichten van Amerikaanse nieuwssites blijkt dat mensen de grootste moeite hebben om met het loket in contact te komen. In dat geval zal er deze week nog een keer een cijfer van 6,6 miljoen aanvragen volgen en misschien volgende week wel weer. Dan praten we over een werkloosheid van meer dan twintig procent, ook in Nederland. In dat geval is er sprake van een crisis van Weimar-achtige proporties en blijft het niet bij de cijfers van het IMF, die op zich al schrikbarend waren. Misschien is het verstandig dat we ons hier gaandeweg mentaal op voorbereiden.

Foto: U.S. Information Agency. (08/01/1953 - 03/27/1978) - 'Unemployed men queued outside a depression soup kitchen opened in Chicago by Al Capone'

Lees meer

Werkloosheid VS neemt met nog eens zes miljoen zielen toe

Zoals vorige week besproken, is het te hopen dat de economische gevolgen van Corona ook beperkt blijven. Daar lijkt het niet op. Uit de laatste cijfers van de FED blijkt dat het aantal ww-aanvragen per week onverminderd hoog blijft, op meer dan zes miljoen. Het aantal werklozen van vorige week is ook aangepast: het blijken er ruim 200 duizend meer te zijn. Om 8 uur gaan we het live bespreken, alhier: toegankelijk voor iedereen. In deze video wordt het nog eens uitgelegd. Meer duiding en bronvermelding treft u in het artikel van vorige week aan. Stay strong.

Lees meer

Over de majeure balanscorrectie van ING

Wedden dat u dit nog niet heeft geprobeerd, achteraf controleren of vergelijkende cijfers in jaarrekeningen intussen niet zijn aangepast? Neem die van ING bijvoorbeeld. In 2014 lezen we in de jaarrekening dat het balanstotaal van de bank net geen biljoen euro is.


Als we nu in 2016 naar het balanstotaal van dat jaar kijken, zouden de vergelijkende cijfers (over 2014) dan anders zijn geworden? Nota bene: een bank rapporteert de huidige stand van het balanstotaal en die van de vorige twee jaar. Het is best vreemd als cijfers met terugwerkende kracht worden aangepast. Maar ING doet het wel en ook niet met een klein bedrag: het balanstotaal bleek in 2014 ineens 186 miljard euro groter te zijn geweest dan aanvankelijk gedacht.


Het is taaie kost, maar Hester Bais legt uit wat er gebeurt. De meetmethode is veranderd en banken als ING hebben sinds het verlies van de aangesloten verzekeraar een zak geld nodig die als onderpand kan dienen voor de derivatenconstructie. Veel kijkplezier!


Lees meer

Laat Corona geen excuus zijn om brakke banken van hun rommel af te helpen

Uitlegvideo in twee minuten bij WNL: hier. De langere technische uitleg is op deze site te lezen. Voorlopig houdt onze MinPres Rutte zijn poot stijf en weigert hij mee te gaan in het principe van de eurobonds, die nu 'European Safe Assets' of Coronabonds heten. Het is te hopen dat hij de druk uit Brussel blijvend kan weerstaan. Met Europese solidariteit is niks mis. Maar de voorgestelde methode betrekt reeds bestaande obligaties van overheden en banken bij de oplossing van een medisch probleem, terwijl die banken nog ziek waren van de vorige kredietcrisis. Die is nooit echt opgelost. De coronacrisis en de vorige kredietcrisis zijn twee losstaande problemen en vermenging van de discussie maakt niemand beter.

Lees meer

In een plaatje: COVID-19 heeft de potentie om de grootste economische ramp in een eeuw te worden

Langzaam maar zeker daalt het besef in dat de beperkende maatregelen nog wel even zullen duren en een enorm effect op de economie gaan hebben. Maar hoe groot? Soms zegt een plaatje meer dan duizend woorden. De FED van St. Louis (FRED) publiceert de wekelijkse stand van de aanvragen van werkloosheidsuitkeringen. Dat zijn er nu drie miljoen. In vergelijking met de vijf vorige grote recessies ziet dat er zo uit. Hang in there people.

Brond: FRED. @ Arno Wellens

Lees meer

Iemand (wie?!) verdiende vorig jaar 13 miljoen euro bij Deutsche Bank

Hoe gaat het met de vrienden uit Frankfurt? De grootste bank van Duitsland heeft een balansprobleem, dat moet wel. Anders staat de koers niet zo laag. Het komende decennium zal er geen dividend worden uitgekeerd, want er zitten nog wat lijken in de kast. Dat was bekend (deel 1, deel 2, deel 3). Deze week kwam Deutsche Bank met de jaarcijfers. De volledige analyse komt maandag, voor nu de crowdsource-vraag: wie verdient er vanuit het niets ineens dertien en misschien wel veertien miljoen euro per jaar? Achterin het jaarverslag vinden we een staatje met het aantal ‘high earners’, gegroepeerd per miljoen euro per jaar.  


Afgunst is natuurlijk een teken van kleingeestigheid. Maar opvallend is het wel. Bankiers hebben hun salaris zien krimpen en lucratieve bonusregelingen zijn verdwenen. Op deze manier is er niet veel meer aan, eigenlijk. Er zijn ook maar minstens vijf maar waarschijnlijk elf kopstukken die meer verdienen dan de vijf miljoen van CEO Christian Sewing, het beloningsgebouw is wat afgeplat zullen we maar zeggen. Deze onbekende grootverdiener verdient echter twee keer zoveel als zijn eerste achtervolger. De raad van bestuur zag de totale beloning in een jaar dalen van 56 naar 36, ter vergelijking. Uit pure interesse de vraag: wie is het en hoe krijg je dit voor elkaar, onder de huidige omstandigheden?


