De nekslag voor de lokale democratie: de ‘conferentie over de toekomst van Europa’

Guy Verhofstadt komt Nederland! Morgen (22 februari) is hij in Den Haag te vinden, in de Tweede Kamer om precies te zijn. Hij gaat praten over ‘De toekomst van Europa’. Dat klinkt als een gezellige praatclub maar dat is het niet. In feite wordt er een manier bedacht om langs de kiezer naar reeds van tevoren bedachte doelen te fietsen. Bij deze ‘Conference on the Future of Europe’ zijn groepjes burgers door de Europese commissie (EC) geselecteerd om zich uit te spreken over bepaalde onderwerpen, zoals migratie, digitalisering, waarden en jeugdzaken. Ze moeten antwoorden op voorgekauwde vragen en de resultaten worden samengevat in aanbevelingen. Burgers die menen dat de EU helemaal niet over een bepaald onderwerp moet gaan hebben nu pech, want ‘geen mening’ is geen optie.



Een voorproefje van deze manier van democratie bedrijven zagen we vorige zomer al. TNO kwam met een onderzoek en daaruit bleek dat de meeste mensen wel op te porren zijn voor een klimaatbudget per persoon, als ‘grote bedrijven ook betalen’. Die mogelijkheid werd afgezet tegen een variant waarbij grote bedrijven vrijgesteld zijn. De optie waarbij overheden persoonlijk gebruik helemaal niet meten en dus ook niet belasten omdat je regering dan wel erg diep je in privéleven zit te wroeten is dan weggelaten. Vervolgens is de uitkomst dat ‘grote bedrijven ook een persoonlijk klimaatbudget moeten krijgen’, net als burgers. Het is alsof je verslavingsgevoelige, kleptomane buurman je voor de keuze stelt: zal ik vanavond met een joint of een fles wodka achter de kiezen in je auto stappen? Veel mensen zullen dan voor het eerste kiezen, de kans op ongelukken is dan kleiner. De EC zal dan stellen dat een meerderheid van de 'Europeanen' voor de joint is. Dat komt dan enkel omdat 'de auto laten staan en een gezonde wandeling maken' nooit als optie is gepresenteerd. Mensen die in de sales hebben gezeten kennen deze geintjes, trap er dan ook niet in.

De oplossing voor de structurele problemen waar de EU mee worstelt is voor Verhofstadt, europarlementariër en voormalig opperhoofd van België, bijzonder simpel. De EU moet een federatie worden naar Duits of Amerikaans model. Nu zijn dat cultureel en taalkundig gezien vrij homogene natiestaten en de EU is dat niet. Daarom kun je van de EU een federatie proberen te maken maar simpel is dat niet, als je bevolking die wens niet draagt. Als je een baviaan een mooi lingeriesetje aandoet heb je nog steeds een heftige bierbril nodig. De uitkomst van een COFE met Verhofstadt is dan ook uiterst voorspelbaar.  Zowel Verhofstadt als Rutte en de opvolger van Merkel, Olaf Scholtz, zijn grote voorstanders van een grote Europese superstaat die op afstand van de burger in de regio staat. Ze bedienen zich alledrie van dezelfde retoriek dus waar dit eindigt is makkelijk te voorspellen. Verhofstadt was bijvoorbeeld aanwezig bij de presentatie van de ‘aanbevelingen’ die 800 burgers gaven op het onderwerp ‘European democracy / Values and rights, rule of law, security'. Dat vond hij allemaal zo geweldig dat er maar een conclusie moest zijn: hier moeten we wel naar luisteren! Je gaat niet honderden mensen selecteren om ze een visie te laten verwoorden waarna je die visie in de vuilnisbak gooit. Daarom, een groot deel van de ‘aanbevelingen’ zal omgezet worden in wetten die daadwerkelijk ook voor Nederland gaan gelden. Dat is om drie redenen problematisch.

Ten eerste bestaat er geen mandaat voor deze mensen om wetsvoorstellen in te dienen. In de EU is het zo geregeld dat lidstaten een functionerend parlement hebben en naar keuze de EC het mandaat geven om iets te regelen, zoals gemeenschappelijke tarieven op Amerikaans varkensvlees of Chinese laptopstekkers. Deze 800 mensen mogen nu voorstellen maken over zaken die normaal gesproken onderwerp zijn van verkiezingsdebatten in lidstaten, de kiezers daar hebben de panelleden daar nooit om gevraagd. Ten tweede zijn de panelleden uit de hele EU geselecteerd maar mogen ze wetsvoorstellen schrijven die voor burgers in lidstaten gelden, terwijl ze geen afspiegeling zijn van die bijvoorbeeld Nederlandse burgers. Als tien Italianen, door de EC geselecteerd, opschrijven dat de EC boetes moet kunnen innen als Nederlandse bedrijven niet ‘genderinclusief’ zijn dan wil dat niet zeggen dat werknemers van die Nederlandse bedrijven dat ook vinden. De panelleden bemoeien zich met zaken die onderwerp van lokale verkiezingen zijn, zonder dat stemgerechtigd zijn in die verkiezingen. Het is een inbreuk in je democratie. Ten derde kan gesteld worden, zoals gezegd, dat de panelleden een zware bias richting meer EU hebben en ook in dat opzicht de Nederlander niet vertegenwoordigen. Een grote meerderheid van de Nederlandse kiezers is tegen Europese belastingen, de panelleden voor. Daarom is het bestaan van deze panels antidemocratisch. Anders gezegd: als je in Nederland al verkiezingen hebt, waarom moet daar dan nog een panel van honderden mensen uit andere landen overheen om de wens van het volk te duiden?