De cijfers van Deutsche Bank blijven overigens problematisch. Het goede nieuws is dat de netto rentemarge (de beste maatstaf voor de omzet) voor het tweede jaar op rij toeneemt, net als de deposito’s van aangesloten spaarders en de bijbehorende leningen. Dat betekent dat de kernbank (alle onderdelen die niet onder de Capital Release Unit (CRU) vallen en niet afgestoten worden) een lichte groei laat zien. Uiteindelijk is dat wat een bank moet doen: spaargeld aantrekken en uitlenen aan ondernemers. Het vervelende is wel dat het verlies van ruim 5 miljard groter is dan het verlies in de CRU. Dat betekent dat ook de onderdelen die Deutsche Bank niet wil afstoten, samen nog niet winstgevend zijn.


Dat verschijnsel heeft wel deels een fiscale oorzaak. Het verlies na belasting is twee keer zo hoog als het verlies voor belasting (van 2,6 miljard). Deutsche Bank heeft afgeschreven op goodwill en mag dat niet meenemen als operationeel verlies, zo gaan die dingen. Ook is de actieve belastinglatentie aangepast. Omdat Deutsche Bank recentelijk verlies heeft gemaakt is er een pot met compensabele verliezen opgebouwd, waarmee winsten in de toekomst verrekend kunnen worden. Kennelijk is die te optimistisch ingeschat. Of een dergelijk combinatie (een verlies maken en toch met vennootschapsbelasting te maken krijgen) zich in de toekomst gaat herhalen is lastig in te schatten. Wel is duidelijk dat de bank inzet op krimp. Door het verlies is het eigen vermogen verder geslonken, maar het overtollige kasgeld is ook weer gebruikt om de schulden op lange termijn in te lossen.


De CRU slaagt erin om het eigen balanstotaal met 100 miljard te laten dalen, dat afstoten lukt kennelijk wel degelijk. Zo is er een bancair onderdeel in Polen verkocht. De CRU heeft nu een balanstotaal van 259 miljard euro, met onderdelen die samen een rentemarge van 208 miljoen genereren: een tiende van een procent per jaar. De CRU maakt alleen bijna drie miljard aan administratieve kosten per jaar en blijft een verlieslatend onderdeel. Het lijkt erop dat de krenten uit de pap van de CRU zijn verkocht en het moederbedrijf overblijft met een berg ‘legacy assets’ die vijf keer zo groot is als het eigen vermogen. De omzet van de CRU is door de verkoop van de winstgevende delen met negentig procent gedaald, terwijl het balanstotaal van dit onderdeel van 370 naar 259 miljard daalde. Het gevaar bestaat dat Deutsche Bank nu achterblijft met de onverkoopbare rommel, die nog jaren op de balans blijven staan. Dan genereren ze in goede jaren een verlies dat net zo groot is als de winst van de gezonde onderdelen. De bank speelt dan tijdens hoogconjunctuur quitte, om in mindere jaren jaren enorme verliezen te lijden. Per saldo hebben we dan te maken met een insolvabele bank.


En 2020 zal meteen al een zeer slecht jaar worden. In de overall risk assessment schrijft de directie: ‘…the economic disruption caused by the rapid spread of the novel coronavirus (COVID 19) is likely to weigh at least temporarily on global GDP growth.’ Een jaarrekening kijkt achteruit en beschrijft de gebeurtenissen van het vorige boekjaar. Maar dit kon wel eens een enorme onderschatting blijken te zijn.

Lees meer

Breaking: ECB gaat voor 750 miljard aan rotzooi van brakke banken kopen

Dat maakte de ECB zojuist bekend, middels een persbericht. Bij een dergelijke stimulans koopt de centrale bank met vers gedrukt geld bestaand bezit van lokale banken, zoals staatsobligaties. Daardoor neemt de liquiditeit bij die lokale banken toe en kunnen ze meer geld aan ondernemers uitlenen. Tot eind 2020 wil de ECB zo 750 miljard euro in de Europese economie pompen, die ernstig te lijden heeft onder het coronavirus. Is dit goed nieuws? Nee, hoogstwaarschijnlijk niet.

De genoemde methode werkt namelijk niet. Geld dat op deze manier bij banken terecht komt, bereikt de reële economie nooit: dat is vrij makkelijk aan te tonen. De ECB publiceert de cijferreeks 'loans to non-financial corporations' (LNFC) op zijn website. LNFC is het geld dat alle niet-financiële bedrijven lenen bij alle Europese banken en dit getal zou moeten toenemen, als de opzet slaagt. Banken gebruiken de vrijgekomen liquiditeiten uit het opkoopprogramma dan om ondernemers van nieuwe kredieten te voorzien en die zullen meer gaan investeren. Dat vergroot de productiecapaciteit van de economie en het schept banen, allemaal erg prettig. Hieronder ziet u de LNFC vanaf het begin van de euro tot nu. Het bestaande QE-programma dat sinds 2015 van kracht is werkt ook zo. Kunt u de start van QE terugvinden?


Lastig, niet waar? Het vervelende is dat dit geld is opgepot bij banken. Daar kunnen we drie dingen over zeggen. Ten eerste was de kredietcrisis veroorzaakt door veel te veel roekeloos verstrekt krediet, duidelijk deels het gevolg van de invoering van de euro. Banken gokten erop dat Nederland wel bij zou springen als Griekenland verzaakte en dat gebeurt vervolgens ook. Nu is het natuurlijk onlogisch om een kredietcrisis op te lossen met de oorzaak van de problemen, namelijk nog meer krediet. Als je beste vriend in de penarie zit door een alcoholprobleem, bespreek je dat natuurlijk onder het genot van een kopje thee en ga je niet samen een krat bier wegtikken. Sinds de kredietcrisis zijn de leennormen logischerwijs aangescherpt en daarom kan er niet meer krediet worden verstrekt. In het jaar dat QE begon, daalde bij ABN Amro bijvoorbeeld de post leningen aan klanten maar explodeerde het potje geld dat de bank bij de ECB had uitstaan met een factor veertig naar ruim 26 miljard euro: zie de jaarrekening hieronder. Het geld dat bedoeld was om de economie te stimuleren verlaat de financiële sector dus nooit, om de plek te bereiken waar het nodig is: het bedrijfsleven. Het blijft hangen tussen lokale en centrale banken. QE was in de opzet dus al verkeerd en moest wel falen. Het is belangrijk om dat in het achterhoofd te houden.


Nu is Corona het excuus om met meer QE te komen. Er is een daadwerkelijk crisisgevoel, de ziekenhuizen zijn overbelast en mensen sterven in Europa met duizenden tegelijk. Dat maakt dat burgers de extra ronde QE makkelijk accepteren: het is toch goed dat de ECB iets doet? Dat hangt er vanaf of er voor een route wordt gekozen die zinvol is. Uit de statistieken met LNFC blijkt dat dit niet de juiste manier is om het geld te krijgen op de plek waar het nodig is.

Daarnaast heeft het bankwezen een derivatenprobleem. Bij een derivatencontract dat tot stand komt door bemiddeling van de bank, met die bank een onderpand in geld aanhouden. In de jaren '90 fuseerden veel banken en verzekeraars, zoals Nationale Nederlanden en de Postbank tot ING. Het voordeel was tweeledig: het tegengaan van marktwerking die nuttig is voor de klant en 'double leverage'. Veel banken verplichtten hun klanten die bijvoorbeeld een huis wilden kopen om bij de aangesloten verzekeraar allemaal dure en zinloze verzekeringen te kopen. Zonder extra levensverzekering bij de aangesloten verzekeraar kreeg je geen hypotheek. Dergelijke koppelverkoop is verboden maar het gebeurde wel gewoon. Dit is de woekerpolisaffaire gaan heten, maar er is meer. Omdat de verzekeraar grote sommen beheert door de binnenstromende premies, wordt een groot deel daarvan contant aangehouden. De bank kon vervolgens de contanten van de aangesloten verzekeraar als onderpand gebruiken voor de derivatencontracten, hoewel die verzekeraar die contanten aanhield om aan verzekeringsverplichtingen te voldoen. Het geld werd dus dubbel ingezet als onderpand: daarom 'double leverage'. In dit filmpje legt Hester Bais uit hoe het zit.

Als reactie op de kredietcrisis splitsten veel overheden banken en verzekeraars weer op, zeker als er een groot aandelenpakket was gekocht. Nationale Nederlanden kwam weer los te staan van de bank ING, dus die moest op zoek naar miljarden aan liquiditeiten om een onderpand voor de derivatencontracten te hebben. Erg gelukkig kwam de ECB toen met QE, waarbij ING (net als alle Europese banken) bestaande bezittingen konden omwisselen voor verse contanten die vervolgens opgepot werden. Zodoende kwamen ze nooit bij het echte bedrijfsleven, waar men nog steeds om meer krediet vraagt.

Tot slot mag niet onvermeld blijven dat er een enorm risico bestaat dat de ECB rotzooi overneemt van banken om ze zo impliciet staatssteun te geven. In het persbericht staat immers:

The Governing Council [van de ECB, red.] decided ... to expand the range of eligible assets under the corporate sector purchase programme (CSPP) to non-financial commercial paper, making all commercial papers of sufficient credit quality eligible for purchase under CSPP.

De ECB kan bijvoorbeeld een Duitse staatsobligatie van Deutsche Bank overkopen. Als dat tegen de juiste prijs gebeurt is er niet veel aan de hand. Maar omdat er meer bezitten 'eligible' zijn, kunnen er ook riskantere zaken worden overgenomen en juist daar is de ECB bereid om de mogelijkheden te verruimen. Deutsche Bank heeft een Capital Release Unit waar voor honderden miljarden aan waardeloze beleggingen is samengebracht, onder meer in zeer risicovolle vastgoedprojecten. Als de ECB deze voor een hoge prijs overneemt met geld dat bedoeld is om de economie te stimuleren, dan is dat feitelijk een gift aan de bank. Later blijken de overgenomen leningen waardeloos en maakt de ECB een verlies. Dat kan ofwel met de belastingbetalers in de eurozone worden gedeeld maar de ECB heeft nog een manier om aan middelen te komen: negatieve depositorente. Voor elke euro die banken niet uitlenen, betalen ze een boete van 0,4 procent aan de ECB. Lokale banken hebben deze boete doorgegeven aan de spaarders, hun spaarrente is verdwenen en zal binnenkort waarschijnlijk negatief worden. Eigenlijk heft de ECB dus vermogensbelasting bij Nederlandse spaarders en bijzonder genoeg laten die het gebeuren. Met dat geld kunnen later tekorten worden gedekt die voortkomen uit het risivolle opkoopbeleid van de ECB.

Neem de koers van deze obligatie van Glencore. Dat is een Zwitsers bedrijf dat met een lening uit Qatar een deel van het Russische oliebedrijf Rosneft kocht. Waarom de ECB obligaties van Glencore koopt en zo denkt Nederlandse MKB'ers te helpen is een raadsel, maar het gebeurde wel gewoon. In 2016 bleek dat Glencore en Qatar veel te veel geld hadden betaald voor hun aandelen Rosneft: Putin heeft ze bij de neus genomen. Glencore maakt miljarden aan verliezen en beleggers twijfelen over het bedrijf wel aan de verplichtingen kan voldoen. De koers van de obligatie daalt daarom met een derde en op het dieptepunt van de koers besluit de ECB obligaties van Glencore te kopen, tegen een hoge prijs nog eens. Door het kunstmatige ingrijpen van de ECB stijgt de koers weer. Het is niet bekend wat er met de obligaties was gebeurd als de ECB niet had ingegrepen, maar ze staan nu wel voor een te hoge prijs in de boeken van de centrale bank. Ik heb Mario Draghi destijds om commentaar gevraagd, maar de monetaire transacties van de ECB worden in het diepste geheim uitgevoerd. Ook als de ECB iets doet wat heel schimmig is, is het voor een journalist niet mogelijk om uitleg te krijgen. Dat is best vreemd en ondemocratisch maar zo werkt het dus. De ECB is bereid om risicovolle bedrijfsleningen te kopen met als excuus dat de economie zo wordt gestimuleerd, hoewel deze opzet al jaren aan het mislukken is.