De panels bieden wel een fantastische mogelijkheid om een eurofiele staatsgreep in een legaal jasje te gieten. Verhofstadt deed het met zijn enthousiaste observatie dat de panelleden de aanbevelingen zo vurig verdedigden: dan kun je ze toch niet terzijde schuiven? Alleen geef je op die manier legitimatie aan een document vol aanbevelingen, zonder dat jij of jouw kiezers op voorhand weten wat er eigenlijk in die aanbevelingen staat. Het is een democratische blanco cheque en in dat opzicht doet Rutte exact hetzelfde als Verhofstadt.

Het Nederlandse regeerakkoord laat zien dat deze regering, ondanks de in Nederland aanwezige euroscepsis, verder wil met integreren. Als er voorstellen uit COFE komen dan is Nederland zeer bereid een verdragswijziging te accepteren. Die wijziging ontleent zijn legitimiteit dan uit de panels. Deze werkwijze is nooit tijdens de verkiezingscampagne gecommuniceerd met het electoraat. Ineens is er de aanbeveling en voor je het weet is dat een reële mogelijkheid.


Neem deze aanbeveling. Wat betreft aannames en ingrijpen in de rechtsstaat is het nogal een draak van enige omvang. De aanbeveling neemt aan dat er in de hele EU sprake is van dezelfde stelselmatige discriminatie van vrouwen en minderheden. Aan de andere kant, als bedrijven meer vrouwen en minderheden zouden aannemen dan zouden ze sterker worden want diversiteit is goed. Als dat laatste klopt, waarom worden vrouwen en minderheden dan zo gediscrimineerd? In Nederland is het zo dat veel vrouwen er juist voor kiezen om minder te werken. Dat staat los van het krijgen van kinderen, veel vrouwen werken direct na het verlaten van de schoolbanken al parttime. Dat mogen ze helemaal zelf weten. Deze aanbeveling meent echter dat de overheid zich er mee moet bemoeien, en dan ook nog eens de overheid die in Brussel zit en niet in Den Haag. Ook moet de EC boetes kunnen opleggen of subsidies verstrekken. Dat impliceert dat de EC deze bevoegdheid moet krijgen, wat een enorme staatsrechtelijke hervorming is. Dat gebeurt dan zonder dat er in Nederland een democratisch debat over is gevoerd, want de regering is enthousiast over de inhoud van de aanbevelingen zonder op de hoogte te zijn van die inhoud. En tegenwoordig is ook de VVD helemaal ‘woke’ dus deze wet zou er zomaar kunnen komen. Een panel met nauwelijks Nederlanders erin meent dat hier discriminatie is en komt dus met draconische wetten die die Nederlanders zelf helemaal niet willen.


COFE komt ook in het Duitse regeerakkoord voor. De nieuwe Duitse regering is voorstander van volledige Europese integratie, tot een federale staat, waarbij COFE de aanzet moet zijn. Of Nederlandse kiezers dat ook willen is dan verder irrelevant. Zo werkt COFE dus: ‘ja’ zeggen tegen iets waarvan je inhoud net kent, en als die inhoud in een Europese federatie uitmondt zeg je dat je wel mee moet doen omdat je dus eerder ‘ja’ zei. Deze voorstellen hebben het ook in zich om verder voorover vallen mogelijk te maken. Stel dat de EC een nieuwe belasting mag heffen, in verband met klimaat, transgenders of angst voor virussen. Die inkomsten kunnen dan gebruikt worden om de rente op obligaties te dekken. Zo heeft de EC nog meer geld en als die obligaties een hele lang looptijd hebben, zit een regering die er later toch van af wil er nog lang aan vast. De obligaties vanwege Corona zijn ook ‘tijdelijk, tot 2058’.


Hier is staat een lijst met verstrekkende ideeën die direct uit de aanbevelingen komen. Een deel zal in wetten worden omgezet, zonder dat Nederland er nog iets over te zeggen heeft. Precies over deze onderwerpen organiseer ik lezingen met mijn BackMe-volgers. Inschrijven doet u hier, voor 2 euro per maand krijgt u de uitnodigingen.

Mensen hebben eigenlijk geen flauw idee wat ze wachten staat. In de zomer van 2022 is COFE afgelopen en dan krijg je een deel van deze maatregelen om de oren en dat worden morgen gezellig bedisseld in de Groen van Prinstererzaal. Hier kunt u dinsdag dit alles aanschouwen.