Inmiddels heeft de ECB voor 2,732 duizend miljard euro aan bezitten gekocht. Overheidskredieten vormen het leeuwendeel, de opkoop van bedrijfsobligaties is opgeteld goed voor 189 miljard euro. In dat laatste zal de groei te verwachten zijn en dat is zorgwekkend. Het geeft banken die veel rotzooi op de balans hebben, de kans om deze bij de ECB te dumpen. Never waste a good crisis noemt men dat.

De EU is lamgeslagen door Corona en de burger snakt naar ingrijpen. Dat maakt niet elk ingrijpen even wenselijk en effectief, laat staan ethisch verantwoord.


Lees meer

Corona-update Het Euro Evangelie

Is dat even schrikken: in China vindt iemand het nodig om een rauwe vleermuis in de soep te dompelen en met de (eigen) snijtanden van de ingewanden te ontdoen. Ja, dan kun je wel wat verwachten, in termen van ziektekiemen. Duizenden kilometers verderop raken mensen vervolgens ook besmet: de keerzijde van een globaliserende wereld. Eigenlijk is het een bizar en zelfs ontzagwekkend natuurverschijnsel, als we er langer bij stilstaan. Een minuscule vorm van organisch leven verspreidt zich via lichaamsvocht van de eter van bushmeat naar elke plek op aarde binnen dezelfde diersoort (mens dus), behalve Noord-Sentinel (zelf opzoeken). Het eindpunt van de evolutie, de mens die ‘mammoeten vloerde’, moet nu zelf nederig buigen naar een vijand die met het blote oog niet eens waar te nemen is. En je mag er met ontzag over spreken als je het zelf hebt en naar alle waarschijnlijkheid is dat het geval. De afgelopen weken heb ik meerdere plekken in het land bezocht voor optredens en afspraken en ineens komt de verkouden neus, droge hoest, irritante hoofdpijn of duizeligheid bij een matige koorts die de mens vooral sloom maakt.

Testen bleek volgens de richtlijnen van het RIVM niet nodig: als u geen ernstige klachten ervaart, weescht dan zo vriendelijk de schaarse capaciteit in de zorg niet nodeloos te belasten. In dat geval gaan de klachten vanzelf over, na enkele dagen. Als de bezetter verdreven is weet het overwinnende lichaam hoe het het virus buiten de deur kan houden en hoort men bij de spreekwoordelijke ‘immune herd’. Verspreiden kan dan ook niet meer maar blijf nog wel een paar dagen binnen als de klachten weg zijn, aldus de experts bij het RIVM. In dit soort tijden zijn er overigens genoeg alternatieve geneesheren- en dames die menen dat Corona met kruidenthee, blokfluitles of voetmassage ook te verhelpen is maar laten we dat maar niet proberen - zeker niet als ze eraan willen verdienen.

De impact van Corona op de economie is enorm. Er komt een klap op de reële economie, in een jaar waarin een cyclische recessie toch al overdue was en de koersen van de banken in de eurozone bewijzen dat insiders al jaren een nieuwe eurocrisis hebben ingeprijsd. Dit wordt geen mooi jaar, dat is helder. De ongein over klimaat, stikstof en vermeende genderongelijkheid kunnen we misschien parkeren voor 2030, de prioriteiten liggen elders. Over virussen kan ik u niks vertellen, maar ik weet wel iets van de gezondheid van banken. In september legde ik de laatste hand aan Het Euro Evangelie III, er komt een film over het onderwerp, ik bouw aan een compleet nieuw medium met leden dat de financiële gezondheid van de eurozone in kaart wil brengen (dat bestaat nog niet, echt niet) en er komen twee vervolgboeken, een over crises in het algemeen (zoals op de huizenmarkt die eigenlijk geen markt is) en de rechtstaat. In november startte ik een reeks bij Café Weltschmerz over Deutsche Bank. Die club is de grootste maar niet de enige bancaire brekebeen in een Europa dat zich in twee decennia op krankzinnige wijze in de schulden heeft gestoken.

Tot die tijd had ik de gewoonte het ‘klein’ te houden. Iedereen die het wil kan mijn telefoonnummer en emailadres vinden. Uit de periode bij 925 heb ik de gewoonte in leven gehouden om bereikbaar te zijn: iedereen die iets wil weten over de inhoud, een gebeurtenis, hoe het zit met de film, het boek en het nieuwe medium moet me direct kunnen bellen. Inhoudelijke vragen van geïnteresseerden zijn dan een aangename afwisseling tussen berichten in verband met het eigen sociale leven en administratieve dingetjes, zoals een aanslag voor de waterschapsbelasting. Sinds de eerste opname over Deutsche Bank is dat een beetje geëscaleerd. Er zijn letterlijk duizenden reacties gegeven onder de filmpjes en op social media. Mensen hebben mijn Twitter, Facebook en Instagram ontdekt als kanaal om vragen af te vuren, van verschillende aard. Er kwamen 15.000 emails, appjes en SMS’jes en zelfs de Tinderapp begon weer te trillen, hoewel ik me nog zo had afgezworen dit middel te gebruiken. Sommige vragen waren urgenter dan anderen. Zo zijn er vaak suggesties van materiaal dat ik mee zou moeten nemen in een volgende publicatie, maar ook vragen over de levering van het boek: alles loopt door elkaar. Met Kerst en Oud en Nieuw waren er zo’n 4.000 gelukswensen. Hoe aardig ook, mijn inbox kan het niet aan en mijn voicemail helemaal niet. Dat is ook een uiterst onhandig middel om mee te communiceren, want soms heb ik ineens 30 berichten en de kans is groot dat er dan vragen wegvallen. Kort daarop was ik jarig en dat leverde nog eens 2.200 berichten op. Als je je telefoon aanzet na een dagje je verjaardag vieren en er zijn 500 nieuwe berichten, waaronder tientallen voicemails, dan is dat leuk, maar ook weer niet. Ze zijn afkomstig van de 2.700 mensen die meedoen met boek en/of film over Het Euro Evangelie en de ongeveer 60.000 volgers op social media voor het nieuwe medium, 925 en de film.

Fijn dat er nu wel veel aandacht is voor de materie, dat zeker. De EU, onder leiding van Merkel (en niet de Europese Commissie want zo werkt het niet, zie daarvoor de eerste opname over Deutsche Bank op Youtube) wil van het project ter Europese integratie een grote hoofdelijke omzetting van schulden maken. De Nederlander staat straks onbeperkt garant voor de financiële gevolgen van het handelen van de Grieken en andersom, al zal het eerste waarschijnlijker zijn. De gemiddelde Nederlander zit er echter niet op te wachten. Iedereen vindt de Oorlog erg en als Europese democratieën samenwerken is dat, gegeven de geschiedenis, natuurlijk prachtig. De wanorde in de EU - in termen van oneerlijke concurrentie, slecht georganiseerde migratie en een failliete munt - zorgt er echter voor dat het project al zichtbaar aan het desintegreren is. ‘Scheitert der Euro, dann Scheitert Europa’, sprak de Duitse Bondskanselier recentelijk nog. Ze wil de euro dus redden om de boel bij elkaar te houden met ducktape. Dat zal offers vergen van de belastingbetalers in de sterkere landen, zoals Nederland en Duitsland. Die hebben er geen zin in en dan moeten waarheid en democratie wel eens geweld aan worden gedaan, wat een pijnlijke ironie. Dan sneuvelt er weer eens een verkiezingsbelofte of een referendum en als we er eens goed over nadenken is dat verre van democratisch. De euro is nu een sjoemelunie geworden. De kopstukken van het ESM en de ECB gaan enorme schulden aan bij derde partijen, zoals Amerikaanse vermogenden, Chinese staatsbanken en Arabische staatsfondsen tjokvol met oliegeld uit de Perzische Golf. Het is dit geld waarmee de bestaande probleemschulden van de eurozone worden omgekat, buiten het zicht van de belastingbetaler die de schulden zonder het te weten moet garanderen: zonder dergelijke garanties zouden die buitenlandse geldschieters natuurlijk afhaken. De belastingbetaler zou zich een hoedje schrikken van de garanties die al zijn afgegeven. De eurocraten halen dus alles uit de kast om het er goed uit te laten zien. Daarom worden er zelfs definities veranderd om statistieken op te fleuren, dat stelt kiezers gerust. Er zijn bijvoorbeeld echt mensen die denken dat de Ierse economie hersteld is van de kredietcrisis. Wie gelooft zelf dat een economische groei van 23 procent in een kwartaal mogelijk is? Daarom. Op die manier lijken de schulden van dat land wel hard te dalen, het is en blijft een fraai staaltje creatief boekhouden.


Er is geen Nederlands medium dat uitlegt hoe deze statistische manipulaties werken en wat er allemaal in het vat zit. Het is een impopulaire boodschap en aanschoppen tegen heilige huisjes (Europese integratie is een vredesproject en we worden er zo rijk van) is in kringen van journalisten not done. Zoekt u bijvoorbeeld eens op ‘Bankenunie’ in Google News. Er volgt dan een reeks columns (‘het moet sneller’, ‘de eurozone moet meer smoel krijgen’) waarbij de journalist in vergezichten blijft hangen. In veel artikelen volgen er vage conclusies zonder echte onderbouwing en niet zelden publiceren politici een mening die in het voordeel van de banken is, op een door de banken zelf gefinancierd medium nog eens. Nergens lezen we echter wat een bankenunie kost, ook omdat het voor de gemiddelde journalist een windstilte gebied onder de lip is. Als de EU voor een bankenunie is dan moet de journalist er niet te kritisch over schrijven, want de EU, daar kom je niet aan. Zo’n gekke vraag is het toch niet: ‘wat kost het eigenlijk?’. Wat natuurlijk ook niet helpt is dat de helft van alle kranten in handen van een Belgische bankier is. Zo rommelen we een unie in waarin schulden hoofdelijk worden omgeslagen en dat was niet de afspraak. Gaat het straks fout, dan zien we pas hoe duur de handtekening van Rutte onder het ESM-verdrag was. Dan is het wel te laat.

Zoals gezegd komt er een nieuw medium, dat anti-emotioneel en a-politiek is. Het is de opvolger van 925 maar de focus komt meer te liggen op het uitleggen van moeilijke materie aan elke geïnteresseerde, in plaats van enkel een online borreltafel voor de Zuidas te zijn - al blijft de informatie daar wel vandaan komen. We hebben nu het punt bereikt waarop er geprofessionaliseerd moet gaan worden en dat betekent dat er een website met inlogcode komt voor elke deelnemer, die aan het boek, de film en het nieuwe medium. Vragen worden daar uniform aangeleverd en beantwoord, zodat u mijn persoonlijke facebookpagina en whatsapp exclusief voor mijn vrienden en familie kunt houden. Met de leden gaan we borrels organiseren zodra dat weer mogelijk is. De EU, met Nederland erin, staat op een kantelpunt en mensen voelen dat. Maar daar blijft het niet bij. Het volgende project is de rechtstaat en daarna gaan we het over de huizenmarkt hebben, alles staat al in de stijgers. Eerst wil ik graag van mijn Corona af en tot die tijd vraag ik u mijn persoonlijke kanalen en reactiepanelen te ontzien. Ik kan onmogelijk op alles reageren. De prioriteit ligt natuurlijk bij de mensen die al een boek hadden moeten hebben. Bij de eerste bestellers zitten een aantal verkeerd opgegeven adressen en bestellingen waarbij het emailadres niet klopt, geen naam is opgegeven of besteller en ontvanger niet hetzelfde zijn (bij een geschenk bijvoorbeeld). Ook zijn er mensen die wel bestellen maar geen naam achterlaten. Op social media vragen ze naar het boek, maar dan is hun naam bijvoorbeeld ‘God’ of ‘BJ’ (?!?). Via een DM op Twitter moet dan de identiteit worden gekoppeld aan een ordernummer en dat is natuurlijk vreselijk onpraktisch maar: mea culpa. Het zelfgebouwde bestelsysteem vond ik zelf best aardig maar deze fouten werden er niet automatisch meteen uitgehaald. Het heeft me op meerdere reprimandes van bevriende IT-ondernemers gestaan: ga als journalist dan ook niet zelf lopen prutsen maar laat mij dat doen. Onder de 2.700 aanmeldingen zitten tientallen IT-ondernemers die ik nooit meer zal tegenspreken. Ik luister braaf naar ze, zodat de techniek er straks glimmend strak uitziet, en ik me kan beperken tot het doorspitten van jaarrekeningen van banken en andere instellingen die wat te verbergen hebben. Stuur met tot die tijd wel enkel vragen over het boek via de SMS, dat is het makkelijkst, en alstublieft geen voicemail (dat is ook een zeer gevaarlijk medium). Ik reageer binnen 72 uur. Zodra ik iemand kan aannemen wordt dit verkort tot 24 uur.

Zoals gezegd zijn de eerste onderwerpen die we gaan aanpakken de euro (en de gezondheid van banken in het algemeen), dan de rechtstaat en dan de huizenmarkt. Ik krijg ook veel suggesties binnen over nieuwe onderwerpen voor onderzoek, zoals zorgfraude, maar op dit moment ontbreekt de capaciteit daarvoor volledig. Omdat u als braaf burger in lockdown zit, vindt u hieronder een lijst met onderwerpen om de barre dagen door te komen, dit alles als achtergrondinformatie. Deel vier over Deutsche Bank is voorbereid en wordt zo spoedig mogelijk opgenomen (de huidige studio is afgesloten). Wij gaan elkaar zien, in de toekomst, op het nieuwe platform en de bijeenkomsten, allemaal exclusief voor leden van de community. Eerst moet ik van die irritante hoofdpijn af. Zoals een bevriende lezer het uitsprak: je kunt straks wel zonder zorgen rauwe vleermuissoep eten. Dat dan weer wel. Tot snel.

Project X: een nieuwe medium

Deutsche Bank deel een

Deutsche Bank deel twee

Deutsche Bank deel drie

De balanscorrectie van ING

Europese handelsverdragen als CETA

Rechtstaat deel een

Rechtstaat deel twee

Rechtstaat deel drie

Huizenmarkt deel een

Huizenmarkt deel twee

Bonus: er is geen stikstofcrisis

Lees meer

Door Corona wordt maandag 9 maart een bloedrode beursdag: ideaal excuus voor marktmanipulatie

Never waste a good crisis. Ook andere commentatoren hinten ernaar: Corona zou wel eens het ideale excuus kunnen zijn voor een rondje banken saneren. De futures voor de Europese beurzen doen vermoeden dat de AEX morgen zo'n 3,5 procent lager zal openen. De olieprijs is aan al aan het instorten en de epidemie begint nu duidelijk de reële economie te treffen. Dat is het excuus voor ingrijpen door de centrale bank, de ECB. Wat is daar mis mee?

De EU heeft de rommel van de kredietcrisis nog niet opgeruimd. De balansen van banken zitten nog tjokvol met 'toxic waste', of 'legacy assets': effecten en leningen die door de creatieve bankiers van een fijne, interne waardering zijn voorzien maar die eigenlijk waardeloos zijn. Banken weten van elkaar dat het zo werkt en daarom dumpen ze elkaars aandelen. Het stimuleren van de economie volgens de filosofie van de EU geschiedt echter via de balansen van die doodzieken banken, zoals Deutsche Bank, en daar zit een risico in.

De ECB communiceert dat ze geld bijdrukt en daarmee effecten van banken koopt. Dat heet 'quantitative easing' of QE. Banken ruilen dan bijvoorbeeld een staatsobligatie van Duitsland, die ze voor beleggingsdoeleinden hebben aangeschaft, in voor vers geld van de ECB. De banken hebben dan meer contanten en die kunnen ze uitlenen aan ondernemers, bijvoorbeeld om een bedrijfsuitbreiding te financieren. Daardoor groeien de economie en de werkgelegenheid. Bij meerdere gelegenheden hebben we mogen aanhoren hoe topeconomen en bankiers deze mythe verspreiden. Zo werkt het echt niet. QE is een smoes om banken van hun rotzooi af te helpen. Hoe weten we dat QE de reële economie echt niet helpt?

Dat is heel simpel. Uit data die de ECB zelf verzameld, blijkt dat er voor duizenden miljarden aan geld wordt bijgedrukt maar dat bereikt de reële economie nooit. Het geld bestaat wel maar het blijft hangen in het bankwezen: het bereikt de niet-financiële bedrijven, waar mensen met echte banen werken, helemaal nooit.


Zodra ABN Amro geld van de ECB krijgt in ruil voor effecten, dan houdt de bank dat geld vast op een rekening die deze heeft bij de ECB. Een reden daarvoor is dat de leennormen zijn aangescherpt, als reactie op de roekeloze financieringen die voor de kredietcrisis hebben gezorgd. De ECB kan misschien wel willen dat ABN Amro (of een andere bank) meer leningen verschaft, het gebeurt simpelweg niet. De post 'reserves bij de ECB' groeit daarom met een factor veertig naar 26 miljard euro, terwijl 'leningen aan klanten' licht daalt. Dat beeld zien we bij alle Europese banken. De Europese economie is nog steeds vergiftigd door overkreditering en kan geen extra krediet meer opzuigen, ook niet als het voor nuttige investeringen is bedoeld.

Als de beurs morgen nog verder instort, dan is de kans groot dat de ECB gaat ingrijpen. De printer wordt opgestart en traders van de lokale centrale banken, zoals onze eigen ECB, bellen hun vrienden op die bij de particuliere banken werken. We gaan weer beleggingen inslaan, hebben jullie nog iets liggen waar je van af wilt? het gevaar bestaat dat banken deze gelegenheid misbruiken om hun rotzooi te dumpen. Zo moeilijk is het niet om dat te bedenken, dat zou u ook doen. Deutsche Bank heeft een 'capital release unit' waar honderden miljarden aan rommel in te vinden is. Het is aanlokkelijk die te dumpen bij de ECB. Als de rommel later in het gezicht van de reddende engel ontploft, dan maakt de ECB een verlies. De aandelen van de ECB zijn in handen van de centrale banken van de lidstaten en die zijn weer het eigendom van hun regering. Als het fout gaat, dan draaien de belastingbetalers in de lidstaten op voor de rommel bij de banken in andere lidstaten. Het is een diepe wens van het Europees parlement om banken en burgers aan elkaar vast te tapen, zodat de EU nooit uit elkaar kan vallen: dat is een open en bloot gecommuniceerde doelstelling van het Europees parlement en bij elke stap buigt Rutte uiteindelijk toch. Je zou er bijna van naar Mexico emigreren.

Lees meer

Frits Huffnagel achtervolgd door € 60.764.073,00 aan subsidiegeld: dat gaat hem de kop kosten

Figuurlijk dan. Waar gaat dit over? De VVD’er sprak zich recentelijk uit tegen het toelaten van meer vluchtelingen, dit naar aanleiding van het besluit van Turkije om de EU letterlijk te overspoelen met mensen. Erdogan wil meer geld en steun bij zijn oorlog tegen het Syrische regeringsleger. Volgens Huffnagel moeten migranten en vluchtelingen die nu in Turkije zitten daar toch vooral blijven, omdat ze volgens hem geen kans maken op een succesvolle asielprocedure.

Dat kwam hem op een boze brief te staan van 95 organisaties, die eisen dat hij opstapt als organisator van de Gay Pride in Amsterdam. Het lijken twee losstaande zaken, asiel en de Gay Pride maar zo zien die organisaties het niet. Ze verwachten dat ‘…Stichting Pride Amsterdam haar voorzitter laat aftreden en gaat werken aan een inclusiever bestuur waarin racisme, xenofobie en islamofobie pertinent geen plaats hebben’.

Een oorlog tegen straatnamen, verplichte vrouwenquota en campagnes tegen de loonkloof die gebouwd zijn op verkeerde argumenten: het heeft er alles van weg dat progressieve actiegroepen steeds machtiger worden en zich regelmatiger mengen in het publieke debat. Dat is hartstikke mooi, Nederland is een vrij land. Maar waar komt die toegenomen slagkracht vandaan? Is er steeds meer intrinsieke aandacht bij de gemiddelde Nederlander voor gender-gerelateerde onderwerpen? Krijgen dit soort organisaties meer donaties of is het een kwestie van subsidie? Uit een analyse van de jaarrekeningen van de 95 organisaties blijkt het laatste. De hele lijst is hier te vinden.

Wat meteen gezegd mag worden is dat het geen 95 aparte organisaties zijn. Zo heeft de landelijke partij BIJ1 zich bij het initiatief gevoegd, maar de afdeling in Utrecht ook. TransMotion organiseert Transcreen, een filmfestival over de problematiek waar transgenders mee te kampen hebben en die zijn afzonderlijk als ondertekenaar geregistreerd. Kick Out Zwarte Piet en Stop Blackface zijn ook duidelijk aan elkaar verbonden. Mama Cash krijgt subsidie en deelt de eigen inkomsten onder meer met Stichting Stem op een Vrouw, dus deze betaling is maar een keer meegenomen in de berekening. Er zijn dus allemaal kruisverbanden. Stichtingen die een ANBI-status hebben en subsidie krijgen moeten een volledige jaarrekening publiceren. TNI en Hello gorgeous zijn niet volledig transparant. De eerste partij krijgt voor de periode van 2016 tot 2020 een totaalbedrag van 10.586.519, zonder opgegeven verdeling per jaar. Ik neem aan dat de subsidie in vier gelijke delen komt. Ook is er een subsidie van de EU in die periode van 4 miljoen en Nederland draagt daar ook weer in bij. De tweede heeft de jaarrekening zonder opgaaf van reden van de website gehaald.

Andere clubs, zoals Marokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland, bestaan uit vrijwilligers en ontvangen geen structurele subsidie. Er zitten ook magazines en horecagelegenheden bij, zoals Nix, maar ook buitenlandse platforms en individuen, onder meer uit het VK en de VS. Die zullen vast geen subsidie krijgen. Ook zijn er praatgroepen als organisatie aangemerkt. Als we alle partijen en individuen die niet bewezen direct Nederlandse subsidie ontvangen wegstrepen, dan blijft deze wat bescheidener lijst over.


We verdelen de inkomsten in twee delen. Geel is de overheidssubsidie, meestal van het Ministerie van Buitenlandse Zaken: collega Syp Wynia wond zich daar al eerder op. Het groene deel betreft de rest: alles wat niet van de overheid komt. De grootste bijdragers zijn de Postcode Loterij, Open Society Foundation en de Bill and Melinda Gates Foundation. Het totaal staat rechts.

Er zijn twee verschijnselen die in het oog springen. Deze clubs hebben niet zelden verwaarloosbare inkomsten uit de eigen achterban. Zonder subsidie had Nederland bijvoorbeeld geen COC zoals we die nu kennen. Verder verslechtert die verhouding met de tijd. Op een gegeven moment mogen we ons afvragen wie deze instellingen nu echt vertegenwoordigen. Als subsidie-afhankelijk vehikel hebben ze geen connectie met de achterban meer nodig, Buitenlandse Zaken lapt wel.


Het COC ziet de jaarlijkse subsidie in het laatste bekende boekjaar (2018) bijvoorbeeld stijgen van 6,9 miljoen naar 9,4 miljoen per jaar. De inkomsten van particuliere donateurs bedraagt slechts 230 duizend euro, een schamele paar procent van het totaal. De directeur van het COC, K. van Dijk, verdient meer dan een ton per jaar. Dat is alleen maar mogelijk dankzij subsidie. Uit de begroting van 2019 blijkt dat de bijdrage van het publiek aan het COC naar een procent van het totaal zal dalen, niet eens genoeg om Van Dijk van zijn gage te voorzien. Dan zal 97 procent van de inkomsten uit subsidie bestaan.



Verder verslechtert die score met de tijd. Deze selectie van instellingen ziet de totale inkomsten stijgen van 86,7 naar 87,88 miljoen euro, van 2017 op 2018. Tegelijkertijd dalen de publieksinkomsten van 31,3 naar 27,1 miljoen in diezelfde periode. De overheid heeft dat gat meer dan gecompenseerd, want ten opzichte van 2017 stegen de subsidies met tien procent naar 60,8 miljoen. De daling is voor een groot deel te verklaren door veranderend beleid bij de Postcode Loterij. Die besloot de jaarlijkse bijdrage aan ontwikkelingsorganisatie HIVOS te halveren naar ruim vier miljoen. Enkele overheden hebben die daling samen voor de helft gecompenseerd.


In de regel hebben deze organisaties dalende publieksinkomsten. Niet zelden zijn de inkomsten uit collectes maar een schamel percentage van het subsidie geweld. Dan ligt het risico van willekeur op de loer. Waarom moet Buitenlandse Zaken de ene organisatie die zich activistisch opstelt op het gebied van gender meer geven dan een andere? Wynia noemde al dat dat best een debatje waard is .

De macht van de NGO’s neemt zichtbaar toe, dankzij al die subsidie. Ze hebben het op Huffnagel voorzien, dus de kans dat we hem deze zomer feestend in de grachten zien is best klein.

Lees meer

Centrale banken en de BIS geven het ook toe: de Nederlandse huizenmarkt is een griezelige zeepbel

Het was hartje zomer, in het jaar 2017, toen de bevriende zwaardvechter Sven Hulleman zichzelf uitnodigde voor een gesprek over banken, de huizenmarkt en excessieve schulden. Nederland heeft voor zichzelf een zeepbel gemaakt en wel van de huizenmarkt - die eigenlijk geen echte markt is. Door het afknellen van het aanbod (denk aan het gedoe met stikstof), gecombineerd met het steeds verder verruimen van financieringsmogelijkheden is er kunstmatige schaarste gecreëerd met ongezond hoge prijzen. Dat is waarom de hoeveelheid schuld met dezelfde baksteen als onderpand in een generatie is verviervoudigd, niet omdat die baksteen ineens zo veel meer waard is geworden in termen van functionaliteit. Inmiddels erkennen zelfs centrale banken dat onze lezing correct is, want DNB eist u dat Nederlandse banken drie miljard euro extra buffers moeten aanhouden op hun hypotheken. Een insider vertelde me eerder dat dat te gebeuren stond, daarom durfde ik met enig zelfvertrouwen te melden dat Klaas Knot het stiekem met ons eens was. Want meer spek op de botten zetten doe je niet als er niks staat te gebeuren. Kijk onze laatste aflevering op Café Weltschmerz: help, we krijgen gelijk.


Lees meer

Joe Biden als POTUS: dan zijn foute Oekraïense oligarchen een SMS bij de macht vandaan

U zult het hebben meegekregen, als u het Amerikaanse nieuws een beetje volgt. De kans is groot dat voormalig vice-president van de VS onder Barack Obama, Joe Biden, de kandidaat zal zijn die het bij de volgende verkiezingen tegen Donald Trump mag opnemen. Trump probeerde zijn Oekraïense ambtgenoot nog onder druk te zetten een onderzoek naar Biden in te stellen, wegens een zaakje met een luchtje. Dat vond iedereen schandalig, zo in oktober 2019. Waar niemand het over heeft, is waar dat zaakje echt over ging. Een Oekraïense oligarch, Mykola Zlochevski, was in een omkoopschandaal verwikkeld met de Britse politie. Hij biedt de zoon van Biden een baantje aan en de aanklacht verdwijnt dan als sneeuw voor de zon. Dat klinkt op zijn minst als belangenverstrengeling. Als Biden wint, heeft Zlochevski straks een contactje in het Witte Huis. Dat is niet iets om blij van te worden. Kijk verder bij Café Weltschmerz.

Lees meer